جمعه خونين مكه

گروه سياسي؛ در روز نهم مردادماه 1366 شمسي برابر با ششم ذيحجّه سال 1407 قمري، هزاران زائر ايراني و تعدادي از زائران ديگر كشورهاي اسلامي در مكه معظّمه و خانه خدا، در حال انجام فريضه الهي برائت از مشركين بودند كه به دست ماموران دولت وهابي عربستان سعودي مورد تهاجم وحشيانه قرار گرفته و به شهادت رسيدند.

زائران خانه خدا، مراسم برائت را همه ساله با الهام از تعاليم اسلام و قرآن برگزار مي‏كنند و در آن، ضمن دعوت مسلمانان به اتحاد، بيزاري خود را از دشمنان اسلام به ويژه آمريكا و رژيم صهيونيستي اعلام مي‏دارند.

بر اثر اين يورش بي‏رحمانه در خانه امن الهي، چهارصد نفر از حُجّاج ايراني به شهادت رسيده و بيش از هزار نفر نيز زخمي شدند.

حمله به زائران خانه خدا نشان داد كه سردمداران وهابي عربستان، نه تنها لياقت خدمت به حرمين شرفين در اين كشور را ندارند، بلكه براي اثبات سرسپردگي خويش حاضرند احكام مُحكم الهي را نيز زير پا بگذارند.

برگزاري مراسم برائت از مشركين در جريان اجتماع بزرگ و پرشكوه حجّ، تاثير آن را دوچندان مي‏كند.

با توجه به اين اهميت، رهبر كبير انقلاب اسلامي حضرت امام خميني(ره) و مقام معظم رهبري، حضرت آيت‏اللَّه خامنه‏اي، همه ساله بر انجام هرچه باشكوه‏تر مراسم برائت از مشركين تاكيد داشته و دارند.

روز ششم ذيحجه سال 1366 (ه.ش )، حاجيان ايراني به همراه برخي از حجاج ساير کشورها که به صف ايرانيان پيوسته بودند، راهپيمايي عظيم برائت از مشرکين را در مکه معظمه آغاز کردند.

حجاج بيت الله الحرام در اين راهپيمايي باشکوه ضمن اظهار تنفر از آمريکا و اسرائيل، از همه کافران و مشرکان اعلام برائت نموده، مسلمانان سراسر جهان اسلام را به اتحاد ويکپارچگي، جهت مبارزه بي امان با سلطه قدرتهاي شيطاني، در راس آنان شيطان بزرگ آمريکاي جنايتکار، دعوت نمودند.

گويي در و ديوار شهر مکه و ملائکه آسمان، همصدا با حجاج شعار مي دادند. عرب و عجم، مبهوت و مسحور اين طنين الهي شده بودند. راهپيمايان، پس از استماع پيام تاريخي رهبرانقلاب اسلامي حضرت امام خميني ( ره)، با شعار الله اکبر، لا اله الا الله و مرگ بر آمريکا براي اداي نمازمغرب روانه حرم شدند.

پس از طي مسافتي، در حالي که جلوي جمعيت عظيم راهپيمايان، زنان و گروهي جانبازان در حرکت بودند، ناگهان ستونهايي از نظاميان آل سعود هويدا شد.

آنان لحظه اي بعد، به طرف صفوف حمله کردند و با باطوم بر سرو روي زائران بي گناه کوبيدند. اين گروه ازيک سو، و گروه ديگري نيز از بالاي پله ها و ساختمانها، سنگ و آجر، آهن، شيشه و بلوک سيماني بر سر و روي مردم مي ريختند.

پس از آن، شليک گازهاي سمي و خفه کننده آغاز شد و به دنبال آن رگبار گلوله ها به قصد کشتن راهپيمايان برائت ازمشرکين به سوي آنان سرازير گرديد و پيکرهاي پاک آسماني که جرمشان اعلام برائت و بيزاري از آمريکا، اسرائيل و ايادي ناپاک آنها بود، درخاک و خون غلتيدند.

چادرها از سر زنان افتاد، افراد زيادي به زير دست و پا له شدند و عده اي به وسيله گازهاي خفه کننده و رگبار گلوله ها، به شهادت رسيدند.

اين جنايتکاران حتي به آمبولانسهاي حامل مجروحان نيز يورش مي بردند و مانع از جمع آوري آنان مي شدند. اين جنايت در جمعه خونين مکه، به قدري فجيع بود که براي مرتکبان و بانيان آن، جز لکه هاي ننگ ابدي در صفحات تاريخ و فضاحت و رسوايي نزد ملتها، اثري باقي نگذاشت.

اين حادثه جانسوز، که وصف و شرح آن در کلام نمي گنجد، نه تنها قلب مسلمانان جهان، که دل آزادگان دنيا را نيز به درد آورد و همه را در عزا و ماتمي بزرگ فرو برد.

ليکن به قول امام عزيزمان، خميني کبير: ما در عين حال که شديداً متأثر و عزادار از اين قتل عام بي سابقه امت محمد صلي الله عليه و آله و پيروان ابراهيم حنيف و عاملين به قرآن کريم گرديده ايم، ولي خداوند بزرگ را سپاس مي گزاريم که دشمنان ما و مخالفين سياست اسلامي ما را از کم عقلان و بي خردان قرار داده است. چرا که خودشان هم درک نمي کنند که حرکتهاي کورشان، سبب قوت و تبليغ انقلاب و معرفي مظلوميت ملت ما گرديده است و درهر مرحله اي سبب ارتقاي مکتب و کشورمان را فراهم کرده اند... »/انتهاي پيام/