فيلم هاي اخير ايران، نشاني از جامعه ولايي ندارد / مردم جهان اگر زندگي الان ما را ببينند، شيفته آن نخواهند شد

به گزارش خبرنگار فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»، حجت الاسلام پناهيان عصر امروز در نشست «فرهنگ ولايتمداري و فرهنگ دمكراسي» كه در دانشگاه الزهرا(ع) برگزار شد، سخنراني كرد.

 

متن كامل سخنراني اين خطيب به شرح زير است: 

 

هر نظام اجتماعي و هر نوع حاكميتي در جامعه برقرار باشد، فرهنگ خاص خودش را به‌دنبال مي آورد؛ فرهنگي كه در تمام زواياي زندگي انسان ها نفوذ مي كند.

ما اگر در يك جامعه ديكتاتوري يا دمكراتيك يا ولايي زندگي كنيم، وضع نظام اجتماعي به هر گونه اي كه باشد در فكر، زندگي و فرهنگ ما ظاهر مي‌شود و فرهنگ ما را تغيير مي دهد و مي تواند روابط پدر و مادرها و فرزندان را تحت تأثير قرار دهد.

تا وقتي نظام ولايي و مردم سالاري كه ما در جمهوري اسلامي ايران داريم اثر خود را در فرهنگ جهان نشان ندهد، حرف هاي ما براي جهان پيام تازه‌ايي نخواهد داشت.

آن چيزي كه براي جهانيان ملاك بوده اين است كه بايد از طريق فيلم ها و سريال‌هاي خوب و متفاوت، زندگي كردن ما را ببينند و بدين ترتيب، وقتي نظام ولايي خوب نشان داده شود آن وقت ما مي توانيم قوم زمينه‌ساز ظهور باشيم.

وقتي اين عقايد، برتري خودشان را نشان مي‌دهد كه بتواند تأثير خود را برافكار جهان بگذارد و وقتي اين حرف ها باور مي شود كه ثمره شيرين خود را در فرهنگ جامعه نشان دهد.

ما هنوز نتوانسته ايم فرهنگ برآمده از جامعه ولايي را نشان دهيم و آن را به فيلم‌سازها بشناسانيم. من معتقدم فيلم ها و سريال‌هايي كه در حال حاضر در كشور ساخته مي‌شود، يك تنفس معمولي است و كارگردان‌ها را قشر جداي جامعه نمي دانم.

يكي از راه‌هاي ارزيابي جامعه اين است كه بدانيم؛ چگونه داشته هاي خود را به نمايش بگذاريم، وقتي اقشار جامعه حرف‌هايشان را در پرده سينما نشان دهند، مشخص مي شود كه اين فرهنگ در جامعه جا افتاده است؛ مانند دفاع مقدس كه نشان داد از جامعه ولايي برخاسته است.

خيلي از فيلم هاي اخيري كه ساخته شده است، نشاني از جامعه ولايي ندارد؛ در صورتي كه نظام ولايي بايد ثمره خود را در فرهنگ جامعه نشان دهد.

ساختار ولايي آثار خود را در جامعه ما به جا گذاشته است؛ اما اين آثار شناسايي نشده و كارگردان‌هاي ما اين آثار را نمي‌شناسند.

دايره مطالعه درباره فرهنگ يك جامعه كه نشئت گرفته از ساختار سياسي يك جامعه است، بسيار وسيع مي باشد و به طور قطع نمي‌توانيم بگوييم كه مردم جهان اگر زندگي الان ما در كشور را ببينند، شيفته آن خواهند شد.

فرهنگ ناشي از يك ساختار ولايي در جامعه ولايتمدار، در آغاز راه خودش است و ما بايد دقت كنيم كه اين فرهنگ چگونه رشد مي‌كند و در اوج خود قرار مي گيرد.

فرهنگ غرب يك فرهنگ تجربه شده است و ما زماني در مورد آن صحبت مي كنيم كه نمي تواند اتفاقات ديگري در آن رخ دهد و هنرمندان جامعه ما بايد به اين نقطه مثبت ايران -كه فرهنگ آن هنوز تجربه نشده است- دقت كنند تا بتوانند ارزش هاي فرهنگ ما را به جهان صادر كنند.

بايد به اين بحث توجه شود كه ما هنوز ميوه انقلاب را نچيده‌ايم كه بتوانيم آن را به دنيا صادر كنيم؛ كسي به ارزش هاي انقلاب توجه نمي كند و عملياتي كه در اين خصوص مثبت باشد از ناحيه عوامل فرهنگي تقريبا متوقف است.

دو ويژگي فرهنگي بسيار مهم در يك نظام دمكراتيك اين است كه انسان خودخواهي اش تقويت مي شود و استقلالش تضعيف؛ در صورتي كه در جامعه ولايي خودخواهي‌هاي انسان تضعيف و استقلال او تقويت مي‌شود.

در نظام ولايي آزادي آنقدر حقيقي است كه يك نفر مي تواند منافقانه رفتار كند و ساختار اجتماعي آبروي او را نمي برد.

بعضي از كساني كه مي گويند ولايي هستند به خصوص در سياسيون كشور آدم‌هاي وجود دارند كه دوگانه رفتار مي‌كنند؛ اين افراد خيلي دوست دارند ببينند رهبر انقلاب در انتخابات اخير نشانه اش به كدام سمت است؛ اما رهبري فقط در مواقع ضروري به صورت كلي رهنمودهايي را دارند تا استقلال انسان‌ها در يك جامعه ولايي حفظ شود.

استقلال انسان ها در يك جامعه ولايي موضوع عجيبي است كه در آينده بيشتر به آن توجه مي شود.

در كشور ما كار شايان توجهي در خصوص حجاب صورت نگرفته؛ در صورتي كه عمليات غرب در بي حجاب كردن زنان به وسيله ماهواره‌ها به كشور ما هم سرايت كرده است و آنها اصرار دارند كه حجاب ما را تغيير دهند.
 

در يك نظام ولايي استقلال روحيه انسان بشدت رعايت مي شود؛ اما در يك نظام دمكراتيك خودشان را مسئول مي دانند كه روح انسان‌ها را هدايت كنند؛ بنابراين اولين ويژگي فرهنگي مهم در نظام ولايي استقلال روحي است.

 

ما اگر بگوييم يك عقيده‌ايي داريم، بايد موشكافي شده و در فرهنگ ما به نمايش گذاشته شود و اين نمايش، زيبايي فوق‌العاده‌اي خواهد داشت.