بازتاباندن حقيقت عاشورا در قالب هنر

گفتيم كه سلوك هنرورزانه در راستاي بازتاباندن حقيقت عاشورا در قالب هنر، نيازمند فهم سيستم يكپارچه‌ايست كه سواد بصري و معرفت معاني را به صورتي همپوشاني شده مي طلبد.

اين اشارت‌ها در كلام اسلام شناسان حقيقي و نخبگان حوزوي نيز - محدود، اما مهم- جلوه دارد.

شهيد مرتضي مطهري با اشاره به ويژگي ملهم از متن فراتاريخي و جهان شمول حوادثي چون قيام عاشورا يادآور اين نكته مي شود كه كساني كه به خاطر يك سلسله اصول و مباني قيام مي كنند و نهضت مي نمايند، در حقيقت به همه جهانيان بعد از خودشان پيامي دارند و به اصطلاح معروف وصيتي دارند؛ آيندگان بايد با پيام آنها آشنا باشند و نداي آنها را بشناسند.

در ادامه هم آن چنان كه رهبر فرزانه انقلاب در بياني وارسته، مانايي و پايايي هر تفكر و انديشه‌اي را اختصاصاً و لزوماً در گرو بيان آن به زبان هنر دانستند، اشاره متفكر شهيد مطهري نيز به جلوه يابي امتدادي حركت عاشورا در زبان هنر است؛ چه انسان وقتي تاريخ حادثه عاشورا را مي خواند، ‌استعدادي براي شبيه سازي در آن مي بيند، همان طور كه قرآن براي آهنگ پذيري ساخته نشده، ولي اين طور هست و حادثه كربلا هم براي شبيه سازي ساخته نشده، ولي اين طور هست من نمي دانم و شايد شخص اباعبدالله (ع) در اين مورد نظر داشته است.

متن تاريخ اين حادثه، گويي اساساً براي يك نمايشنامه نوشته شده است، شبيه پذير است، گويي دستور داده‌اند كه آن را براي صحنه بردن بسازند.

و آن گاه به راز اين پتانسيل متراكم و سرشار براي شبيه سازي و انعكاس و بازتابندگي دراماتيك واقعه اشاره مي كند كه راز اين است كه اساساً خود اين حادثه، تمام اين حادثه، تجسم اسلام است در همه ابعاد و جنبه‌ها،‌ يعني راز اينكه اين حادثه نمايش پذير و شبيه پذير است./انتهاي پيام/