نویسنده‌ای که مهمان ساقی کوثر شد

 

 

مراسم گرامیداشت پنجمین سالگرد درگذشت مرحوم حجت الاسلام محمد محمدی اشتهاردی امشب پس از اقامه نماز مغرب و عشا با سخنرانی حجت الاسلام نقویان در اشتهارد برگزار می شود.

 

به همین مناسبت و در چنین روزی یادی کردیم از این نویسنده توانمند حوزوی که مولف بیش از 200 کتاب مطرح دینی و یکی از نویسندگان فعال در تدوین تفسیر نمونه آیت الله مکارم شیرازی است.

 

 

شب آخر پدرم در حالت نیمه بی هوشی بود؛ وقتی متوجه من شد به هر زحمتی بود چهار زانو نشست و گفت که عینک من را بیاورید. عینک را برای ایشان آوردیم. سپس روی میز خویش را وارسی کرد و مقاله چند صفحه ای در باب غدیرخم و اثبات ولایت امیرالمومنین علی (ع) که برای مجله پاسدار اسلام نوشته بود را به دست من داد تا آن را به دفتر مجله برسانم و به این وسیله پدر به قول خود وفا کرده باشد. پس از آن که این را به من گفت، باز هم در حالت نیمه بیهوشی از حال رفت و فردا نیز به دیار باقی شتافت. پس از ارتحال، یک شب ایشان به خواب من آمد و گفت: «من الان مهمان امام علی (ع) هستم. در اینجا آن قدر به من نعمت داده اند که وصف آن ممکن نیست.»

 

 

آن مرحوم در زمان حیات خویش بیش از 200 کتاب را به رشته تحریر درآورد و حقیقتا عمر، زمان، ساعات، بیان و قلم خود را در اختیار نشر معارف قرآن و اهل‌بیت‌(ع) قرار داد.

 

کتاب های ایشان همواه مورد استفاده همگان، بویژه طلاب علوم دینی بوده و می باشد؛ به طوری که به تعبیر یکی از فضلای حوزه، کتاب سوگنامه آل محمد (ص) تالیف ایشان در خانه اغلب وعاظ و مداحان اهل بیت (ع) به چشم می خورد.

 

از کتاب‌های ایشان چه در زمان حیات آن مرحوم و چه پس از ارتحال، استقبال فراوانی به عمل آمده است که از آن جمله می توان به کتاب هایی چون سوگنامه آل محمد، عالم برزخ در چند قدمی ما، داستان های نهج البلاغه، داستان های شنیدنی از چهارده معصوم علیهم السلام، حضرت مهدی (ع) فروغ تابان ولایت و ترجمه بیت الاحزان از محدث قمی، به نام «رنج ها و فریادهای فاطمه (س)» اشاره کرد.

 

جالب اینکه برخی از این کتاب ها در زمان حیات آن مرحوم به زبان های انگلیسی، عربی، اردو و ترکی استانبولی ترجمه و منتشر شده است.

 

 

«از عنایات الهیه بر این بنده حقیر یکی این بود که در طول تدریس در حوزه علمیه نجف و قم (بیش از 60 سال) با افرادی مواجه شدم که هم دارای استعداد فوق العاده بودند و هم مرتبه عالیه ای از پاکی و تقوا داشتند و مرا در پیشبرد کارهای مهم علمی به سوی اهداف عالیه حوزوی یاری کردند. یکی از نمونه های بارز این موضوع، جناب مستطاب حجت الاسلام مرحوم محمدی اشتهاردی بود که فضل و کمال و هوشیاری علمی را با تقوا و قداست روح آمیخته بود.

 

در تمام طول تالیف تفسیر نمونه و غيره ایشان با ما بودند. سلامت نفس و تلاش مستمر و نظم و انضباط در کار و دقت در مسائل علمی از ویژگی های آن فقید سعید بود. سپس مستقلا به تالیف کتاب های بسیاری در موضوعات مختلف دینی مخصوصا تاریخ اهل بیت (ع) پرداخت که با استقبال فراوانی روبرو شد.

 

آن فقید سعید تا آخرین ساعات عمر بابرکتش از پای ننشست و همواره در راه یاری مکتب اهل بیت (ع) قلم زد، خدایش غریق رحمت، و با موالیانش محشور گرداند.»

 

تواضع و اخلاصی کم نظیر، بلندی روح و مناعت طبع این روحانی وارسته و مخلص و متخلق به اخلاق و ادب دینی و نویسنده صاحب نام، تواضع و فروتنی اش در برخوردهای اجتماعی، قناعت و کم توقعی اش در امور دنیوی و مادی، از او شخصیتی کم نظیر و انسانی محجوب و محبوب ساخته بود.

 

یکی از خصایص بارز ایشان بنا بر گواه همه نزدیکان و دوستان و همراهانش این بود که نه خدمت در انبوه تالیفات ارزشمند، نه اخلاص در تلاش و عمل و نه شهرت او را مغرور نساخت و هیچ تغییری در برخورد و رفتار متواضعانه اش را سبب نشد.