بودجه سايه؛ ضرورتي اجتناب ناپذير

گروه اقتصادي «خبرگزاري دانشجو»، سعيد اكبر؛ بودجه سايه كه در سال 1383 در شوراي عالي امنيت ملي به تصويب رسيد اين اختيار را به دولت مي دهد كه در مواقع نياز و اضطراري بودجه سايه را براي مقابله با تحريم هاي احتمالي عليه ايران وضع كند.

اما آيا ايران در شرايط اضطرار قرار دارد؟

پاسخ به اين پرسش مستلزم بررسي سياست كشورهاي غربي بر ضد ايران در 30 سال گذشته است.

با توجه به اينكه آمريكا بيش از 30 سال است كه عليه جمهوري اسلامي ايران تحريم هاي گسترده پولي و مالي وضع كرده و حتي در چند سال گذشته ساير كشورهاي غربي را نيز با خود همراه كرده است و پيش بيني مي شود كه اين سياست خصمانه همچنان ادامه داشته باشد، اين سوال پيش مي آيد كه آيا اين كشورها توانسته اند به اهداف خود كه همانا منزوي كردن ايران بوده، برسند.

ايران از يك سو پيشرفت هاي زيادي در زمينه هاي مختلف اقتصادي، هوا فضا، نانوتكنولوژي، هسته اي، پزشكي و غيره داشته و از سوي ديگر با بسياري از كشورها روابط و همكاري هاي گسترده اي در زمينه هاي مختلف دارد، اين موارد نشان دهنده عدم موفقيت كشورهاي غربي در رسيدن به اهداف خود است.

آمریكا و متحدان این كشور همچنان تلاش می كنند تا تحریم های اقتصادی را به ایران تحمیل كنند، با این وجود نتیجه این تحریم ها عینیت نیافته است و ایران از طریق شركای اقتصادی سنتی خود، مبادلات تجاری و اقتصادی خویش را بی وقفه انجام می دهد.

 

البته موارد بالا به این معنا نیست که تحریم های وضع شده علیه ایران تماماً به نفع ایران است و ما باید از تحریم استقبال کنیم، بلکه با وجود تمامی مشکلاتی که این تحریم ها برای کشور ما دارند و بر هیچ کسی نیز پوشیده نیست، باید مردم ایران و سیاستمداران با سعه صدر با مشکلات و عواقب تحریم ها برخورد کرده و سعی کنند از این رهگذر به عنوان فرصت هایی برای مقابله با این تحریم ها استفاده نمایند.

با توجه به شرايط كشور در 30 سال گذشته بايد گفت كه ايران همواره در شرايط اضطرار بوده و در اين شرايط به خوبي توانسته است محدوديت هاي اعمال شده را به فرصت تبديل كند و براي رسيدن به شكوفايي اقتصادي بر توانايي متخصصان داخلي تكيه كرده و در بسياري از زمينه ها به خودكفايي علمي و عملي دست پيدا كند.

از سويي ديگر اين جمله همواره در ذهن هر شخص براي رويارويي با خطر احتمالي تكرار مي شود «دفع خطر احتمالي عقلاً واجب است»، از اين رو آمادگي كشور و مسئولان براي رويارويي با هر گونه خطر احتمالي از ناحيه كشورهاي غربي مي تواند آنها را در رسيدن به اهدافشان ناكام نگاه دارد.

بايد گفت تهيه و تنظيم بودجه سايه هيچ ضرري را متوجه دولت نمي کند، اما از سوي ديگر فوايدي را هم براي مواقع ضروري در بر دارد.

از يك سو بودجه ريزي با کاهش وابستگي به نفت دوباره تمرين مي‌شود و از سويي ديگر دستگاه ها خواهند دانست در شرايط اضطرار که مجبور به اجراي بودجه سايه خواهند شد، چه ميزان بودجه در اختيار دارند، بنابراين نيم‌نگاهي هم به آن روز خواهند داشت؛ حتي مديران به برنامه‌ريزي و آماده کردن خود و دستگاهشان براي آن روز مبادرت خواهند ورزيد، بدون آن که به فعاليت‌هاي فعلي آنها آسيبي برساند.