نقد انقلابي سينما يا انداختن توپ در زمين ديگران؟!

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ اواسط هفته گذشته، بخش گفت و گوي ويژه خبري شبكه 2 ، كه در دوره جديد، تحت مديريت «باشگاه خبرنگاران» قرار دارد با دعوت از جواد شمقدري، معاونت سينمايي وزارت ارشاد و سعيد مستغاثي از منتقدان  سينمايي، به نقد سينماي ايران و بررسي عملكرد معاونت سينمايي پرداخت.

 

عنوان برنامه مذكور «نقد انقلابي سينما» بود و مجري جوان اين بخش خبري، با مهارت و تسلط خود بر بحث توانست يك گفت و گوي انتقادي ساده را به مناظره مستغاشي و شمقدري تبديل كند. او بر خلاف مجريان ديگر عموم برنامه هاي گفت و گو محور تلويزيوني بدون اتلاف وقت با سرعت بالا و بدون رودربايستي بحث را در نقاط چالش برانگيز و محورهاي عدم توافق طرفين بحث پيش برد و يك گفت و گوي جذاب را به ثمر رساند. او با اعلام اين كه سينماي ايران در سالهاي بعد از انقلاب همراه با انقلاب اسلامي و آرمان هاي امام (ره) حركت نكرده و شمقدري و معاونت سينمايي را به چالش كشيد.

 

اما حرف هاي شمقدري و مواضع مجري برنامه درباره سينما، به قدري داغ و متفاوت با نقدهاي معمولا آبكي تلويزيون بود كه فريدون جيراني در ابتداي برنامه اش در هفته گذشته، در برابر آن موضعي جدي گرفت و تمام قد به دفاع از سينماي ايران و سينماگران ايراني پرداخت. اما ماجرا به همين جا ختم نشد و شب گذشته، مجله خبري 19 شبكه اول (كه تحت مديريت باشگاه خبرنگاران است) به صحبت هاي جيراني و مواضع او درباره گفت و گوي ويژه، خيلي تند و تيز واكنش نشان داد و با پخش مجدد قسمت هايي از گفت و گوي ويژه، تحليل جيراني از برنامه را زير سوال برد.

 

اما فارغ از اين رفت و برگشت هاي رسانه اي و موضع گيري هاي شبكه دو و سه در مقابل يكديگر و جدا از بحث ارزشمند گفت و گوي ويژه در نقد سينما، اقدام تلويزيون در (به اصطلاح) نقد انقلابي سينما را مي توان «فرار رو به جلو» مديران اين سازمان از نقدهايي دانست كه نسبت به عملكرد سازمان متبوع شان در جريان و رو به گسترش است.

ترديدي نيست كه تلويزيون ايران، به عنوان فراگير ترين و حكومتي ترين رسانه جمهوري اسلامي، در سال هاي پس از انقلاب، عملكرد قابل دفاعي در قبال آرمان هاي ملت و انقلاب نداشته است. ورود تلويزيون به «نقد انقلابي سينما» هر چند اقدامي پسنديده و خوب است، اما هم زماني آن با نقدناپذيري مديران سازمان، ناديده گرفتن سيل رو به گسترش نقدهاي انقلابي از رسانه، اصرار مديران و برنامه سازان آن بر اشتباهات گذشته و تمسخر نظرات كارشناسان و نخبگان با برگزاري تقديرهاي پياپي و عجيب از برنامه هايي كه شايستگي تشويق و تاييد ندارند، اين سوال را ايجاد مي كند كه آيا دغدغه تلويزيوني ها اوضاع نابه سامان سينماست يا اين كه به دنبال راهي براي انداختن توپ، در زمين ديگران مي گردند؟!