مثل عکس رخ مهتاب که افتاده در آب...

محمدرضا محقق- بخش ادب و هنر؛ تحقیق و تتبع نگارنده این سطور در حوزه بازنمایی و تصویرگری زندگی و منش و آثار و آمال و آلام حضرات و ذات مقدس معصومین علیهم الصلوه و السلام در عرصه هنرهای متنوع تصویری خاصه سینما و تلویزیون تا بدین جای کار ماحصلی داشته است که سعی بر آن دارد تا به اجمال و اشارت و کنایت یا به قدر وسع مجال به اتمام و اکمام و تفصیل بدان بپردازد.

 

آنچه به لحاظ تئوریک در بحث پرداخت تصویری معصومین در درام مورد توجه و نیاز هنرمند و محقق است یکی بحث هستی است و دیگری بحث چیستی و چگونگی، و البته بحث دیگری که مقدم یا مؤخر بر این مطرح می‌شود بحث چرایی است و اینکه اساسا چه نیازی به چنین رویکرد و رهیافتی هست و به بیان دیگر اساسا چه نیازی هست که ما برای توجه مخاطب به ذوات مقدس حضرات معصومین به تصور و تصویر و درام و داستان و نمایش و تلویزیون و سینما متوسل شویم و دست یازیم.

 

پاسخ در خوری که معمولا در این باب داده می شود و نوعی تعمیم یک نیاز سنجی و مخاطب شناسی است همان است که در بحث تاثیر گزاری و فراگیری هنر و به ویژه هنر تصویر گفته می شود و اینکه گستره و بردی که هنر و به ویژه سینما و رسانه در جهان کنونی دارد و تاثیرگزاری ای که بر مخاطب جهانی اش دارد غیر قابل انکار و اغفال و کتمان و توجیه است.

 

و این البته حرف درستی است و شکی نیست که تسلط نسبی هنر و تصویر هنری بر ذهن و  دیده و دل مخاطب در جهان امروز با توجه -و یا بی توجه- به گسترش و فراگیری اعجاب آور و غیر قابل کنترل رسانه های مختلف در اقصی نقاط جهان قابل حذف و بی اعتنایی هیچکس نیست.
 

و اینکه بخش قابل توجهی از خوراک فکری این رسانه ها در قالب و با نرم افزارهایی است که نه قابل دفاع لکه نسان گریزو انسان ستیزند و مروج بی دینی و لاقیدی.

 

و مگر دل مؤمن و جان مسؤول می تواند چنین عرصه ای را به یکپارچگی بدینان بسپارد و راه خود برگیرد و بی توجه به جان مردمان آنها را در هلاکی چنین رها کند.

 

آیا جز این است که یکی از مهم ترین و واجب ترین و مبتلابه ترین عرصه های نیازمند به جد و جهاد فکری و عملی همین عرصه هنر و رسانه است؟آیا کسانی را به هر دلیل، اعتقادی جز این است؟با کدام معیار و ملاک و درک و ابتلایی؟/انتهاي پيام/