مدیریت بحران در سمنان؛ «ال‌نینو» و ضرورت بازنگری در الگوی آمادگی‌های اقلیمی

به گزارش خبرنگار گروه استان‌های خبرگزاری دانشجو، ایرج مصطفوی پدیده «ال‌نینو» را فراتر از یک سامانه بارشی ساده دانست و آن را یک سازوکار کلان اقلیمی معرفی کرد که ظرفیت تغییر الگو‌های رطوبت و جریان‌های جوی را در مقیاس‌های گسترده دارد.

وی در تبیین ابعاد علمی این پدیده، تصریح کرد: ال‌نینو به عنوان یک نوسان بزرگ، می‌تواند تعادل سیستم‌های جوی را تحت تأثیر قرار داده و پیامد‌های متفاوتی در مناطق مختلف جهان به همراه داشته باشد. از همین رو، شناخت رفتار‌های اقلیمی در این دوره‌ها برای برنامه‌ریزی‌های دقیق استانی حیاتی است.

• در ادامه حتما بخوانید

  تداوم وزش باد شدید و گرد و خاک در سمنان؛ ارتفاعات استان شاهد بارش‌های پراکنده خواهد بود

مصطفوی با اشاره به پیوند ناگسستنی میان تغییرات اقلیمی و گرمایش جهانی، یادآور شد که فرآیند گرم‌شدن زمین، الگو‌های بارش و دما را در سطح جهانی دچار دگرگونی کرده است. این روند، در برخی نقاط جغرافیایی به وقوع بارش‌های فرین و سیلاب‌های ویرانگر منجر می‌شود و در سویی دیگر، گسترش پهنه‌های خشکی و خشکسالی‌های شدید را به دنبال دارد.

مدیرکل هواشناسی استان سمنان با گریزی به سوابق رخداد‌های قوی ال‌نینو در سال‌های ۱۹۹۷ و ۲۰۱۵ میلادی، تأکید کرد: رفتار اقلیمی مناطق مختلف کشور در چنین دوره‌هایی یکسان نیست؛ بنابراین نمی‌توان از الگو‌های عمومی برای تمامی اقلیم‌ها استفاده کرد. این موضوع لزومِ تدوین برنامه‌های استانی مبتنی بر پایش‌های مستمر و داده‌های دقیقِ به‌روز را بیش از پیش نمایان می‌سازد.

مصطفوی در بخش دیگری از سخنان خود، بر ضرورت آمادگی برای پیش‌گیری از بحران‌های ناشی از بارندگی‌های حدی و یا افزایش دما که منجر به کاهش منابع آبی می‌شود، تأکید کرد.

به گفته او، نگاه پیش‌دستانه در مدیریت بحران، تنها از طریق پیش‌آگاهی‌های دقیق و مداخلات به‌موقع امکان‌پذیر است.

مصطفوی در ادامه به زیرساخت‌های لازم برای ارتقای کیفیت پیش‌بینی‌ها اشاره کرد و خواستار توسعه شبکه ایستگاه‌های هواشناسی، به‌ویژه ایستگاه‌های خودکار شد.

بهبود فرآیند‌های صدور هشدار‌های زودهنگام و ارتقای کیفیت اطلاع‌رسانی به کاربران حقیقی و حقوقی، از دیگر مواردی بود که وی بر آنها تأکید ورزید.

وی ضمن اشاره به لزوم تعامل مستمر میان دستگاه‌های اجرایی و خدمات‌رسان، تصریح کرد: تنها با هم‌افزایی دستگاهی و بهره‌گیری از داده‌های علمی هواشناسی است که می‌توان اثرات مخرب حوادث جوی را به حداقل رساند و تاب‌آوری استان را در برابر تغییرات اقلیمی افزایش داد.