اسفند ۱۴۰۴ در دانشگاه‌ها چه اتفاقی افتاد؟+ فیلم

به گزارش خبرنگار دانشگاه خبرگزاری دانشجو، سوم و چهارم اسفندماه ۱۴۰۴، در ادامه آشوب‌های دی‌ماه، تجمعاتی در برخی دانشگاه‌ها شکل گرفت؛ تجمعاتی که در ابتدا با عنوان اعتراض به برخی مسائل مطرح شد، اما در ادامه مسیر خود را تغییر داد و در مواردی از چارچوب اعتراض دانشجویی خارج شد.

در جریان این اتفاقات، عده‌ای با سوءاستفاده از فضای دانشگاه و به اسم اعتراض، اقداماتی را رقم زدند که دیگر نمی‌توان آن را صرفاً در قالب یک تجمع یا اعتراض دانشجویی تعریف کرد. توهین به مقدسات و مسئولان کشور، هتاکی به نماد‌های ملی و در نهایت آتش‌زدن پرچم جمهوری اسلامی ایران، بخشی از اتفاقاتی بود که در آن مقطع در برخی دانشگاه‌ها رخ داد. مسئله زمانی جدی‌تر می‌شود که این اقدامات را در بستر اتفاقات آن روز‌ها بررسی کنیم. دانشگاه قرار است محل گفت‌و‌گو، نقد و مطالبه‌گری باشد، اما اعتراض زمانی که به هتک حرمت نماد‌های ملی و اقدامات تحریک‌آمیز کشیده می‌شود، دیگر نمی‌تواند صرفاً با عنوان «اعتراض دانشجویی» توجیه شود.

در همان روزها، توهین به رهبر شهید انقلاب و هتک حرمت پرچم جمهوری اسلامی ایران در برخی تجمعات دانشگاهی اتفاق افتاد؛ اقداماتی که نمی‌توان نسبت به آنها بی‌تفاوت بود و انتظار داشت با گذشت زمان، اصل ماجرا به فراموشی سپرده شود. اکنون حدود هفت ماه از آن اتفاقات گذشته و پرونده‌های انضباطی برخی از افرادی که در این اقدامات نقش داشته‌اند، در دانشگاه‌ها تشکیل شده است؛ با این حال، هنوز برخی از این پرونده‌ها به نتیجه نهایی و صدور حکم نرسیده‌اند.

اتهام ها نامشخص، حکم ها سنگین قضاوتی که روزنامه شرق به بالاترین توهین دارد

در این میان، برخی رسانه‌های اصلاح‌طلب، از جمله روزنامه شرق، به روند رسیدگی به این پرونده‌ها انتقاد کرده و اتهامات را «نامشخص» و احکام احتمالی را «سنگین» توصیف کرده‌اند. این در حالی است که پیش از قضاوت درباره سنگین یا سبک بودن برخوردها، باید به اصل اتفاقاتی که در دانشگاه رخ داده است توجه کرد.

اگر روزنامه شرق جزئیات آنچه در آن روز‌ها در دانشگاه‌ها اتفاق افتاد را به یاد ندارد، بد نیست بخشی از این اتفاقات را دوباره مرور کنیم؛ چراکه بحث بر سر یک اختلاف‌نظر ساده یا یک مطالبه صنفی نیست، بلکه درباره اقداماتی است که در فضای

اگر روزنامه شرق جزئیات آنچه در آن روز‌ها در دانشگاه‌ها اتفاق افتاد را به یاد ندارد، بد نیست بخشی از این اتفاقات را دوباره مرور کنیم؛ چراکه بحث بر سر یک اختلاف‌نظر ساده یا یک مطالبه صنفی نیست، بلکه درباره اقداماتی است که در فضای دانشگاه رخ داده و در برخی موارد به هتک حرمت نماد‌های ملی و توهین‌های آشکار کشیده شده است.

 دانشگاه رخ داده و در برخی موارد به هتک حرمت نماد‌های ملی و توهین‌های آشکار کشیده شده است.

پرسش اصلی اینجاست که آیا می‌توان چنین اقداماتی را صرفاً ذیل عنوان «اعتراض» قرار داد و از کنار آنها عبور کرد؟ آیا اعتراض دانشجویی، مجوز توهین، هتاکی و آتش‌زدن پرچم کشور است؟ طبیعی است که رسیدگی به پرونده‌های انضباطی باید بر اساس مستندات، با رعایت حقوق افراد و طی شدن فرآیند قانونی انجام شود؛ اما این موضوع نباید به معنای نادیده گرفتن اصل تخلفات یا کم‌اهمیت جلوه دادن اتفاقاتی باشد که در آن مقطع رخ داده است.

دانشگاه هم محل اعتراض و مطالبه‌گری است و هم محیطی که در آن باید مرز میان نقد و تخلف روشن بماند. نمی‌توان از یک سو بر حق اعتراض تأکید کرد و از سوی دیگر، اقداماتی را که از چارچوب اعتراض خارج شده و به هتک حرمت نماد‌های ملی منجر شده است، نادیده گرفت.

حالا که پس از گذشت ماه‌ها، پرونده این افراد همچنان در فرآیند رسیدگی قرار دارد، انتظار می‌رود دانشگاه‌ها بدون سیاسی‌کاری و فارغ از فشار رسانه‌ای، بر اساس مستندات و مقررات با پرونده‌ها برخورد کنند؛ نه برخوردی شتاب‌زده و خارج از قانون و نه چشم‌پوشی از تخلفاتی که در فضای دانشگاه رخ داده است. مسئله روشن است؛ اعتراض دانشجویی حق است، اما هتک حرمت و عبور از خطوط قانونی، عنوان دیگری دارد و باید بر اساس همان عنوان مورد رسیدگی قرار گیرد.

دانشگاه تهران

اهانت دانشجونماها به پرچم جمهوری اسلامی ایران

وحشی گری دانشجونماها در دانشگاه تهران / پرتاب سنگ باعث خونریزی چشم یکی از دانشجویان شد

دانشگاه خواجه نصیر

شکستن شیشه‌های لابی دانشگاه توسط دانشجونماها در دانشگاه خواجه نصیر

دانشگاه امیرکبیر

طی پرتاب سنگ از سوی دانشجونماها سه دانشجو در دانشگاه امیرکبیر مصدوم شدند

پرتاب سنگ به دانشجویان در دانشگاه امیرکبیر

دانشگاه الزهرا

اهانت تعدادی دانشجونما به دانشجویان دانشگاه الزهرا که در حال اقامه نماز بودند

دانشگاه شهید بهشتی

دانشگاه شریف 

تصاویر  بالا تنها گوشه ای از اهانت های صورت گرفته در اسفند 1404 است و تصاویر بیشتری از اقدامات هنجار شکنانه وجود داردکهاز انتشار ان  معذور هستیم، فقط ما میخواستم با نشان دادن بخشی از تصاویر اتهام نامشخص را به رسانه های همچون روزنامه شرق مشخص کنیم که این اقدامات چه حکم های سنگینی باید داشته باشد.