چیزی میان جشنواره و سوگواره!

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ در این نوشتار قصدمان توجه ویژه به پسوند جشنواره فیلم و رهیافت ها و کارکردها و اهداف مستتر و معلوم در متن و بطن و اصل و فرع آن است؛ یعنی واژه «فجر».
 

دلیل ظاهری امر معلوم است؛ دلیل اصلی و تنها دلیل معلوم آن از زمان برگزاری جشنواره هم پیداست: «دهه فجر و جشن های پیروزی انقلاب».
 

اما سوالی که در اینجا به صورت جدی مطرح می شود، این است که آیا این کار صرفا یک نامگذاری صوری و ظاهری و یا اهدافی فراتر از آن برایش مقصود بوده و در نظر گرفته شده است؟
 

پاسخ این سوال را می توان در متن جشنواره و محصوات و داوری ها و چگونگی برگزاری آن یافت.
 

با بررسی 28 دوره جشنواره فیلم فجر تا کنون می توان به پاسخ نسبتا روشنی در جواب این سوال رسید و آن اینکه جشنواره فقط یک کارکرد اصیل و اصولی دارد و ان هم اینکه ویترینی است برای بخش قابل توجه و تقریبا اکثریتی از تولیدات سالانه سینمای ایران.
 

این تنها کارکرد جدی و درخور توجه و به درد بخور جشنواره است، اما با قاطعیت می توان گفت كه جشنواره به صورت اصولی و اصیل هیچ کارکرد و هدف و برنامه دیگری نداشته؛ هر چند اهداف و کارکردهای نامتناسب و معیوب و سفارشی و تقلبی آن کم نبوده که بی هیچ تاثیر و تاثری صرفا دیالوگ هایی بوده اند میان مسئولان جشنواره با خودشان - در واقع مونولوگ بوده اند و نه دیالوگ - مقادیر قابل توجهی اسم و عنوان هم بوده برای بخش هایی که نه مخاطبی داشته و نه اصولی و بیشتر برای خالی نبودن عریضه تعبیه و اجرا شده یا نشده است.
 

اساسا به نظر می رسد برگزارکنندگان جشنواره خلاقیتی فوق العاده برای تولید اسم و بخش جدید در خود احساس می کنند که البته از ابتداییات زیبایی شناسی و اصالت و اثربخشی معافند.
 

تمام اینها منتهی می شود به جشنواره ای شلوغ و بی نظم و ملتهب و پر سر و صدا که نه می تواند به سینمای ایران جهت دهد و نه ربطی به دهه فجر و آرمان های اصیل مردم داشته باشد.
 

جشنواره ای که ویترین صد فیلم تولیدی سینمای ایران است که هفتاد درصد تولیداتش بی تعارف غیر قابل تحمل اند و اندک ارزش بصری و زیبایی شناسی سینمایی ندارند و مابقی اکثرا آثاری متوسط و اگر بتوان در میانشان دو سه فیلم خوب یافت گویی پیروزی بزرگی دست پیدا کرده و اتفاق مهمی افتاده است.
 

همه اینها یعنی جشنواره فیلم فجر با کلی خستگی و شلوغی و سر و صدا و بولتن رنگی با کاغذ با کیفیت و نسکافه و غذای سرد و گرم و دعوا سر بلیت رایگان و هیجان عده ای فرهیخته از دیدن بازیگری در فاصله چند متری خود و چیزهای دیگری از این دست و البته یادداشت های نیست انگارانه و نهیلیستی و پوچ گرایانه عده ای که نام منتقد را یدک می کشند و نمی کشند.
 

به نظرتان میان محتوای این جشنواره با آن کلمه سه حرفی «فجر» چقدر ربط و مجانست و مطابقت وجود داشت؟/انتهاي پيام/