تلنگري به جامعه رسانه در آستانه انتخابات

گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو»؛ جامعه سالم و پيشرو را رسانه و مطبوعات آزاد مي سازند و مطبوعات آزاد و پيشرو براي روشنگري و رشد فرهنگ جامعه و جلوگيري از سوءاستفاده قدرتمندان از قدرت، نويسندگان آگاه و خبرنگاران بيدار مي خواهند.

 

اگر بدون قاعده و اصول و در راستاي منافع و مقاصد جرياني خاص، عده ای با کمترين سابقه نويسندگي و مطبوعاتي، بنا به روابط و صرف داشتن مدرک و وابستگي و گاهي بدون مجوز، يک شبه صاحب امتياز و مدير مسئول و سردبير و صاحب روزنامه و مجله و غیره مي شوند، ديگر انتظار سلامت و پويايي از مطبوعاتي که بدون کمک دولتي و توجه خواص نمي توانند به حيات خود ادامه دهند را نمي توان داشت.

 

غفلت و کوتاهي و قصور خبرگزاري ها و نويسندگان و عدم توجه به نياز و خواست مردم و نشناختن شرايط و سياست زدگي و توجه و عنايت برخي مسئولين و کانديداهاي انتخاباتي شعارگرا و غوغاسالار به آمار و کميت، چه عواقبی را برای رسانه و خبرگزاری ها و مطبوعات در پی خواهد داشت؟ آیا جز این است که این تبلیغات پرهزینه رنگی، باعث شده که برخی اهالی رسانه، اصل و رسالت خود را فراموش کرده و خدمت به خواص را سرلوحه خود قرار می دهند؟

 

برخی جرايد محلي و رسانه هاي خبري به شدت از کمبود نيروي متخصص و کاردان و مديريت فرهنگي رنج مي برند و هيچ کارشناس و خبرنگاري نيست تا از مديران فرهنگي و رسانه ها و انجمن صنفي خبرنگاران، سوال کند که آيا به تعداد رسانه و خبرگزاری ها ،نويسنده و خبرنگار آگاه و کاردان دراین استان وجود دارد؟

 

مطبوعات و جرايد و رسانه هایی که بدون داشتن لوازم اوليه فرهنگي و نيروي کار بلد، در راستاي کميت پروري برخی مسئولان و برخی کاندیدها به کار خود وسعت بخشیده اند، به اجبار با صدور کارت خبرنگاري و رسانه و روزنامه نگاری، عده اي بي خبر از خود را خبرنگار و نويسنده کرده اند و اين افراد فاقد مطالعه و شناخت اصولي، بدون توجه به پيامد و عواقب کار، تنها در راستاي کسب منفعت و خدمت بيشتر به برخی مديران و مسئولين محلي و کاندیدهای ثروتمند، فعاليت مي کنند.

 

البته اگر بنا به دلايل مشخص ، مسئولين از وضعيت و کيفيت موجود مطبوعات ناراضي بودند وضعيت مطبوعات بدينگونه نبود؛ چرا که خبرنگار آگاه و کاردان با تيزبيني و نقد اگاهانه، اجازه سواستفاده و عملکردهاي بي قاعده و تشريفاتي را به مديران و مسئولان سودجو نمي دهد.

 

متاسفانه امروز برخلاف قاعده، برخی از رسانه ها و نشريه های خاص، با توجه به نگرش هاي حزبي و جناحي حاکم و فراموش شدن اصول و اهداف شکل گیری، در انحصار کساني با کمترين سابقه و تجربه و مطالعه درآمده است که هدفي جز کسب نام و نان ندارد.

 

با يک برنامه ريزي صحيح و آگاهانه، بدون در نظر گرفتن مصلحت سياسي، برخی رسانه ها که بي قاعده، به صرف صدور و داشتن کارت، خبرنگارو مدیر رسانه شده اند، مي بايست تصفيه شده و کسانی را که به صورت صوری و غیر قانونی، از طريق گوناگون و بدون توجه به رسالت و وظيفه رسانه و خبرنگاري، خبرنگار و مدير خبري شده اند، شناسايي و مورد آزمون مجدد و ملزم به داشتن مجوز قرار گيرند

 

نويسنده و خبرنگار قبل از شام و نهار و شيريني و نان و وام و سکه و لوح و تقدير و کيف و خانه و ميز و کامپيوتر و کاغذ و تلفن همراه، آزادي نوشتن و انديشيدن مي خواهد، اما آیا مسئول یا نماینده و کاندیدی که با گشاده دستي و با هزاران تبليغ و تشريفات براي نگه داشتن طيف سياهي لشکر مطبوعات و رسانه های ساکن و آرام، بسياري از چیزهای مادي را تقديم خبرنگاران مي کند، مي توانند آزادي و امنيت نوشتن از برخي كانديدها را به آنها نيز هديه دهند؟

 

خبرنگار بيدار و نويسنده آگاه تملق نمي گويد، مدح نمي سرايد، دروغ نمي نويسد و بدون واهمه و در نظر گرفتن مصلحت و منفعت مي پرسد و مي نويسد و بدنبال جواب مي گردد. مطبوعات و رسانه هایی که با نگرش هاي خاص سياسي و جناحي و دامن زدن به مسائل، و عدم نقد منصفانه و گزارش هاي تحليلي، گاه کمترين نقش را در معرفي فرهنگ و درج مسائل مردمي و اجتماعي داشته اند، چگونه می توانند خود را خدمتگزار مردم و جامعه و فرهنگ و استراتژی خود را روشنگری و شفاف سازی توام با نگاه عادلانه بدانند؟

 

آیا این چنین نیست که دید مردم نسبت به رسانه، دید فرهنگی هست، اما در برخی رسانه های استان، هیچ اثر فرهنگی موثری به چشم نمی خورد و تنها با دامن زدن به مسائل سیاسی، نام و نان خود را می طلبند؟

 

دليل کمک برخی مسئولين و کاندیدها به اصحاب رسانه و خبرگزاري ها که بدون در نظر گرفتن کيفيت و شيوه عمل صورت گرفته، در راستاي چه اهدافي و به چه منظوري بوده است؟

 

جامعه سالم را مطبوعات و رسانه های سالم مي سازند و اما جرايدي که بهر دليل از کمک هاي جناح هاي سياسي بهره مند مي شوند تا چه حد مي توانند سلامت قلم و حرفه خود را سالم و پاک نگه دارند؟ برخی از مطبوعات و رسانه های کميت گرا، با توجه به سيل و سير کمک هاي برخی اشخاص دولتي و برخی نماینده های کاندید انتخابات مجلس، تبديل به خبرگزاری و آگهی نامه و مدير و نام و ناني گشته اند و در اين ميان آنچه که به راحتي و سادگي فراموش شده و از ياد رفته، کيفيت گرايي و مصالح و خواست مردم بوده است و می باشد.

 

بدون شک نتايج انتخابات، با توجه به خط مشي سياسي و تبليغاتي برخی از رسانه ها، قدرت و تاثير بسياري از مطبوعات و نويسندگان را بر افکار عمومي جامعه ثابت و نشان خواهد داد، که تا چه حد مطبوعات با خواسته هاي مردم فاصله دارند.

 

در عصر تکنولوژی و دوران حاکميت اينترنت، رسانه و روابط عمومي و مطبوعات يک حرفه است و مطبوعات و رسانه هايي مي توانند داعيه خدمت رساني و روشنگري داشته باشند که حرفه اي بوده و حرفه اي عمل کنند.

 

اگر مطبوعات نتواند بدون کمک و و همراهي دولت و مسئولين و خواص به حيات خود ادامه دهند و ضمن تامين هزينه به سود دست يابند، حرفه اي نيستند و نمي توانند حرفي براي گفتن داشته باشند.

 

اعلام کمک هر مسئول و هر کاندید انتخاباتی، به مطبوعات و خبرگزاري ها و اختصاص بدون نظارت و بررسي سهميه های بیت المال به رسانه و مطبوعات، دولتي بودن و مردمي نبودن آن را ثابت مي کند و افشاء اين مسئله نه افتخاري براي مسئولين سياسي و فرهنگي کسب مي کند نه براي اهالی رسانه و مطبوعات.

 

تهيه مصاحبه هاي سفارشي و چاپ ويژه نامه هاي تبليغاتي بيانگر اين نکته است که اشخاصي ناکارآمد، برخي رسانه ها و مطبوعات را در انحصار خود قرار داده اند و به هدف و رسالت فرهنگی رسانه که وظیفه اش خدمت به جامعه و مردم هست خیانت کرده و آن را در جهت منافع خود و در خدمت خواص قرار داده اند.

 

کار و فعاليت مطبوعاتي و خبرنگاري و نويسندگي بيشتر از هر چيز به عشق نياز دارد و تنها در يک صورت سيماي عاشقان بخوبي جلوه مي کند که از کمک و اعانه خواص بي نياز باشد. انحصاری و نان طلب گشتن مطبوعات و ديکته نويس کردن خبرنگاران و نويسندگان، عاقبت خوشي براي مردم و مديران و جامعه مطبوعات نخواهد داشت.

 

با وجود حضور رسانه هاي وابسته احزاب و جناح هاي سياسي و تريبون گروه ها، روزنامه اي که مردمي و تريبون مردم باشد، کدام روزنامه است؟ روزنامه و خبرنگار کيست؟ و رسالت و نقش و وظيفه مطبوعات در جامعه چيست؟ مردم در مورد رسانه ها چگونه می اندیشند؟ سوال هاي فراموش شده اي است که امروز جواب مي خواهد.