ناي خود را هم نوا كن با نواي راهيان

جامه غم بركن و شولاي هجرت كن به تن/ناي خود را هم نوا كن با نواي راهيان/جسم خاكي را بنه تا رهروي عاشق شوي/جان خود اهدا كن اينك از براي راهيان/

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»، جعفر جعفرزاده، دانشجوي دانشگاه محقق اردبيلي در خصوص راهيان نور شعري سروده كه به شرح زير است؛

مي‌رسد بانگ رحيلي از دراي راهيان

كي به خود پيچيده بازآ در سراي راهيان

جامه غم بركن و شولاي هجرت كن به تن
ناي خود را هم نوا كن با نواي راهيان

جسم خاكي را بنه تا رهروي عاشق شوي
جان خود اهدا كن اينك از براي راهيان

بند و زنجير از دو بال مرغ روحت برشكن
تا گشايد بال و پري در سماي راهيان

گر كه خواهي يك نفس از بوي جنت بركشي
سينه‌ات را پر كن اينك از هواي راهيان

يا اگر آيينه هي زد لافي از صدق و صفا
مي‌شود شرمنده هر دم از صفاي راهيان

در مسير راهيان باز آ كه بيني هر زمان
راهيان نور است و نوري رهنماي راهيان

لینک کپی شد

گزارش خطا

پسندها: ۰

اشتراک گذاری