گيشه و «ابتذال» و حكايتي كه همچنان باقي است ... !

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ در اكران حال حاضر سينماهاي كشور دو فيلم روي پرده كه اتفاقا با حجم تبليغاتي قابل توجه اي نسبت به ساير فيلم ها حضوري فعال و همه جانبه دارند، فيلم هاي «شيش و بش» و «زنان ونوسي مردان مريخي» هستند.

 

فيلم هايي كه با همان عناصر و مولفه هاي معروف و مشهور سينماي گيشه اي توليد شده و با رعايت كامل و يكپارچه موازين تحافط و ابتذال سعي در جلب توجه همه مخاطبان عام سينماي ايران كرده اند.

 

شايد بتوان گفت به لحاظ مضموني و به اصطلاح فيلم نامه اي در هر يك از اين دو فيلم يك ويژگي متني وجود دارد كه ساير عناصر فيلم ضمن حس كامل موازين و شئون سينماي گيشه بر آن محور شكل گرفته اند.

 

در فيلم اول به صورت مشهود و كم نظيري سيطره يكي از ستارگان سينماي سطحي و دم دستي ايران قابل مشاهده است و به نظر مي رسد فيلم «شيش و بش» اساسا يك ساخته سفارشي بر مبنا و محور همين سوپراستار سينماست.

و در فيلم دوم هم گر چه به شكلي معيوب، كليشه اي و با ساختاري دم دستي مضمون مشهور زنان ونوسي و مردان مريخي تبديل به نمونه اي ديگري از سينماي آفت زده، معيوب و بيمار سال هاي اخير شده است.

 

سينمايي كه شايد بتوان هوچي گري و ابتذال و بي هويتي و سخاوت را در ستون مختلف آن به تماشا نشست، سينمايي كه نه تنها به ارزش هاي ساختاري و مضموني هيچ گونه تعهدي احساس نمي كند بلكه حتي حاضر نيست به غرايض بومي و نيازهاي عاطفي و رواني مخاطبان عامش پاسخي حتي ابتدايي بدهد.

 

حقيقت آن است كه طي سال هاي اخير سينماي ايران در سيكل معيوب مديريت شعارزده و بي اصول و بخش نامه اي و نيز فيلم هاي بي هويت و و سخيف گرفتار آمده است و بعيد به نظر مي رسد در چنين روندي و با چنان موقعيتي راه برون رفت از اين فضا موجود باشد يا مهيا شود.

 

در حقيقت بايد گفت سينمايي كه نماد و نمودش را در فيلم هايي مثل «شيش و بش» بايد جست يك سينماي بيمار و رخوت زده و افسرده و در حال اهتزار است كه نمي توان كوچكترين اميدي به تغيير و تحول و ارتقاي سطح آن در مناسبات مختلف سينمايي داشت مگر آنكه با يك خانه تكاني و انقلاب مبنايي همه چيز در يك طراحي جديد و بر اساس اصول و ارزش هاي هنري تنظيم شود و راه بر مافياي زر و زور تزوير كه سيطره اي بلامنازع بر همه مناسبات جاري در سينماي امروز ايران دارد بسته شود.

 

تا آن زمان چاره اي جز تحمل امثال «شيش و بش» و نمونه هاي متعدد و متنوعش در اين سينما نداريم و گيشه و ابتذال حكايت همچنان باقي در هنر هفتم سينماي ماست.