احياي صنعت منسوخ شده «مشته بافي» در كهگيلويه و بويراحمد

به گزارش خبرنگار «خبرگزراي دانشجو» از ياسوج، صنايع دستي از گذشته هاي دور كار انتقال فرهنگ و ارتقاي صنعت جوامع مختلف را عهده دار بودند كه به مرور زمان با ورود ابزار و صنايع جديد برخي از آنها به حاشيه رانده شده، كم رنگ و يا منسوخ شده اند.

صنعت فرش دستي در ايران از ديرباز تا كنون به عنوان يكي از صنايع دستي قدرتمند در جهان به شمار مي رود كه در مناطق مختلف كشور با توجه به آداب و رسوم، خرده فرهنگ هاي بومي و  نياز هاي ان منطقه به شكل هاي مختلفي خود را به معرض نمايش گذاشته است.

با وجود تقويت صنعت فرش در كشور، برخي از فرش ها و زير انداز هاي بومي برخي از مناطق با ورود مصنوعات كارخانه هاي صنعتي ،‌به حاشيه رانده شده و يا به كلي منسوخ شده اند.
 

گليم و جاجيم با توجه به بافت عشايري كهگيلويه و بويراحمد، در اين استان از ديرباز مورد توجه و نياز ساكنين اين منطقه قرار گرفته و صنعت بافت اين گونه فرش ها نسل به نسل منتقل شده است.

گليم « مشته» يكي از انواع مفروش هايي است كه در گذر زمان به باد فراموشي سپرده شد.

تفاوت اين گليم با گلیم هاي معمولی در اين است كه از يك طرف بافته مي شود و نقش ان در روي ديگر ظاهر مي شود كه همان يك رو مورد استفاده قرار مي گيرد.

خصوصيت ديگر اين گليم نرمي و قطر بيشتر آن نسبت به ديگر  انواع خود مي باشد كه به دلیل پرزهاي رها شده در قسمت زيرين گليم، اين دست بافته از اين خصيصه نسبت به گليم معمولي برخوردار است.

گليم "مشته" كه نوعي گليم يك رو بافت است، در روستاي «درغك» از توابع كهگيلويه و بويراحمد  دوباره توسط روستانشينان احيا و در حال طي طريق براي ورود به خانه هاي مردم استان و كشور مي باشد.

نخ های تار و پود "مشته" را بافندگان این این هنر اصیل خود تهیه می کنند و با استفاده از رنگ های طبیعی حنا، ريواس و غيره  رنگاميزي مي كنند.

پس از اتمام بافت مشته، قسمت زيرين ان كه نقش و طرح را در خود به نمايش مي گذارد به عنوان روي گليم و قسمت روي آن كه با پرزهاي نخ نرمي خاصي به ان مي دهد به عنوان بخش زيرين به كار مي رود.
 

نكته قالب توجه در هنر فرش هاي مختلف از گليم و جاجيم و قال و قاليچه و زيلو وزيرانداز ‌اين است كه بافنده هاي اين صنايع دستي از هيچ گونه نقشه اماده اي استفاده نمي كنند و همه بافته هاي خود را بر اساس انچه در ذهن دارند طراحي و اجرا مي كنند.

لازم به ذكر است مدت كوتاهي است كه با همكاري و حمايت سازمان ميراث فرهنگي كهگيلويه و بويراحمد، ‌اين هنر بومي منسوخ شده احيا شده است.