این یك به سوی خاك می‌كشاند و آن یك به سوی آسمان

آن گاه گفت: «ای مردم! اگر آمدن مرا ناخوش دارید، بگذارید به جای خود بازگردم.»

قیس بن اشعث گفت: «به فرمان امیر سر فرود آر که از جانب ایشان نیک بینی.»

حسین گفت: «نه به خدا قسم، چون ذلیلان دست در دست شما ننهم و مانند بندگان نگریزم.»

آن گاه فریاد زد: «یا عباد الله! انّی عذت بربّی و ربّکم ان ترجمون. انّی اعوذ بربی و ربکم من کلّ متکبّر لا یومن بیوم الحساب. ای بندگان خدا! من به پروردگار خودم و پروردگار شما پناه میبرم از اینکه مرا سنگباران کنید. من به پروردگار خودم و شما پناه میبرم از هر متکبری که به روز قیامت ایمان ندارد.»

آن گاه ستور را بخوابانید.

و مردم به سوی او تاختند.