مفتح پرچمدار حوزه و دانشگاه

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛  شهيد آيت الله دكتر محمد مفتح در سال ۱۳۰۷ ه.ش در خانواده اي روحاني در همدان به دنيا آمد. پدر ايشان مرحوم حجت الاسلام حاج شيخ محمود مفتح، از وعاظ بزرگ همدان بود.

استعداد فراوان و عشق زياد شهيد به تحصيل باعث شد كه بزودي مراحل مختلف تحصيل را بگذراند؛ به نحوي كه ديگر حوزه همدان براي او قابل استفاده نبود و لذا در سال ۱۳۲۲ در حالي كه تنها ۱۵ سال داشت براي ادامه تحصيل به حوزه علميه قم مهاجرت كرد.

تحصيلات تكميلي

پس از ورود به قم در حجره اي در مدرسه دارالشفا اقامت كرد و شبانه روز به تحصيل علم پرداخت. از محضر استادان بزرگي همچون مرحوم حضرت آيت الله امام خميني، مرحوم آيت الله علامه طباطبايي، مرحوم آيت الله داماد، مرحوم آيت الله حجت و غيره استفاده كرد و بزودي دوره كامل خارج علوم مختلف حوزه را گذارند و جامع منقول و معقول گرديد تا اينكه به درجه اجتهاد نايل آمد و به عنوان مدرسي در حوزه به تدريس پرداخت؛ به نحوي كه حوزه هاي درسي ايشان در زمينه هاي مختلف، بخصوص فلسفه از رونق خاصي برخوردار بود و از پراستفاده ترين حوزه هاي درسي براي فضلاي قم محسوب مي شد.

شهيد مفتح در كنار تحصيل در حوزه به تحصيل علوم جديده پرداخت و مدارج مختلف تحصيلات جديده را نيز گذراند؛ وي پس از مدت نسبتاً كوتاهي موفق به اخذ درجه دكتري (P.H.D) در رشته فلسفه شد.

فعاليت هاي ايشان در مسائل اجتماعي و سياسي و آشنايي با حوزه و دانشگاه و كليه مسائل آن سبب شد كه استاد شهيد از سال هاي بسيار قبل به اهميت وحدت فيضيه و دانشگاه پي ببرد.

مقاله ايشان تحت عنوان «وحدت مسجد و دانشگاه» كه در سال هاي حدود ۱۳۴۰ در نشريه مكتب اسلام قم چاپ شد خود به خوبي نشانگر نوع تفكر و تلاش عملي استاد مفتح در زمينه ايجاد اين وحدت از آن سال هاست.

با شروع قيام حضرت امام خميني(ره)، شهيد مفتح كه يكي از شاگردان نزديك ايشان بود، از روز اول قيام پشت سر امام مبارزات خود را اوج بيشتري داد.

منبرهاي ايشان در شهرهاي آبادان، خرمشهر، اهواز و غيره بارها منجر به دستگيري و تبعيد ايشان گرديد، ولي شهيد مفتح مجدداً در مناسبت بعدي براي برگزاري منبر به آن شهرها مي رفت تا بالاخره در آخرين بار دستگير، تبعيد و به استان خوزستان ممنوع الورود شد.

در دانشكده الهيات

غناي علمي استاد، تبحر و تسلط ايشان به علوم جديده و قديم و بيان شيوا و قلم قدرتمند، دانشكده الهيات و معارف اسلامي دانشگاه تهران را بر آن داشت تا به طور رسمي از ايشان دعوت به عمل آورد تا به تدريس در آن محل بپردازد. شهيد مفتح به شوق همكاري با استاد شهيد آيت الله مطهري تدريس در دانشكده الهيات را پذيرفت و از سال ۱۳۴۹ در تهران اقامت گزيد.

 مسجد جاويد؛ سنگر مبارزه با ظلم و الحاد

شهيد آيت الله دكتر مفتح با قبول امامت مسجد جاويد در سال ۱۳۵۲، هسته اي ديگر را در جهت تجمع نيروهاي مسلمان مبارز و سنگري براي ارائه اسلام راستين و جبهه اي براي مبارزه با رژيم پهلوي ايجاد كرد.

وي ابتدا اقدام به تشكيل كتابخانه اي در مسجد كرد و سپس با تشكيل كلاس هاي مختلف از جمله اصول عقايد، فلسفه، اقتصاد، تفسير قرآن، نهج البلاغه، عربي، تاريخ اديان، جامعه شناسي و غيره براي دانشجويان و نيز كلاس هاي ديگري در سطح دانش آموزان اقدامي مؤثر براي بالا بردن سطح آگاهي هاي مذهبي به صورتي منظم و سيستماتيك و همچنين ايجاد زمينه براي آشنايي در جهت پيشبرد انقلاب اسلامي كرد تا اينكه در سوم آذر ماه ۱۳۵۳ با دستگيري شهيد آيت الله مفتح و آيت الله سيد علي خامنه اي مسجد جاويد تعطيل شد.

شهيد مفتح حدود دو ماه در زندان رژيم زير شديدترين شكنجه ها بسر برد.

 مسجد قبا ؛ قلب تپنده انقلاب

حدود دو سال پس از آزادي از زندان، شهيد آيت الله دكتر مفتح امامت مسجدي در نزديكي حسينيه ارشاد را پذيرفت و آن مسجد را «قبا» ناميد و بدين صورت مسجد قباي ديگري در راستاي مسجد قبا در صدر اسلام بنياد نهاد تا سنت هاي اصيل رسول خدا و خاندان پاكش را احيا كند.

وي اين مسجد را به عنوان بزرگترين سنگر در جريان مبارزات انقلاب اسلامي درآورد.

جمعيت هاي چندين صد هزار نفري كه در سال هاي ۵۶ و ۵۷ در سخنراني هاي ماه مبارك رمضان در مسجد گرد مي آمدند، تا آن زمان بي سابقه بود كه رعب و وحشت زيادي در دل رژيم منفور پهلوي ايجاد مي كرد.

 فعاليت در لبنان؛ اقدامي عملي در تعميق و گسترش انقلاب اسلامي

در جريان جنگ هاي داخلي لبنان كه رژيم صهيونيستي اشغالگر با همكاري رژيم هاي مرتجع منطقه براي سركوبي شيعيان و فلسطيني هاي مسلمان به پا خاسته مقيم لبنان برپا كرده بود، شهيد آيت الله دكتر مفتح اقدام به جمع آوري اعانه به مقدار زياد كرد و آنها را به لبنان فرستاد.

وي معتقد بود اساسي ترين كار براي پيشرفت هر چه بيشتر شيعيان لبنان، بالاتر بودن سطح آموزش و فرهنگ آنان است، لذا براي جنگ زدگان لبنان دو برنامه كوتاه مدت و درازمدت داشت؛ در برنامه كوتاه مدت سعي بر آن داشت تا مخارج تحصيلي كودكان شهداي لبنان را تأمين كند و در اين راه موفق شد عده زيادي از بازماندگان شيعيان جنگ زده را با تأمين مخارج تحصيل و پوشاك و غذا راهي مدارس كند؛ هدف وي از اجراي برنامه درازمدت اين بود كه يك مركز و مجتمع آموزشي شيعي در لبنان ايجاد كند و با اين اقدام دست به اساسي ترين كار در جهت از بين بردن عقب افتادگي شيعيان لبنان زد. 

نماز عيد فطر؛ نقطه عطفي در حركت انقلاب

شهيد مفتح در رمضان سال ۱۳۵۶ اقدام به تشكيل جلسات سخنراني در مسجد قبا نمود و از كساني كه رژيم، آنها را از انجام سخنراني منع كرده بود، دعوت كرد و با اين عمل قدم مؤثري را در جهت رسوا كردن رژيم برداشت.

پس از روزهاي سازندگي، شهيد آيت الله دكتر مفتح در ماه رمضان ۵۶ اعلام كرد كه نماز عيد فطر را در زمين هاي قيطريه خواهد خواند.

ساعت ۸ صبح پنجشنبه، ۱۶ شهريور دكتر مفتح به زمين هاي قيطريه آمد و مشاهده كرد كه سر تا سر زمين توسط نيروهاي مسلح ارتش شاهنشاهي اشغال شده است.

در اوايل راه، ارتش شروع به شليك تير هوايي و گاز اشك آور به سوي جمعيت مؤمن و مبارز كرد، اما مردم با روشن كردن آتش و سوزاندن مقوا در اطراف شهيد مفتح مانع از آسيب رساني گاز به ايشان شدند. 

نظاميان شاه به كمي پايين تر (خيابان دكتر شريعتي، سه راه شهيد كلاهدوز) حمله كردند و دكتر مفتح را با سرنيزه و قنداق تفنگ به سختي مجروح و مضروب كردند؛ به طوري كه امكان حركت از وي سلب شد.

شهيد مفتح كه صبح جمعه؛ ۱۷ شهريور براي مداوا و پانسمان زخم هاي ناشي از تظاهرات ديروز به بيمارستان رفته بود، موقع بازگشت به منزل به وسيله ساواك دستگير شد. 

بدين ترتيب در اولين ساعات حكومت نظامي وي با تن و بدني مجروح دستگير و روانه زندان كميته ضد خرابكاري شاه گرديد؛ بعد از دو ماه كه رژيم سابق در اثر اوجگيري انقلاب ناچار به گشودن در زندان ها شد، شهيد آيت الله دكتر مفتح از زندان آزاد گرديد. 

 پس از انقلاب

كوشش هاي شبانه روزي استاد مفتح، پس از انقلاب با شدتي بيشتر دنبال شد، لياقت و جديت و كارداني ايشان ناشي از ايمان و اعتقاد عميقشان به انقلاب اسلامي بود. 

وي علاوه بر عضويت در شوراي انقلاب، با درخواست دانشجويان دانشكده الهيات و بعد از مشورت با استاد مطهري، سرپرست دانشكده الهيات شدند و علاوه بر اين، سرپرستي كميته منطقه ۴ تهران را نيز بر عهده گرفت.

دكتر مفتح در ادامه ساليان دراز كوشش و تلاش براي وحدت فيضيه و دانشگاه كه اسلام بر جامعه حاكم بود و كشور تحت رهبري هاي حضرت امام به پيش مي رفت، به كوشش خود در اين زمينه افزود.

در سالگرد شهادت آيت الله حاج سيدمصطفي خميني اقدام به تشكيل سمينار وحدت حوزه و دانشگاه در دانشكده الهيات كرد كه اين اولين سميناري بود كه با اين عنوان برگزار مي شد. 

شهادت

دكتر مفتح در ساعت ۹ سه شنبه، ۲۷ آذر ۱۳۵۸ در حياط خلوت دانشكده الهيات دانشگاه تهران با شليك چند گلوله از سوي ضاربين بشدت زخمي شد و معالجات در بيمارستان اثري نبخشيد. ايشان حدود ساعت 14 همان روز به شهادت رسيد. يادش گرامي باد./انتهاي پيام/