«اخلاقتو خوب كن»؛ اخلاق و سينما، قرباني ذهنيت كارگردان!

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ فيلم سينمايي «اخلاقتو خوب كن» چه از لحاظ مضموني و چه از نظر فرم فيلم قوام‌يافته‌اي نيست و در تشتت و به هم‌ريختگي مفرطي دست و پا مي‌زند.

 

كارگردان فيلم نه موفق شده داستانش را به يك پرداخت روايي قابل قبول منتهي كند و نه به اين توفيق دست يافته كه به فرم بصري درست و مناسبي نائل آيد. فيلم يك دشت به هم‌ريخته، نامتجانس و مردد است و اين به دليل همان عدم و فقدان فرم و روايت متناسب آن در فيلم است كه باعث شده مخاطب با يك فضاي به هم ريخته و بد فهم رو به رو شود به نحوي كه در همين راستا و با ادامه همين روند فيلم دچار بياني الكن و زباني كه نمي‌تواند به انتقال مضمون دست يابد مبتلا مي‌شود.

 

همين وضعيت در مسئله شخصيت‌پردازي‌هاي فيلم هم وجود دارد از كاراكتر اصلي فيلم كه فرشته‌اي با بازي نه چندان بديع و نسبتا كليشه‌اي رضا عطاران گرفته تا شخصيت‌ها و به عبارت ديگر تيپ‌هاي فيلم‌ كه همگي نپخته و زمخت از آب در آمده‌اند.

ضمن اينكه پيوند ميان داستانك‌هاي فيلم هم به شكل هم‌پوشاني شده و درستي رخ نداده و اين دو نتوانستند به خوبي در هم تلفيق شوند به نحوي كه هر يك راه خود را مي‌رود و به همين دليل نمي‌توان گفت يك روايت يك دست و اصولي و جذاب سينمايي را پديد آورده است.

 

اين فيلم بر خلاف يكي از ساخته‌هاي قبلي كارگردانش يعني فيلم خوب و ارزشمند خروس جنگي كه هم داستان روان و قابل توجه‌اي داشت و هم پرداخت سينمايي ارزشمند و استانداردي، از هيچ كدام از اين ويژگي ها برخوردار نيست و حتي نتوانسته نيمچه داستان مبتني بر مضمون و ايده اوليه‌اش را به خوبي و به شكل قابل دفاعي پرداخت كند.

«اخلاقتو خوب كن» احتمالا قرباني ذهنيت‌هاي كارگردان براي بيان جذاب و عوامل‌گرايانه يك مضمون اخلاقي شده است در حالي كه اصلا به مقتضيات سينمايي و لوازم و زمينه‌هاي بصري اين امر توجه‌اي آن چنان كه بايد و شايد نشده است.

و به همين دلايل با اثري درهم ريخته رو‌به‌رو‌ايم كه نه به مولفه‌هاي فوميك و ظاهرا طنازانه‌اش وفادار مانده و نه توانسته مضمون اخلاقي‌اش را درست روايت كند.

خاطره خوب بر جا مانده از ديدن فيلم خروس جنگي با مشاهده اثري همچون اخلاقت رو خوب كن يكسره بر باد رفت!