دانشگاه به قبل از ۹ اسفند برنمی‌گردد؛ مماشات با تخلفات تکرار حوادث را رقم می‌زند

محمدرضا یارمحمدی، نائب دبیر دفتر تحکیم وحدت، در گفت‌و‌گو با خبرنگار دانشگاه خبرگزاری دانشجو در خصوص پیرامون بازگشایی دانشگاه‌ها گفت: دانشگاه دیگر به قبل از ۹ اسفند بازنخواهد گشت. تحولات ماه‌های گذشته و به‌ویژه حوادث دی‌ماه ۱۴۰۴، دانشگاه و دانشجوی انقلابی را وارد مرحله تازه‌ای کرده است. دانشجوی انقلابی پیرو خط امام، امروز بیدارتر و هوشیارتر از گذشته است و اجازه نخواهد داد دانشگاه که باید کانون علم، آگاهی، پیشرفت و تربیت نیروی متعهد برای آینده کشور باشد، به بستری برای پیشبرد اهداف دشمن تبدیل شود. ما از بازگشایی دانشگاه‌ها استقبال می‌کنیم، اما معتقدیم بازگشت به دانشگاه نباید به معنای نادیده گرفتن اتفاقاتی باشد که در ماه‌های گذشته رخ داده است. وزارت علوم باید بداند که مسئولیتش تنها به باز کردن در‌های دانشگاه محدود نمی‌شود؛ صیانت از محیط علمی، حفظ حرمت مقدسات و ارزش‌های ملی و اسلامی و برخورد با رفتار‌هایی که امنیت و آرامش دانشگاه را مخدوش می‌کند نیز بر عهده این وزارتخانه است.

وزارت علوم با تخلفات دانشجویی برخورد جدی و بازدارنده کند

وی درادامه بیان کرد: انتظار جدی ما از وزارت علوم این است که با دانشجویانی که در جریان حوادث اخیر در صحن دانشگاه پرچم مقدس جمهوری اسلامی ایران را آتش زدند، به رهبر شهیدمان توهین کردند و با رفتار‌های خود زمینه را برای سوءاستفاده دشمن و حمله بیگانه فراهم کردند، برخوردی جدی، قانونی و بازدارنده صورت بگیرد. البته باید میان دانشجویی که فریب فضاسازی‌ها را خورده و ممکن است تحت تأثیر هیجانات و القائات رسانه‌ای مرتکب خطا شده باشد، با فردی که آگاهانه در مسیر پروژه دشمن حرکت می‌کند و از دانشگاه برای پیشبرد اهداف ضدایرانی و ضدانقلابی بهره می‌برد، تفاوت قائل شد. ما منکر ضرورت شنیدن حرف دانشجو و فراهم بودن زمینه نقد و اعتراض نیستیم؛ اتفاقاً دانشگاه باید محل گفت‌و‌گو و مطالبه‌گری باشد. حرف ما این است که نقد و مطالبه‌گری، با آتش زدن پرچم کشور، توهین به مقدسات و عبور از خطوط قرمز جامعه تفاوت دارد و نمی‌توان همه این رفتار‌ها را زیر عنوان اعتراض دانشجویی توجیه کرد.

یارمحمدیی گفت: بنده در سال ۱۴۰۱ و در جریان حوادث پس از درگذشت مهسا امینی، دانشجوی دانشگاه تهران بودم و از نزدیک فضای آن روز‌ها را تجربه کردم. آن زمان هم عده‌ای معتقد بودند باید با دانشجویان خاطی با رأفت اسلامی برخورد کرد و فرصت بازگشت به آنان داد. رأفت اسلامی اصل ارزشمندی است و ما هم با آن مخالف نیستیم، اما رأفت نباید به معنای چشم‌پوشی از مسئولیت و نادیده گرفتن پیامد‌های رفتار‌های تکرارشونده باشد. نتیجه آن نوع برخورد را بعدها، هنگامی که برای انجام کاری به دانشگاه تهران، دانشگاه سابق خودم، مراجعه کردم، از نزدیک دیدم؛ برخی از همان افرادی که در وقایع سال ۱۴۰۱ بخشیده شده بودند و اظهار ندامت می‌کردند، حالا به چهره‌های اثرگذار و لیدر‌های دانشجویان جدیدالورود تبدیل شده بودند. این تجربه برای ما یک هشدار جدی است: اگر در مواجهه با تخلف، صرفاً به ابراز پشیمانی مقطعی اکتفا شود و مسئولیت رفتار افراد و آثار آن در محیط دانشگاه نادیده گرفته شود، ممکن است همان چرخه دوباره تکرار شود. رأفت اسلامی زمانی اثرگذار است که در کنار آن، عدالت، مسئولیت‌پذیری و بازدارندگی هم وجود داشته باشد؛ وگرنه مماشات بی‌ضابطه نه‌تنها مشکل را حل نمی‌کند، بلکه می‌تواند زمینه تکرار تخلف و جسورتر شدن جریان‌های ضدانقلاب را فراهم سازد.

برخوردهای انضباطی در دانشگاه‌ها باید قاطع‌تر و بازدارنده‌تر باشد

وی در ادامه خاطر نشان کرد: متأسفانه آنچه از برخی دانشگاه‌ها به گوش می‌رسد، با انتظاری که از وزارت علوم داریم فاصله زیادی دارد. در برخی دانشگاه‌ها ده‌ها دانشجو به کمیته‌های انضباطی معرفی شده‌اند، اما در نهایت تنها یکی دو نفر با حکم اخراج مواجه شده‌اند؛ آن هم در شرایطی که این شائبه به وجود می‌آید که برخورد‌ها بیشتر جنبه نمایشی داشته تا آنکه واقعاً اثر بازدارنده ایجاد کند. طبیعتاً درباره هر پرونده باید مستندات، میزان تخلف و مقررات مربوط بررسی شود و نمی‌توان بدون رسیدگی منصفانه درباره افراد حکم صادر کرد؛ بااین‌حال، رسیدگی دقیق نباید بهانه‌ای برای طولانی شدن روند‌ها یا بی‌اثر ماندن تصمیمات انضباطی باشد. مطالبه ما از وزارت علوم، برخوردی جدی‌تر، قاطع‌تر، منصفانه و بازدارنده با تخلفات اثبات‌شده است؛ برخوردی که هم حق دانشجویان را رعایت کند و هم این پیام روشن را به همه منتقل کند که دانشگاه محل تحصیل و رشد علمی است و هیچ‌کس نمی‌تواند به نام دانشجو بودن، هر رفتاری را بدون پذیرش مسئولیت انجام دهد.

آزادی بیان در دانشگاه به معنای مصونیت از پیامدهای قانونی نیست

عضو دفتر تحکیم وحدت گفت: در همه جای دنیا، از جمله کشور‌های اروپایی و آمریکا که برای برخی افراد به الگوی مطلوب تبدیل شده‌اند، آزادی بیان به معنای مصونیت از پیامد‌های قانونی رفتار نیست. انتقاد از دولت و سیاست‌های عمومی یک موضوع است و عبور از قوانین، تخریب اموال عمومی یا اقداماتی که امنیت و نظم جامعه را تهدید می‌کند، موضوعی دیگر ‌نمی‌توان انتظار داشت در جمهوری اسلامی ایران، با وجود هزینه‌های سنگینی که مردم برای حفظ استقلال، امنیت و تمامیت ارضی کشور پرداخته‌اند، نسبت به رفتار‌هایی که این دستاورد‌ها و ارزش‌های مشترک را هدف می‌گیرد، تسامح بی‌حدوحصر صورت بگیرد. هزاران شهید برای حفظ این سرزمین و کیان جمهوری اسلامی ایران خون خود را نثار کرده‌اند؛ طبیعی است که حرمت این خون‌ها و پاسداری از امنیت و استقلال کشور، در محیط دانشگاه نیز باید جدی گرفته شود.

وی در ادامه بیان کرد: اتفاقاً در همین ابتدای سال تحصیلی جاری، ما در دانشگاه علامه طباطبایی مطالبه صنفی داشتیم و مسیر قانونی را برای پیگیری آن انتخاب کردیم. مکاتبه با رئیس دانشگاه را آغاز کردیم تا مسئله از راه گفت‌و‌گو و سازوکار‌های رسمی دنبال شود. بااین‌حال، شورای صنفی با طرح همین مطالبات، تجمعی هنجارشکن در صحن دانشگاه برگزار کرد و شعار‌هایی علیه امر مقدس حجاب سر داده شد؛ اتفاقی که اگر با هوشیاری و حضور به‌موقع دانشجویان انقلابی مواجه نمی‌شد، می‌توانست به مسئله‌ای گسترده‌تر و پرهزینه‌تر تبدیل شود. این تجربه نشان می‌دهد که چگونه ممکن است یک مطالبه صنفی، که قابلیت پیگیری از مسیر قانونی را دارد، به بهانه‌ای برای ایجاد تنش و عبور از خطوط قرمز تبدیل شود. ما معتقدیم مطالبات صنفی دانشجویان باید شنیده شود و مسئولان دانشگاه نیز موظف‌اند برای حل مشکلات آنان پاسخ‌گو باشند، اما هیچ مطالبه‌ای مجوز هنجارشکنی و تعرض به ارزش‌های دینی جامعه نیست. همان‌طور که خود ما مسیر نامه‌نگاری و پیگیری رسمی را انتخاب کردیم، از دیگر تشکل‌ها و مجموعه‌های دانشجویی نیز انتظار می‌رود مسئولانه رفتار کنند و اجازه ندهند دشمن از اختلافات و مسائل داخلی دانشگاه برای ایجاد بحران بهره‌برداری کند.

دانشگاه به قبل از ۹ اسفند بازنخواهد گشت

یارمحمدی در پایان گفت: به باور ما، نسخه‌ای که دشمن برای دانشگاه‌های ایران در نظر گرفته، محدود به یک دانشگاه یا یک تشکل نیست؛ هدف آن است که محیط دانشگاه به محل تنش مستمر، ناامیدی و تقابل تبدیل شود و نیرو‌های فعال و مؤمن کشور از مسیر اصلی خود بازبمانند. پاسخ ما به این طراحی، هوشیاری، حضور آگاهانه، مطالبه‌گری قانونی و دفاع مسئولانه از هویت ملی و اسلامی دانشگاه است. دانشجوی انقلابی باید هم در برابر تخلف و هنجارشکنی بایستد و هم اجازه ندهد مطالبات واقعی دانشجویان به حاشیه رانده شود. خون پاک امام خامنه‌ای شهید، در حافظه تاریخی ملت ایران زنده است و یکی از جلوه‌های این بیداری را امروز در حضور و هوشیاری فرزندان انقلاب در دانشگاه‌ها می‌بینیم؛ نسلی که نمی‌خواهد تجربه‌های تلخ گذشته تکرار شود و در برابر سوءاستفاده از محیط علمی برای پیشبرد اهداف دشمن سکوت نخواهد کرد. پیام ما روشن است: دانشگاه به قبل از ۹ اسفند بازنخواهد گشت. بازگشایی دانشگاه‌ها باید با مسئولیت‌پذیری، حفظ حرمت قانون و ارزش‌های جامعه و برخورد منصفانه، اما قاطع با تخلفات همراه باشد. ما از وزارت علوم انتظار داریم این بار به تجربه‌های گذشته توجه کند و اجازه ندهد مماشات بی‌ضابطه، زمینه تکرار حوادث و جسورتر شدن جریان‌های ضدانقلاب را فراهم سازد؛ چراکه دانشگاه آینده ایران را می‌سازد و آینده این کشور را نمی‌توان به بی‌تفاوتی در برابر تخلف و هنجارشکنی سپرد.