9 دي؛ روز پاسداشت حكومت دينی

گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو»؛ دو سال پيش همين روزها بود كه عاشوراي حسيني در تهران پايتخت شيعه مورد هتك حرمت قرار گرفت، آن هم توسط جماعتي كه از سوي سردمدارشان، «مردم خداجوي» خوانده مي‌شدند.

از همان روزهاي اول، راه و مرام اين جماعت معلوم بود و كافي بود چند دقيقه هم صحبتشان شوي تا مشخص شود كه مشكلشان نه انتخابات است نه دولت، بلكه خيلي بالاتر از اينهاست.

اما آن روزها حتي در دل برخي دوستان خودي هم شك رخنه كرده بود. آخر آنها هم ادعاي دين و مذهب داشتند و سابقه انقلاب و انقلابيگري و داعيه خط امام را داشتند.

اما گذشت زمان غبار فتنه را فرونشانده و چهره ايشان را روز به روز آشكارتر مي‌كرد، آن روز كه جمعه آخر ماه مبارك رمضان را به كارناوال دهن كجي به دين و متدينين تبديل كردند، بي شرمانه اقدام به روزه خواري دسته جمعي در مقابل دوربين ها كردند، آن روز كه روز قدس ميراث روح الله را به سخره گرفتند و بابت آن مورد تشويق اربابانشان هم قرار گرفتند، چهره ضدديني -و نه غير ديني- ايشان بيش از پيش از نقاب بيرون افتاد.

اما اين هنوز نقطه نهايي رسوايي آنها نبود، چند هفته بعد در 16 آذرماه بود كه نسبت به تمثال امام (ره) توهين روا داشتند و صد البته اين بار هم سردمدارانشان آنها را ستودند تا بر همگان آشكار شود كه اين جماعت را با دين و امام و انقلاب كاري نيست.

آن موقع بود كه آتش خشم مردم نمايان شد؛ مردمي كه با ديدن صحنه‌هاي توهين به امامشان صبرشان سر آمد و در سراسر كشور به خيابان‌ها آمدند و از اين جريان ضد امام تبري جستند.

اين جماعت اما هنوز توهم بي‌شمار بودن داشتند و از سركشي و گستاخي دست بردار نبودند و خيال داشتند عاشوراي حسيني را به نقطه عطف تحركات چند ماهه خود تبديل كنند.

بالاخره عاشوراي 88 فرارسيد و اين جماعت دوباره به ميدان آمدند تا نشان دهند يزيد هنوز هم در جامعه مسلمين نمايندگاني دارد كه مي خواهند شيعيان را دوباره از سايه مولايشان جدا كنند و به اسارت طاغوت درآوردند‌ و حكومت اسلامي را كه پس از صدها سال ظلم و تجاوز به همت يك ملت مسلمان به جريان در آمده بود، دوباره به صندوقچه تاريخ بفرستند.

عاشوراي 88 روز تلخي بود، سخت بود دوباره هلهله يزيديان را شنيدن، سخت بود بيرون ابوالفضل را دوباره در آتش ديدن، سخت بود مظلوميت پسران زهرا (س) را پس از 1400 سال دوباره رودروي خود مجسم ديدن.

با اين حال عاشوراي 88 روز بيداري بود؛ روزي كه تلنگري به خيلي از راه‌ گم كرده ها زد، گويي حسين (ع) بار ديگر خود را براي امتش ايثار كرد تا دشمنشان را بشناسند و سيماي بي نقابشان را ببينند.

ملت مسلمان، پس از اطلاع از آنچه در برخي خيابان هاي تهران مي‌گذشت، خود را بي‌درنگ به آنجا رساند به غائله پايان داد، درد دل‌هاي سوخته اما انگار به اين سادگي پايان نمی يافت.

 

مردم در واكنش به اعمال شنیع فتنه‌گران، در همه نقاط كشور به خيابان‌ها آمدند و خشم خود را بر سر فتنه‌گران و اربابانشان فرياد زدند؛ در تهران مردم خشمگين طاقت صبر كردن تا نماز جمعه را هم نداشتند؛ لذا چهارشنبه نهم دي ماه حماسه اي به يادماندني را به جهانيان نشان دادند.

يوم الله نه دي روز بزرگي است، شايد زمانی تاريخ عظمت نه دي را درك كند، شايد نسخه‌اي به روز شده از 22 بهمن است، یا حتي يكي از همان عاشوراهايي كه به تعبير سيد شهداي اهل قلم، همه ما جبرا از آن مي گذريم.

روزي كه امت، به‌عنوان بازوي ولايت بار ديگر طاغوتيان را بر جاي خود نشاند و ثابت كرد كه اين مردم، مردمي نيستند كه ولي خود را تنها بگذارند و قدر سايه ولايت، اين نعمت عظيم الهي را بر سر خود مي‌داند.
 

نه دي، پاسخ كوبنده‌اي بود به آنچه پياده نظام فتنه در ضدیت با دین مرتکب شده بود، پاسداشت حكومت ديني در مقابل دشمنان دين و شكوه ولايتمداري در مقابل حقارت بندگي طاغوت.

 

به تعبیر مقام معظم رهبری، «نهم دي ماه خيزش عظيم مردمي در حمايت از حكومت ديني بود كه در تاريخ 30 ساله انقلاب اسلامي به عنوان يك واقعه ماندگار ثبت شد.»