انسان به دو چيز مي‌تواند دوپينگ كند؛ نماز شب و انس با قرآن

به گزارش خبرنگار «خبرگزاري دانشجو» از مشهد، حجت الاسلام ماندگاري ظهر امروز در جمع دانشجويان طرح ولايت به سخنراني پرداخت كه متن كامل آن در زير آمده است:

 

يك ظرف وقتي كثيف باشد، اگر بهترين مواد داخلش ريخته شود مواد هم كثيف مي‌شود؛ ما قبل از ورود به ماه مبارك رمضان بايد معرفت، طهارت و اجازه بگيريم.

اولين مراقبت اين ماه روزه است؛ روزه يعني مواظبت از گناه و نكردن فكر گناه. روزه فقط خوردن و آشاميدن نيست بلكه انسان روزه را بايد نسبت به همه محرمات بگيرد.

عمدتا زمينه لغزنده براي سن شما و شرايط امروز من و شما، فكر نامحرم، قبل از ازدواج است. بعضي ها در ذهنشان هم اكنون به اين مورد مي‌انديشند. از خدا بخواهيد در ماه رمضان فرار از زمينه‌هاي گناه را داشته باشيم.

دومين مراقبت در اين ماه انس با قرآن است. شايد عده‌اي تصور كنند قرآن خواندن مال آدم‌هاي بيكار است؛ اما بدانيد امام رضا (ع) در ماه رمضان هر سه روز يك ختم قرآن مي‌كرد. آدم مي‌تواند برنامه ريزي كند كه انس با قرآن داشته باشد.

 

سومين مراقبت در اين ماه مراقبت در نماز شب و نماز شب است. سحر‌ها خيلي خبرهاست؛ مخصوصا تلاوت قرآن در سحر چشم باطن انسان را باز مي‌كند و از ويژگي‌هاي مومنان است. بعضي ها فكر مي‌كنند زرنگ هستند كه تا 12 الي 1 شب بيدار باشند و غذا بخورند و بخوابند اما خودشان را از سفره سحر محروم كرده‌اند و اين افراد فكر مي‌كنند زرنگ‌اند.

چهارمين مراقبت، مراقبت بر دعاها و ذكر هاست؛ ماه رمضان دعا و ذكر زياد دارد، دعاي سحر، صلوات و... .

پنجمين مراقبت، مراقبت كسب معرفت است كه براي شما «خطاب به دانشجويان طرح ولايت» مهياست؛ اما به آن اكتفا نكنيد. ماه رمضان فرصت كسب معرفت است.

لازمه اين پنچ مراقبت سه پيش نياز است: يك، عدم خواب زياد. انسان در خواب ماه رمضان بايد خوابش را قطعه‌قطعه كند. دو، مراقبت در خوراك. در ماه رمضان گفته‌اند كه «قليل الطعام» كم بخوريد، اما مقوي بخوريد. گاهي انسان مي خورد اما مقوي نيست. حجمش كم باشد حتما نان بخوريد. سه، مراقبت در اعتقادات در ماه رمضان. بعضي‌ها محو عبادات مي‌شوند كه صله رحم و ارتباطات را فراموش مي‌كنند؛ ارتباطات مكمل عبادت‌هاي ماست. وقتي به عمو و دايي زنگ مي‌زنيم و حالشان را مي‌پرسيم، دعاي آنها تقويت مسير بندگي ‌ماست.

براي ماه رمضان بايد برنامه ريزي داشته باشيم؛ يك برنامه نيز براي تداوم آن داشته باشيم. پيامبر فرمودند: اگر مردم بدانند در ماه رمضان چه خبر است از خدا مي‌خواهند همه سال ماه رمضان باشد.

زيبايي هاي رمضان پنج مورد است: اول ادامه دادن سفره رمضان ولو با سه روز. هيچ چيزي به اندازه روزه شهوت را كنترل نمي‌كند. دشمن از لحاظ غذا، موسيقي، پوشش، فضاي منزل و خيابان‌ها، تحريك شهوت مي‌كند. حضرت عباسي بايد خدا كمك كند. اهل بيت (ع) بايد كمك كنند.

در روايتي از اميرالمومنين (ع) نقل شده كه فرمودند: من دست يوسف (ع) را گرفتم وگرنه نزديك بود سُر بخورد. دست يوسف (ع) را علي (ع) گرفت؛ پس دست ما را هم بايد امام علي (ع) و امام زمان بگيرد.

يكي از راه‌هاي تداوم ماه مبارك رمضان، گرفتن يك روز روزه در ماه است؛ مگر اينكه انسان مريض باشد و توان جسمي نداشته باشد كه اگر به نيت روزه بگيرد اثر آن را انسان احساس مي‌كند.

دوم قرآن. نمي‌گويم 30 جزء قرآن را بخوانيد. اگر همين قرآن هاي كوچك را در هر محفلي همراهمان باشد مي‌توان هر روز يك جزء از قرآن را خواند. هر چهار ماه يك ختم قرآن مي‌شود. امام حسن عسگري (ع) فرمودند: علامت شيعيان ما اين است كه روزي 50 آيه قرآن را بخوانند.

 

سوم، يك ربع مانده به اذان، بيدار باشيم. در سحر 11 ركعت نماز بخوانيم كه 10 دقيقه بيشتر طول نمي‌كشد. انسان به دو چيز مي‌تواند دوپينگ كند؛ نماز شب و انس با قرآن.

در آخر الزمان اين دو عنصر تربيتي بيشتر لازم است كه انسان در برابر وسوسه شيطان مقاوم شود و سحر صورت را برخاك بگذارد و با خداي خود راز و نياز كند.

چهار، دعاها و ذكرها. مداومت در ذكرها و دعاهاي آن داشته باشيم و هر روز مهمان يكي از اوليا و اوصياي خدا هستيم. شنبه، روز پيامبر و دعاي مخصوص آن؛ سه شنبه، امام سجاد (ع)؛ پنج شنبه، امام حسن عسگري (ع) و جمعه مربوط به امام زمان (عج) است كه هر روز از روزهاي هفته مخصوص دعاي زيارت يكي از ائمه است به جز شنبه.

خيلي از ذكرها و دعاها منافات با كارهاي ما ندارد چون مي‌توانيم در مسير راه آنها را انجام داد. پيامبر (ص) هيچ معصيت و دائم استغفار بود و ما دائم معصيت و هيچ استغفاريم. برخواندن دعاي عهده مداومت داشته باشيم. نمي‌خواهد يك جا بشينيد؛ از آن طرف دشمن تلقين گناه مي‌كند و ما با همين دعاها و ذكرها كه ياد خداست به دشمن پتك مي‌زنيم.

 

انسان روزي 100 مرتبه بدحجابي ببيند خودش هم بدحجاب مي‌شود. ما نوكر امام زمان (عج) هستيم و چه بهتر است يك سلام به امام بدهيم. در سوره يوسف در آيه 89 و 97 خطاب به امام زمان (عج) بيان مي‌شود: من بيچاره ام و با تمام بيچارگي سعي مي‌كنم در خدمت شما باشم.

وقتي بچه‌هاي يعقوب به نزد پدر مي‌روند و مي‌گويند پدر تو پيغمبر خدا هستي، براي ما استغفار كن كه پدر مايي، امام زمان (عج) هم پدر ماست از ايشان بخواهيم كه براي ما استغفار كند. اين چندسال براي خودم واجب كردم، شما هم به امام زمان بگويد آقاجان مي‌شود براي ما استغفار كني.

جوانان صبح به صبح سر سجاده به امام زمان سلام دهند و يك ختم روضه بخوانند؛ يقين دارم امام زمان گريه مي‌كند. درحرم حضرت رقيه نوشته شده است:

 

كاش مي شد بر سر نيزه بيايي بغلم

 

به خدا بوسه از اين فاصله سخت است پدر

 

با خواندن همين ذكر و ذكر مصيبت اهل بيت (ع) امام زمان گريه مي‌كند. انساني هم كه براي امام زمانش گريه كند ايشان برايش دعا مي كند؛ دعايي كه زود مستجاب مي‌شود.

انساني كه دستش در دست امام زمان باشد، شيطان نمي‌تواند سر به سرش بگذارد. شيطان سروقت انسان بي‌بابا و بي ولي مي‌رود. امروز گناهان زياد شده است؛ يك روز گناه آن سر شهر بود اما امروز سر سفره ما آمده، ميان خواهر و برادر ما آمده و دارد ما را احاطه مي كند. اگر در بغل اهل بيت (ع) نپريم، گير مي‌كنيم.

روز اول ماه رمضان به خدا التماس كنيم. روزي يك جلسه كسب معارف را براي خودمان واجب كنيم. چند روز محضر رهبر انقلاب بوديم. آقا از برنامه «به سوي خدا» ابراز رضايت كردند و گفتند: برنامه خوب است با همين وضعيت تأييد مي‌كنم ادامه دهيد.

 

روزي يك ساعت كسب معرفت كنيد. اين تذكري است كه براي ماه مبارك رمضان مي‌دهم طوري باشد كه گويي اين ماه آخرين ماه عمر ماست و تقاضا مي‌كنم كه براي يكديگر و بويژه گناهكاران دعا كنيم. هروقت دوست داشتيد يك خط روضه براي امام زمان بخوانيد.