کد خبر:۲۰۰۰۷۳
به یاد خبرنگار شهید محمود صارمی که خود خبرساز شد
باز هم روزها دست به دست هم داد و هفتهها و ماهها از پی هم گذشت تا تقویم در 17 مرداد ماه، یکی از گرمترین روزهای تابستان دوباره بایستد و داغی را برای جامعه خبری تازه کند.
گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»؛ 17 مرداد سالروز نشست تیر گروهک تروریستی طالبان بر قلب شهید محمود صارمی است که هر ساله این روز به نام روز خبرنگار نامگذاری می شود تا بهانه ای برای قدردانی از زحمت کش ترین قشر مظلوم جامعه باشد.
17 مرداد هر سال یادآور اراده محکم، استوار هنرمندی است که برای بازگویی حقیقت جان خود را فدا نمود و با شهادتش روز خبرنگار را رقم زد
17 مرداد و شهادت محمود صارمی بهانه ای شد تا مسئولین اندکی به فکر خبرنگاران بیفتند و تمام زحمات شبانه روزی خبرنگاران را در یک روز خلاصه نمایند و ضمن تشکر از این قشر دلسوز و بیدار جامعه آنان را به آینده امیدوار کنند.
آری خبرنگارانی که با قلم امید به آینده را در جامعه افزایش می دهند و ایجاد پویایی و انگیزه را از رسالت های خود می دانند آنقدر مظلوم و در حاشیه قرار گرفته اند که هیچ آینده شغلی و در آمد مناسبی ندارند.
از طرفی زبان گویای مردم هستندو خود هر ساله چشم امید به روز خبرنگار بسته اند که شاید فرصتی باشد تا دغدغه ها و مشکلات خود را برای مسئولین بازگو نمایند و اینار زبان گویای خود باشند ومسئولین نیز راهکاری برای برون رفت از این شرایط ارائه دهند نظیر وام مسکن مهر،حقوق ثابت و ....که دغدغه شغلی همه فعالان عرصه مطبوعات است
اما روی سخنم با شما مسئولان است چرا باید یک خبرنگار با این همه تلاش شبانه روزی و حضور در دل حوادث تلخ و شیرین،در زمان بروز حوادث طبیعی که با قلم و کاغذ خود واقعیت ها را انعکاس می دهد و بدنبال راهکاری برای کاهش مشکلات جامعه است نادیده گرفته شود و تنها روز خبرنگار به فکر این قشر سخت کوش باشید.
در پایان باید گفت: 17 مرداد فرصتی است تا از تمام تلاشگران عرصه قلم و رسانه که شب ها بیداری کشیده اند و روزها در انتظار ورود و خروج مسئولی بوده اند تا سوالی را که مردم خواهان آن بوده مطرح و جوابش را به مخاطبین برسانند قدردانی شود.
17 مرداد هر سال یادآور اراده محکم، استوار هنرمندی است که برای بازگویی حقیقت جان خود را فدا نمود و با شهادتش روز خبرنگار را رقم زد
17 مرداد و شهادت محمود صارمی بهانه ای شد تا مسئولین اندکی به فکر خبرنگاران بیفتند و تمام زحمات شبانه روزی خبرنگاران را در یک روز خلاصه نمایند و ضمن تشکر از این قشر دلسوز و بیدار جامعه آنان را به آینده امیدوار کنند.
آری خبرنگارانی که با قلم امید به آینده را در جامعه افزایش می دهند و ایجاد پویایی و انگیزه را از رسالت های خود می دانند آنقدر مظلوم و در حاشیه قرار گرفته اند که هیچ آینده شغلی و در آمد مناسبی ندارند.
از طرفی زبان گویای مردم هستندو خود هر ساله چشم امید به روز خبرنگار بسته اند که شاید فرصتی باشد تا دغدغه ها و مشکلات خود را برای مسئولین بازگو نمایند و اینار زبان گویای خود باشند ومسئولین نیز راهکاری برای برون رفت از این شرایط ارائه دهند نظیر وام مسکن مهر،حقوق ثابت و ....که دغدغه شغلی همه فعالان عرصه مطبوعات است
اما روی سخنم با شما مسئولان است چرا باید یک خبرنگار با این همه تلاش شبانه روزی و حضور در دل حوادث تلخ و شیرین،در زمان بروز حوادث طبیعی که با قلم و کاغذ خود واقعیت ها را انعکاس می دهد و بدنبال راهکاری برای کاهش مشکلات جامعه است نادیده گرفته شود و تنها روز خبرنگار به فکر این قشر سخت کوش باشید.
در پایان باید گفت: 17 مرداد فرصتی است تا از تمام تلاشگران عرصه قلم و رسانه که شب ها بیداری کشیده اند و روزها در انتظار ورود و خروج مسئولی بوده اند تا سوالی را که مردم خواهان آن بوده مطرح و جوابش را به مخاطبین برسانند قدردانی شود.
لینک کپی شد
گزارش خطا
۰