شعار و شعور و حاشیه نشینان همیشه تماشاگر!

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ بیداری اسلامی با تمام هزینه هایی که برای مردم مسلمان منطقه در بر داشته و دارد در موقعیت حساسی قرار گرفته؛ موقعیتی به مراتب حساس تر از آغاز انقلاب ها، موقعیت انتقال قدرت و تشکیل حکومت جدید که همیشه عرصه فریب ها و خدعه های قدرت های جهانی و استکبار و استعمار پیر بوده است.

مردم مسلمان تنهاتر از همیشه اند و غیر از خدا و همت خود، کسی را ندارند و در این میانه نقش سایر ملل مسلمان در سراسر جهان بسیار مهم و تعیین کننده است، بویژه نقش نخبگان و گروه های مرجع و بخصوص هنرمندان که همیشه تاثیر بسزایی بر هدایتگری و حمایت از جریان های اجتماعی ممالکت خویش داشته اند.

اما به مرور با وضعیت حاکم بر کشورهای اسلامی و به طور خاص بررسی نقشی که تا به حال هنرمندان این کشورها از خود نشان داده اند، متاسفانه به این حقیقت تلخ می رسیم که طیف قابل توجهی از هنرمندان کشورهای مسلمان و حتی هنرمندان کشور خودمان ایفاگر هیچ نقش فعالی نبوده اند و ظاهرا تصمیم گرفته اند تنها تماشاگرانی باشند در حاشیه!

بیش از نه ماه از حرکت های انقلابی مردم مسلمان در کشورهای خاورمیانه و شمال آفریقا می گذرد و حال اين سوال مطرح است كه هنرمندان مسلمان در این عرصه چه تلاشی کرده و چه آثاری را در همیاری و همراهی و قوت قلب مردم مسلمان و مظلوم کشورهای در حال انقلاب به منصه ظهور و بروز رسانده اند؟

سینماگران،اهالی تئاتر، شاعران، گرافیست ها، اصحاب موسیقی، نویسندگان و اهالی ادب و داستان و ... چه کرده اند؟ تولیداتشان در این زمینه چه بوده است؟

آیا دینی نسبت به این مردم مظلوم و رنج کشیده و این برهه حساس و خطیر و سرنوشت ساز بر گردنشان نیست؟

کدام شعر؟ کدام تئاتر تاثیرگذار؟کدام فیلم سینمایی خوب و قابل توجه؟ اصلا از تاثیر و توجه بگذریم، اصلا اثری تولید شد؟ کسی و محصولی به میدان آمد؟ چقدر تلخ و تاسف برانگیز است!نیست؟

یادمان هست در همین دو سال پیش و در جریان فتنه پس از انتخابات در ایران و بعد از مرگ مشکوک و مبهم ندا آقا سلطان، موجی مهیب، سرکش و عصیانگر و همه جانبه از سوی هنرمندان شبه روشنفکر به میدان آمد و تنها یکی از حضرات شاعرشان بیش از ده نوسروده در این رابطه پدید آورد و در یک همپیمانی همه جانبه بین المللی و با استفاده از تمام توان و امکانات رسانه ای داخلی و خارجی به مخاطبان عرضه شد، البته نمونه های دیگری از این دست فراوانند.

اما براستی جای تعجب و تاثر و تاسف نیست که با گذشت بیش از نه ماه از انقلاب های اصیل و مردمی و اسلامی مسلمانان منطقه مقابل حکومت های خودکامه آمریکایی و پدید آمدن این تابلوی تکان دهنده و خیره کننده و امیدبخش و مجاهدت آمیز، هنرمندان مسلمان از کمترین و کوچکترین تلاشي برای تهییج و ترغیب روحیه ها و ثبت این اتفاقات بی نظیر و تاریخی هم دریغ می کنند و دست روی دست گذاشته و به مثابه تماشاگری بی طرف تنها نظاره گر خون ها و خیزش ها هستند؟!

بی گمان تاریخ قضاوت خواهد کرد و آینده گویای همه حقایق تلخ و شیرین این برهه حساس از حیات بشری خواهد بود. بی تردید!