کرسی آزاداندیشی «به کسی مربوط نیست من چه می‌پوشم» در دانشگاه شیراز برگزار شد

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از شیراز، بسیج دانشجویی دانشگاه شیراز روز گذشته کرسی آزاداندیشی با عنوان «به کسی مربوط نیست من چه می پوشم...» را در دانشگاه شیراز برگزار کرد.

 

این کرسی در اختتامیه مسابقه کتابخوانی «کتاب پرنیان» و با حضور دکتر مؤذنی، رئیس دانشگاه شیراز؛ دکتر ربیعی، معاون فرهنگی اين دانشگاه؛ خادم، مسئول سازمان بسیج دانشحویی فارس و حجت الاسلام کاظمی، از دفتر نهاد نمايندگي مقام معظم رهبری در دانشگاه شيراز برگزار شد.

 

در این کرسی با حضور حجت الاسلام کرمی و عیسی خانی، به عنوان کارشناس، چهار دانشجوی موافق «به کسی مربوط نیست من چه می پوشم...» با عنوان گروه «الف» و چهار نفر دانشجوی مخالف «به کسی مربوط نیست من چه می پوشم...» به عنوان گروه «ب» در خصوص اين مقوله به صحبت پرداختند.

 

 

اولین نماینده از گروه «ب» در اين جلسه گفت: وقتی بر اساس حجاب سخن می گوییم باید بدانیم آیا حجاب یک امر شخصی است یا جمعی؟

 

وی افزود: حجاب نماینده شخصیت و الگوی معرفی ما در اجتماع است و در واقع حجاب و نوع پوشش انسان تعیین کننده محدوده تعاملات وی است.

 

این دانشجوی دختر بیان داشت: من از بی حجابان در جامعه مدعی هستم؛ چراكه اجتماع متعلق به من هم هست.

 

يك دانشجوی پسر از گروه «ب» گفت: باید در این مقوله ریشه ای وارد شد و دانست در جوامع بشری آزادی در حدی است که در کنش و تعاملات به ضرر انسان نباشد؛ چراكه هر عملی عکس العملی دارد.

 

وی با بیان اینکه اجتماع خط سیر زندگی و آینده را مشخص می کند، تصريح كرد: وقتی فرد وارد جامعه می شود، تابع یک سری ایدئولوژی ها، قوانین و تفکر می شود که برای رعایت آن باید خود را با جامعه همسان کند.

 

اين دانشجو رعایت قوانین را نوعی محدودیت و احترام به حقوق جمعی دانست.

 

دانشجوی پسر دیگری از گروه «ب» ضمن خواندن آیه ای درباره لزوم حجاب و کنترل نگاه گفت: باید حرکت فرد منطبق بر قانون جمع و پایبندی به تعهدات باشد.

 

دانشجوی دختر دیگری به عنوان نفر چهارم از گروه «ب» بیان کرد: باید حد و حدود آزادی مشخص باشد تا به وسيله این آزادی هر کس با علم قراردادن آن به حقوق دیگران تعدی نکند.

 

وی عدم رعایت حجاب و عفاف در جامعه را تعدی به حقوق دیگران دانست.

 

 

اولین دانشجوی دختر به عنوان نماینده گروه «الف» نيز در ادامه اين برنامه گفت: چرا خانم ها باید حجاب داشته باشند؛ اما مردها نداشته باشند؟ چرا جنسیت باید آزادی را محدود کند؟ این نوعی توهین به شعور مردان است که با نوع پوشش زن، آنها اختیار خود را در کنترل غریزه از دست می دهند.

 

دانشجوی دختر دیگری از گروه «الف» گفت: به هیچ کس جز خانواده من مربوط نیست که من چه می پوشم.

 

وی افزود: حجاب بیانگر اعتقادات من نیست؟ آیا فقط چادری ها ایمان دارند؟ در هر قشری افراد خوب و بد بسیار است.

 

یک دانشجوی دختر دیگر در این گروه حجاب را دارای یک بعد فردی و احتماعی دانست و گفت: پوشش ما برخاسته از اندیشه ماست و کسی حق ندارد در دانشگاه جلوی بی حجابی بایستد.

 

یک دانشجوی پسر از گروه «الف» بیان کرد: اگر ما برای خود تعریفی از هر چیزی نداشته باشیم دیگران آن را تعریف می کنند.

 

وی با بیان اینکه هر چیزی باید علت یابی شود، تصریح کرد: چطور است زمانی که رضاشاه چادرها را به زور از سر زنان کند، برخی مهاجرت کردند، اما امروز به اجبار چادر را می پذیرند.

 

این دانشجو در ادامه با پرداختن به موضوعات سیاسی، حجاب را دغدغه جامعه ندانست.

 

در بخش دوم این کرسی دانشجوی دختر نماینده گروه «ب» گفت: الگو و مطلوب کادر پوشش همان است که دین معرفی کرده است؛ ما در حجاب مرزبندی بین چادر و مانتو نداریم منظور این است که با ججاب خودمان، از خود محافظت کنیم.

 

دانشجوی دختر دیگر گروه «ب» گفت: ما برای دیگران زندگی نمی کنیم، بلکه با دیگران زندگی می کنیم و باید این حق را براي خود قائل باشیم.

 

دانشجوی پسر این گروه گفت: مگر حضرت زهرا (س) و حضرت علی(ع) الگو نیستند پس چرا می گویید ما الگو نداریم؟

 

وی با بیان اینکه فلسفه خلقت زن ها لطافت و زیبایی است و زنان جذب کننده مردان هستند، عنوان کرد: زنان برای حفاظت از همین زیبایی ها چادر می پوشند.

 

 

این دانشجوی گروه «ب» در پاسخ به اینکه اگر آزادی اندیشه وجود دارد باید آزادی حجاب هم وجود داشته باشد، گفت: اگر اندیشه اسلام در جامعه حاکم است باید در همه موارد در چارچوب اسلام حرکت کرد.

 

دانشجوی پسر دیگری از این گروه با اشاره به اينكه قرآن نوع حجاب زن و مرد را مشخص کرده است، بيان داشت: این استدلال وجود دارد که هر فردی با حجاب خود، خط دهی خاصی در جامعه دارد.

 

در ادامه وقت دوم دانشجوی دختر نماینده گروه «الف» گفت: من از اجبار بدم می آید و از بودن در جایی که قاطبه آن چادی باشند هم بدم می آید.

 

 

دانشجوی دختر دیگری از این گروه بیان کرد: نوع پوشش مهم است؛ اما محبور بودن به پوشش را نمی توان تحمل کرد.

 

وی با بیان اینکه حجاب مرا دچار عقده می کند، گفت: چطور مردها حق دارند مانند زنان خود را ظریف کنند؛ اما زنان حق ندارند بی حجاب باشند.

 

يك دانشجوی دختر این گروه گفت: چادر برای دختران دانشگاه احترام استاد و نمره اضافی استادان را به همراه دارد. 

 

حجت الاسلام کرمی، از کارشناسان اين برنامه در پایان این کرسی گفت: حجاب تنها به پوشش خلاصه نمی شود و باید آن را در کلام، رفتار، نگاه و راه رفتن دید.

 

وی افزود: هر جنسی خصوصیاتی دارد که باید آن را پذیرفت و برای آرامش روانی جامعه با آن برخورد خاصی کرد.

 

كرمی پوشیدن داشته ها و لطافت زنانه و در واقع حفظ قداست فضای علم و اجتماع و خانواده را بی حرمتي به شعور مرد یا زن ندانست.

 

 

عیسی خانی، کارشناس ديگر اين برنامه نیز بیان داشت: حجاب ابزار قاعده مند کردن رابطه زن و مرد است که وظيفه افزایش تمایلات زن و مرد در خانواده و کاهش این تمایلات در جامعه را بر عهده دارد.

 

وی با بیان اینکه دیدگاه تک جنسی که رادیکالیست ها بیان می کردند، تشابه محوری و وجود تک جنسی را در جامعه مطرح می کرد.

 

عيسي خاني گفت: فمينیست های پست مدرن این نظریه را رد کرده اند و گفته اند مرد سالاری امروز در جامعه وارد شده است و از زن استفاده ابزاری مي كنند.