سخنان يكي از اعضاي جمعيت ايثارگران و چند نكته

گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»، سید محمد مهدی موسوی؛ هفته گذشته یکی از اعضای شورای مرکزی جمعیت ایثارگران به اظهارنظری در خصوص جبهه پایداری پرداخته بود که طرح آن با توجه به اصولگرا بودن وی و تشکل متبوعش، اندکی و بیش از اندکی نیاز به تامل دارد.

 

گفته این فعال سیاسی که اتفاقاً به مذاق یکی از نشریات اصلاح طلب نیز خوش آمده بود، از این قرار بود: «جبهه پایداری با جریان انحرافی دو روی یک سکه هستند كه هر دو می خواهند در اصولگرایان انشقاق ایجاد شود و هر دو این جریان ها، دولت ساخته هستند.»

 

نگاهی به سایت ها و برخی نشریات در این روزها، که کمتر از دو ماه به موسم انتخابات هفتم مجلس باقی مانده، خود بوضوح نشان دهنده حجم انبوه فشار و تخریب نسبت به جبهه پایداری است و مع الاسف اینکه بعضاً بخش عمده این هجمه - خواسته یا ناخواسته – از سوی اصولگرایان صورت می گیرد.

 

این گونه جدید بد اخلاقی سیاسی، در حالی صورت می گیرد که به جرات می توان گفت غالب - اگر نگوییم همه - افرادی که امروز به عنوان اعضا و هواداران جبهه پایداری در پهنه سیاست ایران زمین شناخته می شوند، دارای دغدغه های به مراتب اصولگرایانه تری هستند و اهتمام جدی آنها در مسیر احیای ارزش های دینی در جامعه و دفاع تمام و کمال از ولایت فقیه، غیر قابل انکار است.

 

اساساً حمایت شخصیت بزرگواری چون علامه مصباح یزدی از این طیف نیز به همین خاطر است، کما این که ایشان در گفت و گوی اختصاصی شان با هفته نامه 9 دی نیز این مسئله را به طور مشخص متذکر شدند.

 

البته جبهه پایداری در بیانیه های خویش بر این نکته تاکید کرده که قدردان اقدامات اصولی و ولایتمدارانه دولت خدمتگزار است و از جریان انحرافی و اقدامات آنها تبری می جوید.

 

شاید گویا برخی اصولگرایان چنین می پندارند که به خاطر مسائل رنج آور بهار امسال، بايد در شرایط حساس بین المللی، به طور کلی دولت و همه اقدامات آن را کوبید و تخریب کرد!

 

به نظر می رسد دلیل اصلی تخریب جبهه پایداری، ورای کدورت های سیاسی، این باشد که این جبهه می کوشد در آرایش جریان اصولگرایی برای ورود جدی به آوردگاه انتخابات اسفند ماه مجلس، یک نوع پالایش اساسی صورت گیرد؛ به این معنی که اسامی حامیان خاکستری جریان های انحرافی و فتنه و نیز ساکتین فتنه در لیست های انتخاباتی ای که نام اصولگرایی را بر تارک خود می بیند، نقش نبندد و البته این منش و مسلک، عین اصولگرایی است، حال می خواهد عده ای را خوش آید یا خیر!

 

البته ناگفته نماند که این گفته به هیچ وجه نافی بیان منقول از مقام عظمای ولایت مبنی بر «وحدت ولو با اغماض در جماعت اصولگرا» نیست، هر چند که این اغماض بايد حمل بر معنای مضیق کلمه شود و نه موسع آن.

 

طبعاً مطالبه عموم دلسوزان و دغدغه مندان واقعی جریان اصولگرایی، تحقق وحدت است، اما باید به این نکته هم توجه داشت که وحدت به هر قیمتی نه مطلوب است و نه شدنی.

 

به نظر می رسد در این اوضاع و احوال، مهمتر از حتی وحدت، اخلاق مداری و شریعت محوری در روند فعالیت های انتخاباتی باشد و اینکه همه بدانیم انتخابات نهم مجلس نیز تمام می شود، همان گونه که انتخابات های هشتم و هفتم و ششم و قبل از آن هم آمدند و رفتند؛ نكته مهم اين است که شخصیت و طیف های سیاسی در پیشگاه حضرت احدیت سربلند بیرون بیایند. امید که این گونه باشد.