ايران نيازمند بود بر دعاي تو

اي دامن مدينه ري كربلاي تو
اي اهل فيض تشنه جام ولاي تو

مدح تو را امام زمان تو گفته است
من كيستم كه مدح بگويم براي تو

نجل كريم آل محمد تويي تويي
تنها نه اهل ري همه عالم گداي تو

آيات وحي در نفس روح پرورت
علم حديث در سخن دلرباي تو

بر اهل ري نه بر همه عالم وجود
واجب بود زيارت صحن و سراي تو

در موج فتنه هاي اجانب خدا گواست
ايران نيازمند بود بر دعاي تو

بيمار نااميد ز درمان به صد اميد
رو ‌آورد به جانب دارالشفاي تو

بوي بقيع مي وزد از خاك تربتت
اي نجل مجتبي كه دو عالم فداي تو

با مكتب ائمه اطهار آشناست
هر كس به هر طريق شود آشناي تو

تو سيد الكريمي و ما سائل درت
بسته به هم حوايج ما و عطاي تو

شوال شد محرم و ري گشت كربلا
در روز رحلت تو و بزم عزاي تو

پرواز كرد روح شريفت ز تن ولي
ديگر نشد بريده گلو از قفاي تو

تشييع گشت پيكر پاكت به احترام
خورشيد ني نگشت رخ دلرباي تو

/انتهاي پيام/