فلسفه فزوني ظلم و ستم در آخرالزمان چيست؟

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»، كتاب «انتظار عاميانه عالمانه عارفانه» استاد پناهيان، چند روزي است كه وارد بازار شده و به دليل استقبال زياد مخاطبان به زودي به چاپ بعدي خواهد رسيد، جملات زير برشي است از اين كتاب.

 

«شايد بايد اوضاع آن چنان بد شود تا راهي جز اعتراض باقي نماند.تنها در اين صورت است كه آدمهاي بي حال و منفعل هم معترض مي شوند.

 

شايد فلسفه فزوني گرفتن ظلم و فراواني فساد در آخرالزمان، برآوردن فرياد اعتراض ما انسان ها نسبت به كاستي ها و كژي هايي است كه نمي ديديمشان؛ زيرا تنها در پي فربهي زندگي بروه وار خود 65 بوديم.

 

خرابي هايي كه از آنها غافليم و تا در ظلم فاحش و فساد فراگير واقع نشويم آنها را نمي بينيم.

 

اگر زودتر از آنكه خرابي هاي عالم به اوج برسند، در اثر معرفت به سقوط بيش از پيشي كه جامعه بشري را تهديد مي كند، فرياد اعتراض بشر جهان را پر كند فرج آن حضرت هم زودتر و كم هزينه تر محقق خواهد شد.

 

اگر اعتراض ما فقط به اين باشد كه چرا زندگي ما كمي بهتر و تنها كمي بهتر و در واقع به ظاهر بهتر مانند غربي هاي مرفه نيست، اين حق ماست كه نابود شويم؛ و اين سرنوشت محتوم ماست كه آنچه را هم داريم از دست بدهيم و به فلك زدگي بيفيم. چون حد اعتراض ما شامل سعادت دنيا هم نيست، چه برسد به سعادت آخرت»