راه‌های انتقال بیماری طاعون

به گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری دانشجو، طاعون یک بیماری واگیردار است. طاعون نوعی بیماری عفونی باکتریال مشترک بین انسان و حیوانات است که توسط جوندگان و کک آنها به سایر حیوانات و انسان منتقل می‌شود. بیماری طاعون به بیماری «مرگ سیاه» شهرت دارد. میکروب بیماری طاعون در سال ۱۸۹۴ میلادی وسیله آلکساندر یرسین کشف و به نام باسیل یرسن نامگذاری شد. از آن رو طاعون را بیماری «مرگ سیاه» نامیده‌اند.

علت بیماری طاعون

عامل طاعون یرسینیاپستیس (Yersinia Pestis) است و توسط برخی جوندگان وحشی مثل کک، موش صحرایی، خرگوش، گربه خانگی، موش، موش خرما، سنجاب زمینی وصخره‌ای منتقل می‌شود. موش صحرایی در تولید و انتشار طاعون نقش مهمی دارد و کک‌های این موش بیماری طاعون را به انسان انتقال می‌دهند.

در ایران تاکنون ۱۳ نوع کک، جوندگان وحشی در شهر‌های مختلف شناخته شده است که می‌توانند بیماری طاعون را منتقل کنند. مثلاً کک موش وقتی از بدن موش خون را می‌مکد می‌توان خون آلوده به میکروب را با گزش به انسان منتقل کند. انتقال عفونت را میزبانان حیوانی به انسانی، طاعون حیوانی و انتقال آن از انسان به انسان، طاعون انسانی نامیده می‌شود.

علائم طاعون

یکی از علائم طاعون تب و لزر است

تپش قلب یکی از علائم طاعون است.

زخم در محل گزش کک در پوست انسان

بزرگی غدد لنفاوی ران وکشاله ران (خیارک طاعونی)

کاهش فشار خون

سردرد

استفراغ و داشتن درد شکم نیز از نشانه‌های بیماری طاعون می‌باشد.

تب و لرز

خونریزی‌های زیر پوستی

بیقراری

هذیان

عفونت ریه‌ها و عفونت خون نیز از علایم طاعون هستند.

راه‌های انتقال طاعون

طاعون توسط جوندگان و کک آنها به سایر حیوانات و انسان منتقل می‌شود

انتقال طاعون از طریق تماس با کک آلوده

از طریق تماس مستقیم با انسان‌های مبتلا به طاعون ریوی

در اثر تماس و دستکاری نسوج حیوانات آلوده و محیط کشت باسیل طاعون

انتقال بیماری طاعون در اثر تماس با گربه‌های آلوده به پنومونی طاعونی

منتقل شدن طاعون در اثر تماس با شپش و کنه آلوده

انتشار عمدی بیماری طاعون از طریق افشانه‌های آلوده در حملات بیوتروریستی

انسان، با قرار گرفتن در چرخه انتقال حیوانی طاعون و یا با ورود حیوانات وحشی آلوده یا کک آنها به اجتماعات انسانی، به بیماری طاعون، مبتلا می‌شود و حیوانات اهلی نیز ممکن است کک آلوده به طاعون جوندگان را به منازل، منتقل کنند.

آلودگی شدید جوندگان شهری، موجب همه گیری حیوانی و انسانی طاعون می‌شود و انسان، نقش میزبان اتفاقی را ایفاء می‌کند.

پستانداران گوشتخوار، نظیر سگ و گربه و بسیاری از گوشتخواران دیگر، در کانون‌های بومی و همه گیر طاعون، مثبت هستند و این تغییرات سرمی، در اثر خوردن جوندگان مبتلا به طاعون، حاصل می‌شود.

گربه‌های اهلی و سگ‌ها می‌توانند وسیله‌ای جهت انتقال بیماری طاعون، به انسان‌ها به حساب آیند و این حیوانات در اغلب موارد، جوندگان آلوده را به محیط خانه می‌آورند. از طریق ترشحات آبسه‌های زیر پوستی، ترشحات دستگاه تنفسی ناشی از پنومونی، انتقال مکانیکی بوسیله گازگرفتن و چنگ زدن و ترشحات دهانی حلقی ناشی از کلونیزاسیون یرسینیا پستیس، به طور مستقیم، باعث آلودگی انسان به طاعون می‌گردند.