هالیوود؛ سلاح جديد لیبرال سرمایه‌داری

گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو» - محسن خرامین؛ پس از سقوط برج های دو قلو در منهتن نیويورك که «ژان بودریار» از آن به عنوان «مادر رویدادها» یاد کرد، جرج دبلیو بوش علیه جهان اسلام فرمان جنگ داد و از آن با عنوان جنگ های صلیبی یاد کرد و اعلام كرد: «هر کس با ما نیست علیه ماست.» 

با این بهانه، افغانستان و عراق مورد حمله قرار گرفتند تا بدین ترتیب دمکراسی و لیبرالیسم در کشورها پیاده شود؛ غرب این امر را رسالت خود می دانست؛ چرا که به قول جان لاک، فیلسوف مشهور انگلیسی «آنها عقب مانده اند باید رفت و نجاتشان داد.»

اما با وجود گذشت چند سال از این جنگ به اصطلاح «عادلانه» که طبق دیدگاه کارل پوپر «لازم است برای صلح به راه انداخت»، نه تنها خبری از دموکراسی و آزادی نیست، بلکه هزاران کشته از هر دو طرف و تشدید جنگ های فرقه ای ماحصل آن بوده است.
 

هزینه جنگ هاي آمريكا عليه ملت عراق و افغانستان میلیاردها دلار تخمين زده شده است که به جهت همین هزینه بالا و عدم دستیابی به اهداف نظامی و سیاسی ممکن است این دو جنگ آمریکا آخرین نمونه از جنگ های سنتی باشد، آن گونه که ژاک دریدا در پی حادثه یازدهم سپتامبر 2001 گفت: روزی در آینده خواهیم گفت كه حادثه یازدهم سپتامبر نمود آخرین جنگ دوران پیشین است.
 

دریدا کاملاً درست می گفت حالا جنگ در عرصه ای دیگر شروع شده و سلاح آمریکایی ها در این جنگ «هالیوود» است؛ همین چند سال پیش بود که با رونمایی از فیلم های «300» و «اسکندر» و بی شمار فیلم های دیگر چون «فارنهایت» – دروغ های حقیقی – مرکز تجارت جهانی و غيره، پروژه ایران هراسی و اسلام هراسی در غرب کلید خورد و این روند همچنان ادامه دارد تا هژمونی آمریکا که در عرصه نظامی ناموفق بوده است در عرصه فرهنگی و دیپلماتیک محقق شود. 

«هالیوود» سلاح جدید آمریکایی هاست، سلاحی به مراتب قوی تر از بمب های خوشه ای و هسته ای آمریکا و کاراکترهای هالیوود توجیهی هستند در جهت اجرای سیاست های کاخ سفید و پنتاگون.

حالا هم که جنبش تسخیر وال استریت راه افتاده است تا لیبرال سرمایه داری را به زیر بکشاند قطعاً خیلی زود هالیوود دست به کار خواهد شد تا نشان دهد معترضان خیابان وال استریت شبیه «ناوی ها» در فیلم «آواتار» ساخته «جیمز کامرون» فاقد هر گونه حق و حقوق و شعور هستند.

گر چه اسلاوی ژیژک و سایر رهبران معترضان در آمریکا گفته اند این بار مراقب خواهند بود که فریب نخورند، اما این احتمال قوی وجود دارد که این جنبش - شبیه جنبش تی پارتی - خیلی زود سرش بریده شود.

هالیوود رسانه لیبرال سرمایه داری است و سالانه میلیاردها دلار در آنجا هزینه می شود تا غرب پشتوانه ای قوی برای سیاست های خود داشته باشد، اما حال سوال این است که در کشورهایی که مورد حمله فرهنگ غرب واقع می شوند چه تمهیداتی اندیشیده شده است تا حداقل از شدت موج حملات آن کاست.

در جامعه ما و در بخش سینما، با وجود قابلیت های فراوان و چهره های درخشان که حتی توانایی درخشش در جشنواره های معتبر بین المللی را دارند، متاسفانه تا کنون اقدام درخور شأنی صورت نگرفته است و همه ماحصل سینمای این چند سال کلکسیونی از فیلم های به اصطلاح طنز می باشد که تمام طنازی و هنر آنها صرف حضور چند چهره کلیشه ای در آنهاست.

حالا در کنار قدرت هالیوود و تولیدات بی نهایت آن، ظهور شبکه های جدید ماهواره ای و پخش آنها در ایران را اضافه كنيد تا متوجه عمق فاجعه شوید.

در شبکه های «فارسی وان»، «manoto» ،«pmc»، «زمزمه»، «بی. بی. سی» و غيره اعتیاد، عضویت در گروه های گانگستری و فراماسونری و شیطان پرستی، خشنونت در شکل شدید آن، روابط آزاد جنسی و از اين قبيل موارد به راحتی تبلیغ می شود و هر روز مخاطبان این شبکه ها بیشتر و بیشتر می شوند؛ اين در حالی است که متاسفانه در کشور ما هر روز شاهد تعطیلی سینماها و بحران کپی رایت هستيم.

اگر این وضعیت همین گونه پیش برود، آینده قابل پیش بینی است و هیچ کدام از سنت ها، آداب و زبان این مرز و بوم باقی نخواهد ماند، بنابراین باید اتفاقی آن هم خیلی زود صورت بگیرد؛ مهم نیست چه اتفاقی، مهم اتفاقی است در جهت رشد و اعتلاي سینما و بالاتر از آن فرهنگ جامعه.