واقعه عاشورا؛ ثمره تلخ پیمان‌شکنی مردم

گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»؛ حادثه کربلا میوه تلخ درخت بدعهدی و پیمان شکنی بود که در زمین نفاق رویید و به دنبال آن، پیام غدیر پیامبر (ص) زیر پاگذاشته شد و بعد از ارتحال حضرتش در سقیفه با علی(ع)، ولایت بر حق جامعه مسلمین، چنان کردند که نباید می کردند.

 

خدا لعنت کند آنانی که در مسیر اسلام انحراف ایجاد کردند و عدم وفاداری خود به میثاق با امیرالمؤمنین و دنیاپرستی و ریاست طلبی و عمق کینه خود به خاندان اهل بیت (ع) را به پای مردمی نوشتند که ناآگاهانه و بدون درک مقام امامت، دست بیعت خود را به بدخواهان و کینه توزان دادند و آنها نیز در کمتر از 50 سال بعد از آن، زمینه را جهت زعامت فردی شرابخوار و بدکار چون یزید ملعون بر مسلمانان مساعد دیدند.

 

با به قدرت رسیدن يزيد که آشکارا برخلاف اخلاق و آداب اسلامی رفتار کرده و حرمت ها را نگه نمی داشت و همچون اسلاف خیانتکارش در پرده نفاق و در لفافه دروغ و ریا رفتار نمی کرد، دیگر درنگ جایز نبود؛ چرا که آن قدر انحراف بالا گرفته بود که چاره ای جز ایستادن در برابر آن و فدا کردن جان های بهترین مردمان زمان و امام بر حق شیعیان در این راه نبود.

 

چنین بود که حضرت حسین (ع) فرمود: «اگر دین امت جدم رسول الله (ص) جز با کشته شدن من زنده نمی ماند، پس ای شمشیرها مرا دریابید.»

 

لعنت خدا بر آنان که پیام الهی را شنیدند و از زیر بار آن شانه خالی کردند و زمینه قیام عاشورایی مولایمان حسین (ع) را مهیا نمودند و قرن ها دل های مشتاقان و علاقه مندانشان را سوزاندند؛ این درد را التیامی نیست جز ظهور حضرت صاحب العصر و الزمان (عج) که جان ها فدای او باد.

 

امام حسین (بارها چه در قبل و چه بعد از امامتشان) سعی کردند تا این از خدا بی خبران را هدایت کرده و از راه شیطانی بازدارند، اما آنها کر بودند و نمی شنیدند؛ به عنوان نمونه روزی عمر بر منبر مسجد خطابه می خواند و از خود تعریف و تمجید می كرد، آن حضرت که در سن نوجوانی بود خطاب به خلیفه فرمود: «ای بسیار دروغگو از منبر فرود آی که این منبر پدرم رسول خداست نه منبر پدر تو» و سپس ادامه داد: «اگر بر آن چه پدرم مرا دستور داد تو هم اطاعت کنی هدایت می شوی. سوگند به جانم كه من هدایت شده اویم و حق او بر عهده مردم است که با او در زمان رسول خدا (ص) بیعت کردند و جبرئیل از طرف خداوند بزرگ برای آن نازل شده بود، کسی نمی تواند بیعت روز غدیر را منکر شود جز آن کس که منکر قرآن است؛ همانا مردم آن عهد و پیمان را با دل های خود شناختند گرچه با زبان هایشان انکار کردند. پس وای بر آنان که حق ما اهل بیت را انکار کرده اند.» (1)

 

حضرت همچنین دو سال قبل از هلاکت معاویه در مراسم حج خطاب به مردم آن زمان فرمود: «شما مصیبت بارترین مردم هستید؛ زیرا از مسئولیت ها، عالمانه و آگاهانه دست کشیدید و علت همه گرفتاری ها آن است که زمام امور و اجرای احکام باید به دست علمای الهی باشد که در رعایت حلال و حرام خدا امین هستند، ولی این مقام و منزلت از شما سلب شده است؛ چرا که از محور حق پراکنده شدید و با وجود دلایل روشن در سنت پیامبر (ص) اختلاف کردید؛ اگر بر رنج ها و آزارها شکیبایی داشتید و سختی های راه خدا را تحمل می کردید اجرای امور دین خدا به دست شما می افتاد و لکن شما ستمگران را در مقام و منزلت خود جایگزین ساختید و امور دین خدا را به دست آنان سپردید و آنان به اشتباه عمل می کنند و در شهوات خود گام برمی دارند و بر شما مسلط شدند.» (2)

 

در روز عاشورا نیز امام حسین (ع) خطاب به ظالمان فرمود: «هیهات که ما ذلت و خواری را بپذیریم، خداوند پذیرش ذلت را بر ما و بر پیامبر و مؤمنین روانداشته است و دامن های پاک و دارای اصالت و شرف خاندان دارای همت والا و عزت نفس ما، هرگز اجازه نمی دهند که اطاعت فرومایگان را بر مرگ شرافتمندانه ترجیح دهیم.» (3)

 

 

1- فرهنگ سخنان امام حسین (ع)، ص 176 و 175

 

2- همان، ص 270

 

3- همان، ص 297