بيابانكي: اي كاش شعر براي رسانه‌ها به اندازه پفك نمكي ارزش داشت؟!

 

اين چند وقت؛ بعد از اين همه جشنواره و حقيقتا  جشن واره؛ با هر شاعري كه حرف مي زني گلايه هايي دارد. گلايه هايي از جنس «نان».

 

اينكه شعر و شاعري براي ما نان نمي شود ...

 

غزل و قطعه چه بخواهد عاشقانه باشد چه از جنس طنز و بيداري اسلامي براي ما كه دل سير نمي شود.

 

اين ستون بهانه اي شده تا حضرات برپا كننده اين جشن واره ها سرشان را بچرخانند و فكري به حال اين حرف ها كنند.

 

بيابانكي، شاعر طنز پردازي است كه در شب شعر دانشگاه الزهرا پاي حرف هايش نشستم ...

 

مگر اين صداو سيما زير نظر مسئول منتخب وليه فقيه نيست پس چرا برخلاف نظر ايشان كه  اين قدر به شعر اهميت مي دهند و بارها اذعان داشتند كه شعر ثروت ملي است؛تلويزيون اينقدر ضعيف عمل مي كند؟

 

برگزاري يك مشاعره در تلويزيون كه نشد خدمت به شعر؛تازه آن هم با اين همه ابيات غلط و اشتباه.؛ اين فقط حافظه را كمك مي كند؛ همين.

 

اي كاش شعر به اندازه پفك نمكي براي رسانه هاي ما اهميت داشت.

 

وزارت ارشاد در دوره آقاي احمدي نژاد به شعر توجه بيشتري مي كنند؛ آنها دارند كارشان را انجام مي دهند اما بهتر است به جاي پرداختن به شعر كمي به شاعران توجه كنيم ...

 

 

ما شاعران بسياري داريم كه مشكلات معيشتي زيادي دارند؛ به جاي برگزاري اين همه جشنواره هاي مختلف؛ بروند مانند خانه سينما؛ يك خانه شاعران برپا كنند، شاعران را حمايت كنند و برايشان بيمه ايجاد كنند.

 

نيازي نيست براي شعر جشنواره هاي گوناگون ايجاد كرد. شعر خودش رشد مي كند؛ بايد شعرا را حمايت كرد.