حیف عنوان اصولگرایی که برخی‌ها یدک می‌کشند!

گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو» - بهاره مقدم؛ آنچه در ميان کاندیداهای مجلس نهم بیش از سایر امور قابل توجه است، جمیع گروه هاي سياسي است كه غالباً با عنوان اصولگرایی پابه میدان گذارده اند؛ جالب آن که خیلی از همین اصولگراها در اصول و ارزش های بنیادین با یکدیگر تفاهم ندارند!

 

جبهه پيروان خط امام و رهبري و زيرمجموعه هايش (جامعه اسلامي مهندسين، جامعه زينب، حزب موتلفه)، جمعيت رهپويان انقلاب اسلامي، حزب توسعه و عدالت، جبهه پايداري، جبهه بصیرت و بیداری اسلامی جامعه روحانيت مبارز، جمعيت ايثارگران، جبهه انتخاباتي متحد اصولگرايان، فراكسيون اصولگرايان مجلس، برخي از كابينه دولت نهم و دهم و حتی اعضای صدای ملت نیز خود را اصولگرا نامیده اند، بنابراین نقطه مشترک اکثر نامزدها، تعريف خويش در مرزهاي جناح اصولگرایی است.

 

به نظر می رسد در انتخابات پيش رو، بازي باز هم به سود جبهه راست تمام شود، جبهه راستی که حال رقیب شناخته شده ای چونان اصلاح طلبان را پیش رو ندارد؛ چرا که هم تعداد نامزدهايشان در اقلیت است و هم مردم دل خوشی از سران اصلاحات ندارند.

 

این بار رقابت رسمی، درون جناحی است؛ اصولگرایان تکه تکه و منقسم شده اند و هر کسی از ظن خودش سنگ اصول را به سینه می زند و این شرایط انتخاب را قدری دشوار كرده است!!!

 

با این حال اصولگرایان در حالی یکه تازند که شرایط سیاسی کشور دستخوش دگرگونی های عدیده ای شده؛ ختلاس 3000 میلیاردی، بسته شدن سفارت انگلیس، بسته شدن مسیر انتقال نفت ایران، تهدیدهای رژیم جعلی اسرائیل، تحریم های جدید علیه ایران و همه و همه از عناوینی است که نمایندگان احتمالی مجلس نهم باید برای چگونگی رویارویی با آن برنامه ارائه دهند.

 

به نظر می رسد این روزها تب افشاگری در میان اصولگرایان شایع شده و به قول معروف پنبه رقیب را زدن بیشتر مطابق میلشان است! دم از اصولگرایی می زنند و اصول را زیر پا می گذارند، سخنان رهبری را نقل به مضمون می کنند و هر جایش به نفعشان بود ورد زبانشان می شود و نکته ها و عبرت های کلام آقا را رها می کنند! برخی ها بدون در نظر گرفتن شرایط خاص جهانی از نظام انتقاد می کنند و مدعی اند دردها را می گویند که درمان پیدا شود غافل از آن که نکته سنجی و زمان شناسی از جمله اصول یک خادم ملت باید باشد! خیلی ها با برچسب اصولگرایی و پشتوانه مسئولیت های گذشته شان وارد میدان شده اند، اما حقیقت آن است که حرف های جدیدی از زبانشان شنیده می شود و نیستند آنچه که قبلاً بودند!

 

این اصولگرایی شاخه شاخه و منقسم را نمی شناسیمش! اصولگرایانی که یک عده شان خود را با برچسب حامیان ولایت معرفی می کنند و عده ای دیگر صدای ملتند و گروهی دیگر دم از پایداری می زنند بر سر کدام اصول متحدند که این چنین انفکاکی را رقم زده اند؟ مگر شاهراه هم فرعی دارد؟ اگر صراط، بهترین و مستقیم ترین مسیر است، پس چگونه می شود تکه تکه اش ساخت؟ اصولگرایی برای ما بازگشت به صحیفه امام و قطب نمای مقام معظم رهبری، اصولگرایی برای ما چهره ها نیستند، اصول واجبات است، اگر قرار بود به مکروهات اکتفا کنیم، گفتمان اصولگرایی را احیا نمی کردیم. اصول مبهم نیست، تغییر نمی کند، فریب نمی دهد و فریب هم نمی خورد، اصول ثابت است و به عدالت می اندیشد، به حکمرانی دین در دنیا و محو استکبار.

 

اصولگرایی کجا و کاخ های برخی ازین کاندیداها کجا؟ اصولگرایی کجا و حساب بانکی میلیاردی کجا؟ اصولگرایی کجا و نقد ولی فقیه کجا؟ اصولگرایی کجا و مماشات و مدارا کجا؟

 

اصولگرایی پنهان شدن در پس چفیه نیست، اصولگرایی خواباندن امور مملکتی به خاطر بغض های شخصی نیست، اصولگرایی دوره افتادن در مجلس و امضا جمع کردن برای به زمین زدن دیگری نیست، اصولگرایی به هر دری زدن برای کسب قدرت نیست، اصولگرا خالص است، مجاهد است، پایبند به اصول است، نه چونان برخی ها که نان به نرخ روز خورند!

 

به راستی حیف عنوان اصولگرایی که برخی ها یدک می کشند!