تفکر ترجمه ای؛ راه نفوذ تهاجم فرهنگی غرب

گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»؛ غرب در تهاجم فرهنگی خود به جهان سوم، به ویژه کشورهای اسلامی، اهداف خاصی را دنبال می کند.

 

از مجموع برنامه ها و عملکرد و اعترافات می توان هدف اساسی را جدا کردن علم از دین که منتج به جدایی سیاست از دین و دین زدایی از جامعه می شود، دانست.

 

برای تحقق این هدف اصلی، تفسیر مادی و الحادی از علم و عقل در برابر دین، جدا کردن دانشگاه از حوزه های علمیه، اشاعه فساد و فحشا، مصرف زده بارآوردن خانواده ها، تلاش برای سست کردن بنیان خانواده و ... از جمله برنامه های متولیان سیاست و فرهنگ در کشورهای غربی است که آن را به سوی اهداف تعیین شده پیش می برد.

1- تغییر ذائقه و باورهای ملت ها بر اساس الگوهی استکباری

عادت و ذائقه و باور، نقش مهمی در فرهنگ عمومی دارد، استکبار جهانی برای گسترش فرهنگ مهاجم خود، تلاش می نماید تا به انحا مختلف، عادات و باورهای مردم را تغییر دهد، اگر این امر تحقق یابد، پذیرش عادات و الگوهای غربی، سهل و حالت غرب زدگی به وجود خواهد آمد که فرهنگ ملی اسلامی را به حاشیه خواهد راند.

«من البته درباره تفکر و فرهنگ وارداتی غرب بارها صحبت کرده‏ام. بعضی ممکن است این را حمل بر نوعی تعصّب و لجبازی کنند. نه؛ این تعصّب و لجبازی نیست، برای به زنجیر کشیدن یک ملت، هیچ چیزی ممکن‏ تر و سهل تر از این نیست که قدرتمندان عالم بتوانند باورهای آن ملت و آن کشور را بر طبق نیازهای خودشان شکل دهند.»

«این تهاجم فرهنگی، مخصوص برخی از پدیده های ظاهری و سطحی نیست؛ مسئله این است که یک مجموعه فرهنگی در دنیا با تکیه به نفت، حق وتو، سلاح میکربی و شیمیایی، بمب اتمی و قدرت سیاسی می خواهد همه ی باورها و چارچوب های مورد پسند خودش برای ملت ها و کشورهای دیگر را به آنها تحمیل کند؛ این است که یک کشور گاهی به تفکر و ذائقه ترجمه ایی دچار می شود؛ فکر هم که می کند، ترجمه یی فکر می کند و فرآورده های فکری دیگران را می گیرد؛ البته نه فرآورده های دست اول؛ فرآورده های دست دوم، نسخ شده، دستمالی شده و از میدان خارج شده یی را که آنها برای یک کشور و یک ملت لازم می دانند و از راه تبلیغاتی به آن ملت تزریق می کنند و به عنوان فکر نو با آن ملت در میان می گذارند. این برای یک ملت از هر مصیبتی بزرگتر و سخت تر است.»

2- ایجاد دهکده جهانی و کدخدایی این دهکده

یگی از اهداف اصلی و شاید غایت اهداف استکبار از تهاجم در ابعاد سیاسی، اقتصادی، نظامی و به ویژه سیاسی، تسلط بر تمام دنیاست. این سلطه محقق نمی شود مگر آنکه دنیا تحت یک نظام اداره شود و هماهنگی فرهنگی و پذیرش فرهنگ غرب، هوار کننده اصلی این نظام واحد است، جهانگیری که این روزها در ابعاد اقتصادی و سیاسی مطرح می شود، چیز پوشیده ای نیست. فرهنگ غرب با تهاجم خود به فرهنگ های ملی، بومی و دینی، می خواهد گام نهایی را برای نظام واحد جهانی تحت کدخدایی صهیونیزم بین الملل- که متولی اصلی فرهنگ مبتذل و ضد ارزشی غرب است – بردارد.

«دنيا را به عنوان دهکده جهاني معرفي مي کنند، براي اين که کدخدايي اين دهکده را در اختيار بگيرند. شعار وحدت فرهنگي و جهاني گري فرهنگي مي دهند، براي اين که فرهنگ خودشان را بر تمام فرهنگهاي عالم مسلّط کنند. در زمينه مسائل مربوط به خودشان، در زمينه فرهنگ غربي، در زمينه فرهنگهايي که زمينه ساز استعمار بوده، اجازه کوچکترين خدشه و مناقشه اي در سطح بين المللي به هيچ کس نمي دهند؛

اما از شما مي خواهند که در فرهنگ و باورها و عواطف و اصولِ خودتان معتقد به تکثّر و چندقرائتي باشيد؛ اجازه بدهيد در ايمان و فکر و فرهنگ و پايه هاي مستحکم اصولي شما هر کس طبق برداشت خودش حرف بزند و اظهارنظر کند؛ اما نسبت به خودشان چنين چيزي را اجازه نمي دهند! هيچ کس در سطح دنيا اجازه ندارد نسبت به منافع امريکا نگاه چند قرائتي داشته باشد.»

«شما جوانان باید خیلی هوشیار و بیدار باشید؛ باید اهداف دشمن را بشناسید. امروز قدرت استکباری آمریکا هدفش تسلط بر دنیاست، و این چیزی نیست که پوشیده و پنهان باشد. حتی دولت های اروپایی از تهاجم فرهنگی و از دخالت و از نفوذ مداخله جویانه ی پول آمریکا گله دارند.مسئله، مسئله تصرف و دست اندازی است. البته کشورهایی هستند که نمی توانند بایستند و مقاومت کنند؛اما ملت ایران ایستاده است»

3- خاموش کردن نور امید در دل ملت، به ویژه جوانان

اگر ملت و به ویژه نسل جوان هر کشور نسبت به نظام و مدیران و آینده کشور خود، نا امید باشدبه سراغ که خواهد رفت؟ در این صورت آنچه دشمن به عنوان الگو و راه کار ارائه می دهد پذیرفته می شود. دشمن با فهم  تاثیر ناامیدی در راهگشایی دروازه های کشورها به روی آنان است که تلاش می کنند تا به انحا مختلف از جمله بزرگنمایی نارسایی ها و مشکلات، و کوچک کردن موفقیت ها و پیشرفت ها و بعکس عمل کردن در مورد کشورهای خود، امید را در دل ملت ها به ناامیدی مبدل سازد و تخم فرهنگ هرز و مبتذل خود را به جای آنان بنشاند.

«امروز اساس حركت دشمن عليه اين نظام، يك حركتِ باز هم فرهنگى و روانى است. مى‌خواهند مردم را به آينده اين كشور بدبين و نااميد كنند. مى‌خواهند مردم را به انقلاب بدبين كنند. مى‌خواهند مردم را به دولتمردان بدبين كنند. مى‌خواهند مردم را به مسؤولان متديّنى كه در بخشهاى مختلف هستند - در قوّه مجريّه، در قوّه قضاييّه، در قوّه مقنّنه - بدبين كنند. مى‌خواهند بين مسؤولان جدايى بيندازند و نقار ايجاد كنند. مى‌خواهند تصوير تاريكى از آينده درست كنند.

 آنچه كه موجب شد من از مطبوعات گله و شكايت كنم، اين است. آن مطبوعات فاسد، درست همين كارها را مى‌كردند؛ تصوير از آينده: تصوير كج، معوج، نوميد كننده. تصوير از وضع فعلى: تصوير خلاف واقع، ايجاد جوّ تشنّج در جامعه، ايجاد بدبينى در قشرها نسبت به يكديگر. بعضيشان حتى در پى ايجاد اين فكر كه مسؤولان كارايى ندارند! اين هم از آن غلطهاست؛ نه. دولت كارايى دارد، امكانات دارد و مى‌تواند كارهايى را بكند و مشغول هم هستند و به فضل پروردگار وظايف خودشان را انجام مى‌دهند. خواست دشمن همينهايى بود كه عرض كردم. نبايستى هيچ كس به اين كمك كند.»