فيلم يك حبه قند ضدارزش است

به گزارش خبرنگار فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»، مسعود فراستي در نشست نقد و بررسي فيلم يه حبه قند كه عصر امروز در مجتمع فرهنگي 13 آبان برگزار شد، گفت: به نظر من اگر فيلم يك حبه قند به اسكار مي‌رفت قطعا جايزه اسكار را دريافت مي‌كرد.

وي افزود: دليل من براي اين حرف اين است كه اين فيلم سرشار از توهين به سنت‌ها و دين ماست و به همين دليل مي‌گويم كه به راحتي مي‌توانست جايزه اسكار را از آن خود كند.

اين منتقد سينما گفت: اين فيلم به نظرم يكي از مهم‌ترين فيلم‌هايي است كه در 30 سال اخير پرچم دار اختلاط بين سنت و مدرنيته بوده و به نظرم پيشكش به خانواده‌هاي ايراني است كه در خارج از كشور هستند.

فراستي يادآور شد: اين فيلم از نظر ساختاري، ساختار ملي ندارد و فقط ادعاهاي كه دارد مخاطب را مي‌فريبد.

وي ادامه داد: مهم‌ترين گير فيلم دوربين فيلم است كه پيش‌فعال و برون گراست و دوربين برون گرا ربطي به فرهنگ ايراني ندارد و كاملا گيج و نامعلوم است و لحظه به لحظه جايگاه آن عوض مي شود.

اين منتقد سينما با اشاره به چيدمان سفره در اين فيلم گفت: سفره‌اي كه در اين فيلم چيده شده غيرايراني است و هيچ نسبتي با هويت ايراني ندارد.

فراستي ساختار اين فيلم را به دليل صحنه‌هاي اسلوموشن كاملا غلط دانست و گفت: فيلم يه حبه قند از نظر ساخت به بهانه سه صحنه اسلوميشن به كل غلط است و هيچ ربطي به ايراني بودن ندارد و موسيقي آن از فيلم‌هاي خارجي دزديده شده و سنت ما در آن به تمسخر گرفته شده است.

وي ادامه داد: در اين فيلم سنت ما را با تصويري از پرتاب كردن ميوه در آب نشان مي‌دهند كه تفكر كاملا عقب افتاده است و مشكل اين است كه سينماي ما با واقعيت فيلم زندگي ايراني متفاوت است.

اين منتقد سينما افزود: نقد اثر، ربطي به فيلمساز ندارد و به نظر من دوربيني كه در اين فيلم روي دست كار مي‌كند غلط است كه عامل ايجاد آن هم كيارستمي است كه خودش هم اقرار كرده كه اين نحوه كار در ساخت فيلم‌ها غلط است.

فراستي خاطرنشان كرد: مرتضي آويني بهترين استفاده را از دوربين روي دست داشته كه خودش در مستندات به عنوان پايه دوربين است و در اينجا استفاده از دوربين روي دست معني دارد اما استفاده از دوربين روي دست در فيلم‌هاي سينمايي كاملا بي‌معني است و فقط استفاده از اين روش در فيلم‌هاي مستند جنگي و خبري معني دارد.

وي ادامه داد:‌ خوش آمدن از فيلم دليل ساخت درست آن نيست ما مي توانيم از فيلم فارسي و يا از اخراجي‌هاي مزخرف سه هم خوشمان بيايد اما هيچ صحنه‌اي براي دفاع كردن ندارند.

اين منتقد سينما خاطرنشان كرد: حوزه هنري مي‌گويد يك حبه قند يك فيلم ارزشي است اما به نظر من يك ضدارزش است و نگاه حاكم بر فيلم نگاهي است كه خسته از  انقلاب و خسته از فعاليت‌هاي انقلابي و خسته از توليد فكر، به عقب و نگاه به سنت و التماس به موبايل و لب‌تاپ است كه اين بدبختي ماست كه فرهنگ كار نداريم و همه در اين فيلم بيكار هستند.

فراستي خاطرنشان كرد: در صورتي كه زندگي يعني حركت و توليد و توليد بايد فرهنگ آن از سينما بيايد در صورتي كه در سينما تصوير يك عده آدم بيكار را نشان مي‌دهد كه توهين به سنت و دين ما است.

اين منتقد سينما در پايان گفت: مدلي كه در اين فيلم اتفاق افتاده است توهين آميز است و نگاه فيلمساز به سنت، خراب شدن آن مي باشد و به تمسخر گرفتن نماز در اين فيلم كاملا نشان مي‌دهد كه اين فيلم ضدارزشي است كه يك مشت آدم بي‌سواد فكر مي‌كنند اين فيلم ارزشي است در حالي كه دلالي و بيكاري را توصيف مي‌كند.