«هتل پارادیزو و خانواده فلوز»؛ سرشار از سکوت، تخیل و تفکر

 

نگاهی به نمایش «هتل پارادیزو و خانواده فلوز» نویسنده آنا کیستل، سباستین کوتز، توماس رسچر، فردریک روهن؛ کارگردان مایکا وگل

 

نمایش «هتل پارادیزو وخانواده فلوز» نشان داد بدن بازیگر زبان بین الملی صحنه است.

 

بدنی که میرهولد کارگردان روسی از آن نام می برد و مارتا گرام کاملترین شناخت صحنه ای را مورد استفاده قرار داد، این نمایش اجرای بدون دیالوگ اما سراسر دراماتیک با لحظه های ناب است.

 

زن و شوهری جوان که صاحب هتل هستند با هم مشاجره دارند، پیرزن (مادر دختر) که شوهرش را از دست داده سعی می کند در نگهداری هتل کمک کند. خدمتکار و آشپز هم در مجموعه زندگی می کنند.

 

زن تصمیم می گیرد بخاطر اختلافی که با همسر دارد او را از کار بیکار کند. در این گیر دار دزدی می رسد کاراگاهان می آیند و مسافران متعدد؛ بازرس بخاطر بی لیاقتی آنها ستاره های هتل را پایین می کشد. پیرزن همان جا سکته می کند و هتل پارادیزو دیگر شاهد رفتن تک تک آدمها و مسافران خود است.

 

تمامی 14 شخصیت نمایشی را چهار بازیگر خوب این گروه بازی می کنند. ماسک هايی که بروی صورت بازیگران هست به همراه تکنیک های کمدی بزن بکوب (اسلپ استیک)، تعویض شخصیت ها و موقعیت های جذاب نمایشی 90 دقیقه سالن اصلی تئاتر شهر را در لحظه های از خنده، سکوت و تخیل همرا با تفکر و دیدن لذت بخش تئاتری حرفه ای میمهان کرده است.

 

نمایش از آغاز تا پایان همچون یک فیلم صامت است. یک اجرای ناب و کلاسیک را با تمام ظرافت ها و هماهنگی بازیگران و عوامل فنی است. تماشگران ایرانی در سالن اصلی با تشویق طولانی خود از گروه هتل پارادیزو از کشور آلمان تقدیر و تشکر کردند.

 

حواشی حضور دبیری تئاتری، استاد دانشگاه، علاقمند به تئاتر و دیدن نمایش ها در کنار تماشاگران یکی از نقطه قوت های این جشنواره است.

 

همچنین لازم به ذکر است هرچند هزینه گروه های حرفه ای سنگین است، اما دیدن این گونه نمایش ها تجربه بین فرهنگی را رقم میزند و بدون هیچ سمینار و همایشی تبادل فرهنگی صورت می گیرد.

 

بر خلاف جشنواره سال گذشته امسال شاهد گروه های خوب خارجی هستیم. ساخت دکور در ایران توسط عوامل فنی تئاتر شهر نشان از قدرت بالای این مجموعه دارد و نوید همکاری گروه های بین المللی در آینده با کشورمان را می دهد.