کربلای 5؛ شاهدی بر عروج عاشقانه کدخدا

گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»، نگاهمان را تا دور دست رها می کنیم، در این مسیر شب آلود هیچ نشانی از قامت بلندتان نیست، ما از ره ماندگان، هنوز در منزل نخستیم و شما سبکبالان در منزل موعود فرود آمده اید، در این غبار نیلی هیچ نشانی از بالای بلندتان نیست. یا نه! ما در پشت دیوار بلند سرد شب محصور مانده ایم؟

 

شما آن سوی دیوارید و ابدیت در مقابلتان جاریست و ما هنوز اين سوی دیوار، اندوهگینانه تنهایی خود را با آسمان درمیان می نهیم، در صدای ما نبض واژه های تمنا می تپد، کاش می شد این دیوار بلند سرد فاصله را فرو ریخت و یا دریچه ای حتی کوچک به سمت شما باز کرد، کاش در هیاهوی زندگی سرگردان نمی ماندیم و در بیشه های تیره وهم گم نمی شدیم.

 

سالیانی از عبور نورانی شما گذشته است و ما هنوز در کوچه های بن بست زمین پرسه می زنیم، در جای جای زمین، در لحظه لحظه زمان یاد شما غوغا می کند، گل ها بوی شما را دارند و نسیم از سوی شما می وزد، همه پنجره ها را باز و نام خوبتان را آواز کرده و یاد خوش شما را زمزمه می کنیم:

 

                         «کجایید ای شهیدان خدایی؛ بلا جویان دشت کربلایی»

 

پس از سال ها انتظار در سال 1338 خانواده متدين کدخدا به آرزوي خود رسيد و سيد محمد چشمان خود را به آسمان بيکران شيراز گشود.

 

دوران تحصيل را در زادگاهش گذراند و موفق به اخذ ديپلم هنرستان گرديد.

 

او که در زمان پر شکوه پيروزي انقلاب از هيچ کوششي در جهت برپايي نظام اسلامي دريغ نکرد، پس از پيروزي انقلاب نيز با عضويت در سپاه پاسداران خود را آماده دفاع و حراست از دستاوردهاي انقلاب نمود.

 

عمليات هاي رمضان، فتح المبين، بيت المقدس، والفجر 8، کربلاي 4 و 5 برگ هاي زرين از رشادت هاي سيدمحمد است که در تاريخ جاويدان هشت سال دفاع مقدس به ثبت رسيده است.

 

سيد در مدت حضور در جبهه مسئوليت هاي مختلفي را عهده دار گرديد که از آن ميان مي توان به مسئوليتش در ستاد تيپ امام سجاد(ع) و جانشين فرماندهي گردان امام حسين(ع) اشاره نمود.

 

او در سال 1359 سنت حسنه رسول الله(ص) را به جاي آورد، همسري شايسته برگزيد که ثمرات اين وصلت فرخنده: سيدمهدي، زهراسادات و سيد محمد بودند.

 

سردار شهيد سيد محمد کدخدا که سالياني از عمر خود را در جهاد و مبارزه گذراند، در عمليات کربلاي 5 شلمچه را نظاره گر عروجي سرخ و عاشقانه نمود.

 

 

روحش شاد و يادش گرامي باد

 

در پايان اين مقال فرازهائي از وصيتنامه شهيد را مويه مي كنيم:

 

«از خداوند سپاسگذارم كه توفيق به من عنايت فرمود كه چند روزي از اين زندگي را در جبهه سركنم و توانستم در جبهه بمانم تا اينكه گناهانم ريخته شود ....

 

خدايا! به تمام معصومين و مقربين درگاهت قسمت مي دهم كه پايان عمر مرا با شهادت ختم به خير بفرما .... كه بهشت و همجوار بودن با معصومين را مجاني به كسي نمي دهد..»