نیت شوم آمریکا، به نام خود به کام ایران

گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»؛ آمریکایی ها واقعا چه می خواهند؟ چرا گفت‌وگوهای بی پایان مسکو، استانبول و بغداد به موضوعات هسته ای می پردازد؟ چرا سال ها علیه مردم ایران تحریم هایی وضع می شود که زندگی آنها را به خطر می اندازد؟ چرا رسیدن به یک توافق ساده بین ایران که به عنوان امضا کننده پیمان منع جلوگیری از سلاح های هسته ای از حق غنی سازی اورانیوم برخوردار است و رهبر این کشور نیز علیه بمب هسته ای فتوا صادر کرده است، غیر ممکن به نظر می رسد؟

 

 آوریل 2010، باراک اوباما، رئیس جمهور آمریکا پیشنهاد کرد که ایران باید 1200 کیلوگرم اورانیوم با غنای 5 درصد را از کشور خارج کند و غنی سازی 20 درصدی این مقدار اورانیوم باید در کشور دیگر مانند روسیه انجام شود، آنگاه اورانیوم غنی شده 20 درصد باید به میله های سوخت تبدیل و آن را به صورت ایزوتوپ برای اهداف پزشکی به ایران بفرستد.

 

به لحاظ عملی، پیشنهاد این گونه بود که بیشتر اورانیوم ایران نمی توانست برای ساخت بمب (آن گونه که گروه 1+5 تصور می کند) مورد استفاده قرار گیرد، حال آنکه همزمان ایران که قصدی برای تولید بمب هسته ای ندارد، ایزوتوپ های مورد نیاز در بخش پزشکی را دریافت خواهد کرد.

 

در واقع ظاهرا اوباما پیشنهاد بسیار معقولی ارائه داد و در نامه ای از دولت های برزیل و ترکیه خواست در پیشبرد آن تلاش کنند، بنابراین می ماه 2010 این دولت ها پیشنهاد مذکور را به دولت ایران ارائه کردند که مورد پذیرش مقام های این کشور قرار گرفت و این توافق به عنوان «بیانیه تهران» اعلام شد.

 

پس از آن، دولت آمریکا با خامی پیشنهادی را که خود مطرح کرده بود، رد کرد؛ شاید به دلیل نخوت، تعصب و نفرت کورکورانه آمریکا نسبت به ایران بود که مقامات واشنگتن هرگز باور نکرده بودند که تهران این پیشنهاد را می پذیرد، این پیشنهاد به واقع ترفندی حیله گرانه برای رد آن از سوی ایران بود تا این کشور را غیرمنطقی جلوه دهد، اما این آمریکا بود که به عنوان کشور بی منطق شناخته شد.

 

شرایط بسیار عجیب و غریب بود؛ زیرا همه 16 سازمان اطلاعاتی آمریکا می گویند که ایران در حال ساخت بمب هسته ای نیست، حتی ام آی 6 و حتی موساد نیز به این مسئله اذعان می کنند، بنابراین آمریکایی ها واقعا چه می خواهند؟

 

آمریکا در سراسر خاورمیانه پایگاه نظامی دارد و نیات اعمال قدرت ددمنشانه را در سر می پروراند، از طرف دیگر قدرت اقتصادی آمریکا رو به افول است و این کشور تلاش می کند تا این افول را پنهان نگاه دارد و همچون هر انسان ضعیفی، سعی می کند با پرخاش گری ضعف خود را پنهان کند.

 

اقتدار اخلاقی آمریکا عملا در حال از بین رفتن است؛ همه آن شکنجه‌ها، کشته‌های حملات هواپیماهای بدون سرنشین و آن حرف‌های ریاکارانه درباره دموکراسی، بدین معناست که آمریکا دیگر بیش از این مورد احترام نیست.

 

افزون بر آن، مشاهده آن که چگونه حرمت و احترام احیا می شوند نیز دشوار است، در عوض این ایران است که از به واسطه زمامداری آرام و متعادل روز به روز نقاط ضعف و ناکامی و نخوت آمریکا را افشا می کند.

 

با قرار دادن همه این موارد در کنار یکدیگر روشن خواهد شد که آمریکا هیچ قصد و نیتی برای رسیدن به توافق بر سر غنی سازی ندارد، در واقع این کشور قصد دارد مانع از هرگونه توافق شود؛ زیرا توافق به این معنا خواهد بود که آمریکا هیچ بهانه ای برای هیاهو و قلدری و ادامه تحریم های ناعادلانه ندارد و بدتر آنکه از دیدگاه آمریکا هرگونه توافق موجب برانگیختن پرسش های دشواری می شود که بارزترین آن این است که چرا آمریکا هرگز تلاش نمی کند با زرادخانه اتمی اسرائیل که بین 200 تا چهارصد بمب هسته ای و بمب های هیدروژنی و نوترونی دارد، مقابله کند؟

 

کوتاه سخن اینکه، هدف واقعی آمریکا و دلیل اصلی این کشور همواره برای کارشکنی در رسیدن به هرگونه توافق با ایران تغییر رژیم در این کشور است و آمریکا می خواهد جمهوری اسلامی را سرنگون کند؛ زیرا این حکومت در حال افزایش تاثیر مثبت در جهان است، حال آنکه دولت آمریکا تاثیر منفی القا می کند.

 

آمریکا می خواهد حکومتی را سرنگون کند که ضعف این کشور، بویژه ضعف اخلاقی آن را افشا می کند. آنها می خواهند هر کس و هر چیزی را که به نژادپرستی و فاشیسم اسرائیل صهیونیست اشاره دارد را نابود کنند، همانگونه که هر فرد عاقلی می داند اسرائیل صهیونیست کوچکترین قصدی برای اجازه تشکیل حکومت مستقل فلسطین ندارد و از این ایده بیزار است که دموکراسی واقعی باید در همه جای خاورمیانه وجود داشته باشد.

 

به طور خلاصه، آمریکا قصد دارد حکومت ایران را همانند دولت انگلیس به موجودی فرمان بردار تبدیل کند و خواسته های هسته ای قلدرمآبانه آمریکا (که در ظاهر با هدف پایان دادن به برنامه هسته ای غیر نظامی ایران طراحی شده اند) در واقع بهانه ای است که در پس هدف واقعی آمریکا که همان تغییر رژیم در ایران است قرار دارد.