هاشم حسيني: اگر هديه ام را از دست شهيد غني پور مي گرفتم...

 گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛

 

توي سالن را كه نگاه مي كردي؛انگار اين خود حبيب بود كه تك تك اين مهمان را دست چين كرده بود؛

 

آنهايي كه آنجا بودند نه براي پول آمده بودند و نه براي لوح و تملاقات دنيايي....

 

انگار حبيب بهانه اي شده بود براي دست نوشته هاي آن دنيايي...هاشم حسيني هم كه انگار از دست خود

 

حبيب يادگاري اش را گرفته بود حرفهايي داشت....

 

 

حضور خانواده هاي شهدا باعث تفاوت جشنواره حبيب غني پور است؛اين جشنواره در نگاه من معنوي ترين جشنواره اي است كه تا به حال برگزار شده است.اين كه نام يك شهيد روي يك كتاب نوشته مي شود خيلي ارزش دارد.

 

 

 من از قبل كم و بيش يا شخصيت شهيد غني پور آشنا بودم؛ ماه پيش به همراه دوستان ايشان و بچه هاي مسجد جواد الائمه از محله و منزل ايشان ديدن كرده بودم.

 

اين نماها؛زمان جنگ را براي من تداعي مي كرد.

 

  من در جشنواره هاي ديگر هم شركت كرده ام؛ اما اين جشنواره با بقيه فرق مي كند.

 

وقتي جشنواره اي به نام يك شهيد كليد مي خورد ؛ ادم ها از همه منيت ها و رقابت هاي كاذب دور مي شوند.

جشنواره شهدا در غني پور نبايد خلاصه بشود.اين شهيدي بوده كه از اهالي نويسندگي شهيد شده.

 

بايد اهتمام كرد تا در ديگر شاخه هاي هنري ؛جشنواره هايي و برنامه هايي به نام شهداي هنرمند برگزار بشود.

 

 مسئولين كتاب هايي را  برگزيده كنند كه با ارزش ها و آرمان ها و فرهنگ ايراني سازگار باشد.

 

به نظر من به نسبت مابقي جشنواره ها اين جايزه مستثني است.من به اين كه از دست يك پدر شهيد جايزه بگيرم افتخار مي كنم؛باز هم ؛بار ها دوست خواهم داشت كه در اين جشنواره جايزه بگيرم.

 

 مي خواهم به مسئولين بگويم در برگزاري جشنواره ها دقت بيشتري كنند.

 

كتاب هايي را انتخاب و برگزيده كنند كه با ارزش ها و آرمان ها و فرهنگ ايراني سازگار باشد؛ در جشنواره ها به ريز و بپاش ها را كم كنند؛منيت ها را كنار بگذارند؛ تا اخلاص ها باعث برنامه هايي امثال جشنواره هاي حبيب شود.