خوش‌چهره: بالا رفتن قیمت ارز و سکه ربطی به نقدینگی نداشت

 به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از زنجان، خوش‌چهره شب گذشته در نشست چالش‌های پیشروی اقتصاد ایران در دانشگاه زنجان با بيان اينكه نوسان قیمت ارز به طور حتم آثار تورمی دارد، اظهار داشت: مسئله ارز و سکه به نقدینگی مربوط نمی‌شد؛ چرا كه برخی افراد خانه و زندگی خود را فروخته و یا وام گرفته بودند که ارز و سکه بخرند.

 

وی با اشاره به اینکه چون ارز در دست دولت است می‌تواند گران بفروشد، گفت: افزایش قیمت ارز طبیعی نیست و این امر برای یک صاحب نظر اقتصادی نمی‌تواند بی‌شبهه باشد.

 

استاد دانشگاه تهران ادامه داد: دولت بازی خطرناکی با ارز شروع کرده است و در دوره سازندگی هم یک بار چنین اتقاقی افتاد.

 

 

خوش‌چهره با بیان اینکه در برخی از کشورها دیده می‌شود یک تار موی یک فرد به چند هزار دلار فروخته می‌شود؛ اما به اقتصادشان به ضرری نمی‌زند، یادآور شد: اگر سوداگری به بخش اساسی مردم مثل مسکن، ارز و سکه بیاید، تبعات جبران ناپذیری برای اقتصاد ملی به جا می‌گذارد.

 

وی با اشاره به اینکه تورم یا انتظارات تورمی دلایل مختلفی دارد، گفت: تورمی که ناشی از بالا رفتن هزینه‌ها است تورم ناشی از فشار هزینه نامیده می‌شود.

 

استاد دانشگاه تهران خاطر نشان کرد: زمانی یک فضای تقاضای کاذب در بازار ایجاد می‌شود که حتی کشورهای پیشرفته نیز از عهده آن در مدت کوتاه نمی‌آیند.

 

خوش‌چهره افزود: جریاناتی بین این دو عامل نیز وجود دارد که به آن انتظارات تورمی می‌گویند.

 

وی با بیان اینکه در کشورمان درآمد اصلی دولت از نفت است؛ اما در کشورهای پیشرفته درآمد دولت‌ها بیشتر از تولید ناخالص ملی است، گفت: دولت‌های پیشرفته 98 درصد از درآمد خود را از مالیات به دست می‌آورند و به همین خاطر سیاست‌هایی که ارائه می‌دهند متعهدانه است و تلاش می‌کنند موانع را از سر راه تولید بردارند و به درآمد بیشتری دست یابند.

 

استاد دانشگاه تهران تصریح کرد: در این کشورها زمانی درآمد دولت افزایش پیدا می‌کند که تولید رونق پیدا کند.

 

 

خوش چهره با اشاره به اینکه درباره تحریم‌ها نباید ساده اندیشی شود؛ چرا که دشمن با اندیشه وارد این عرصه شده است، افزود: تحریم‌ها درست است که در تقسیم بندی به عنوان تهدید محسوب می‌شود؛ اما مهم مدیریت حاکم بر این تحریم‌ها است.

 

وي افزود: اگر مدیریت بر تحریم‌ها خوب باشد می‌توان تهدیدها را شناسایی کرده و آن را با مدیریت خوب کم اثر و در نهایت بی‌اثر كرد.