«ماني بال»؛ وقايع نگاري يك انقلاب ورزشي

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ فيلم سينمايي «ماني بال» اثر خوب بنت ميلر در واقعه يك درام ورزشي درباره يك فيلم بيسبال است، داستان مدير تيم عقب افتاده و درمانده بيسبال اوكندو كه تيمش در فضاي رقت بار و سختي با شرايط نامناسب مختلفي رو به رو است.

او تصميم مي گيرد با ايجاد يك فضاي جديد و به كار بردن ابتكارات و خلاقيت هاي خاص تمام قواعد و قوانين پيشيني اين بازي را بر هم بزند و به نوعي نظم نويني را در ساختار تيمش پديد آورد كه در واقع يك مخالفت يكپارچه و تمام عيار است با تمام روش ها و قوانين و قراردادهاي پيشيني حاكم بر اين بازي.

 

بودجه اندك و وضعيت خراب تيم بيسبال و شرايط دشوار رقابت با باشگاه هاي بزرگ و توانمند مالي ديگر باعث مي شود مدير تيم و دستيارش در يك بازسازي خلاف عادت، يك انقلاب ورزشي در تيم بيسبالشان دست بزنند و فضا را تغيير دهند.

مجموعه اين اتفاقات منجر به ساختن يك فيلم خوش ريتم 133 دقيقه اي مي شود كه مخاطب را با خود درگير و تا پايان همراه مي كند و نه صرفا علاقه مندان به ورزش و به ويژه بازي بيسبال بلكه حتي كساني كه هيچ تمايل و خاطره اي قبلي از اين ورزش و حواشي اش ندارند هم با فيلم ماني بال همراه مي شوند.

اين فيلم را از كارگردان فيلم كه او را با فيلم قبلي اش يعني كاپوتي است، مي شناسيم. فيلم مهم و جدي و معتبري كه توانست از سال 2005 به نامزدي اسكار دست يابد.

 

اما در ماني بال ما با يك درام ورزشي كه اتفاقا حاصل يك اقتباس داستاني است رو به رو هستيم كه بر اساس كتاب «هنر بردن يك بازي ناجوانمردانه» نوشته مايكل لويي ساخته شده است، در واقع در اين فيلم ما با يك داستان واقعي رو به رو هستيم به نحوي كه عناصر داستاني از واقعيت موجود در كتاب مورد اقتباس گرفته شده است و يا ارائه يك روايت سينمايي و روان و ساده، پيچيدگي هاي موجود در كتاب مايكل لويي حل شده است.

شايد بتوان گفت مضمون اصلي و پي رنگ مهم فيلم همان روش شخصي و ابداعي براي رقابت و مبارزه جهت پيروزي باشد و تغيير روش و منش قديمي و كهنه اي كه از مجموعه فيلم هاي ورزشي سال هاي دور و نزديك سينما در خاطر داريم.

فيلم ماني بال شباهت هاي متعددي با يكي از فيلم هاي بسيار مهم اخير سينماي جهان دارد فيلم شبكه اجتماعي، به نحوي كه هر دو فيلم داراي نويسندگان و تهيه كنندگان مشترك اند هر دو اثر اقتباسي است و از همه مهمتر اينكه در هر دو فيلم مضمون اصلي ابتكار و خلاقيت در انجام كاري خارق العاده و انقلابي كه شالوده اصلي اثر را در بستر يك داستان جذاب تشكيل داده است.

در واقع مي توان گفت ماني بال يك فيلم اجتماعي است و به عبارتي بهتر يك كمدي اجتماعي كه وقايع نگاري يك انقلاب ورزشي را به عنوان نمادين و سمبليك از يك مضمون اجتماعي برعهده دارد.

 

ناگفته نماند كه فيلم ماني بال بيش از آنكه به حوادث و شخصيت هاي واقعي كتاب «هنر بردن يك بازي ناجوانمردانه» وفادار باشد به داستان و روايت سينمايي اش وفاداري و پايبندي نشان داده است.

و بالاخره اينكه گفتن از فيلم ماني بال بدون اشاره به نقش بسزاي براد پيت بازيگر اول فيلم حتما چيزي كم دارد، كسي كه نه تنها به عنوان مدير باشگاه بلكه به عنوان عنصر اصلي پيش برنده و حتي برگ برنده فيلم حضوري غير قابل انكار و بسيار تاثيرگذار دارد.