روایت پنج قرن ایستادگی جنوب؛ از رئیسعلی دلواری تا شهید علیرضا تنگسیری

به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، شامگاه سه‌شنبه دهم شهریورماه، یک مراسم عروسی در شهر کوهستک شهرستان سیریک در استان هرمزگان هدف حملات هوایی آمریکا قرار گرفت.

بر اساس اعلام مسئولان محلی، در این حمله چهار نفر از جمله یک کودک چهارساله و یک نوجوان ۱۶ ساله به شهادت رسیدند و ۶۸ نفر مجروح شدند.

این حمله در جریان موج گسترده حملات آمریکا به استان‌های هرمزگان، کرمان، خوزستان و سیستان وبلوچستان رخ داد که بامداد روز چهارشنبه به اوج خود رسید.

همزمان با این حملات، فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) اعلام کرد که اهدافی مرتبط با سپاه پاسداران را در جنوب ایران هدف قرار داده است. در مقابل، سپاه پاسداران با صدور اطلاعی‌های از آغاز «پاسخ پشیمان‌کننده» به تجاوز آمریکا خبر داد و اعلام کرد که قفل تنگه هرمز محکمتر از پیش بسته خواهد شد.

این درگیری‌ها که پس از ماه‌ها آرامش نسبی در منطقه رخ داد، بار دیگر توجه‌ها را به تاریخ پرفرازونشیب مقاومت مردم جنوب در برابر استعمارگران معطوف کرد.

رئیسعلی دلواری؛ اسطور‌های که در برابر امپراتوری بریتانیا ایستاد

در سال‌های آغازین جنگ جهانی اول، هنگامی که ایران رسماً اعلام بیطرفی کرده بود، نیرو‌های انگلیسی در مردادماه سال ۱۲۹۴ خورشیدی، بندر بوشهر را به اشغال خود درآوردند. در این شرایط بود که رئیسعلی دلواری، از روستای دلوار در منطقه تنگستان، پرچم مقاومت را برافراشت.

او که در خانواد‌های از کدخدایان و بزرگان دلوار متولد شده بود، از نوجوانی به فنون رزمی مسلط بود و با قرآن و ادبیات فارسی انس داشت.

انگلیسی‌ها که به دنبال گسترش نفوذ خود از طریق خلیج فارس و هندوستان بودند، با مقاومتی جدی از سوی دلواری و یارانش مواجه شدند. او که با علمای جنوب از جمله آیتالله سیدعبدالحسین لاری و شیخ محمدحسین برازجانی در ارتباط بود، با دریافت فتاوای جهاد، مبارزه با نیرو‌های متجاوز را آغاز کرد.

یکی از اقدامات مشهور او، مصادره مروارید‌ها و تسلیحات یک کشتی انگلیسی به عنوان غرامت برای اسلحه‌هایی بود که در راه خریداری برای مبارزه، توسط انگلیسی‌ها توقیف شده بود.

دلواری در نبرد‌های متعددی نیرو‌های انگلیسی را شکست داد و دو افسر سرکنسولگری انگلیس را به هلاکت رساند. انگلیسی‌ها که از شکست نظامی ناامید شده بودند، از طریق عوامل نفوذی خود، پیشنهاد چهل هزار پوندی به او دادند تا دست از مقاومت بردارد، اما دلواری با این پیشنهاد مخالفت کرد و اعلام داشت که تا آخرین لحظه ایستادگی خواهد کرد.

سرانجام در دوازدهم شهریورماه ۱۲۹۴، این سردار بزرگ جنوب، بر اثر خیانت یکی از مزدوران داخلی از پشت سر ترور شد و به شهادت رسید. شهادت او با شعف استعمارگران همراه بود؛ مستر هربرت چیک، دستیار سرکنسول انگلیس در بوشهر، در گزارشی به وزارت خارجه کشورش نوشت که از شنیدن خبر مرگ دلواری، قهقهه سر داده است.

از دلواری تا تنگسیری؛ پیوند یک قرن غیرت و مقاومت

پس از گذشت بیش از یک قرن از شهادت رئیسعلی دلواری، بار دیگر جنوب ایران صحنه رویارویی با استکبار شد. این بار در تنگه هرمز، سردار شهید علیرضا تنگسیری، فرمانده نیروی دریایی سپاه پاسداران، نماد مقاومت در برابر استکبار نوین آمریکا شد. تنگسیری که خود از خطه جنوب برخاسته بود، به عنوان وارث مکتب دلواری شناخته میشود؛ مردی که در برابر ناو‌های هواپیمابر آمریکایی هیچگاه تردید به دل راه نداد.

نکته جالب توجه در این پیوند تاریخی، نامگذاری یکی از پیشرفتهترین شناور‌های نیروی دریایی سپاه به نام «شهید رئیسعلی دلواری» است. این شناور که در کلاس «شهید حاج قاسم سلیمانی» طراحی شده، نماد تحقق آرزوی دیرینه جنوب برای بازدارندگی دریایی در برابر متجاوزان است.

رئیسعلی دلواری در برابر ناو‌های جنگی بریتانیا ایستاد و سردار تنگسیری نیز در برابر ناو‌های هواپیمابر آمریکا، مشتی محکم بر پیکر استکبار کوبید.

یک دشمن، یک استراتژی؛ تداوم روش‌های استعماری

بر اساس آموزه‌های تاریخی، روش‌های استعمار در طول پنج قرن اخیر تغییر چندانی نکرده است. از حمله پرتغالی‌ها در قرن شانزدهم تا جنگ تحمیلی سوم آمریکا، استعمارگران همواره از تطمیع، تهدید و نفوذ از طریق عوامل داخلی برای به زانو درآوردن ملت‌ها استفاده کرده‌اند.

انگلیسی‌ها در زمان دلواری، از نفوذی‌های داخلی برای ترور او بهره بردند و امروز نیز دشمنان به دنبال ایجاد شکاف در جامعه ایرانی هستند.

آمریکا پس از شش ماه جنگ تمام عیار علیه ایران، همچنان از مقاومت ایرانیان در برابر تجاوزات خود شگفتزده است. تاریخ گواهی میدهد که این ملت، از جنوب تا شمال، همواره در برابر متجاوزان ایستاده است؛ فرهنگ مقاومتی که ریشه در تاریخ تمدن و حافظه جمعی یک ملت دارد، به این سادگی‌ها تسلیمپذیر نیست.

از رئیسعلی دلواری تا علیرضا تنگسیری، خون غیرت در رگ‌های مردان این سرزمین جاری است و تاریخ بار دیگر نشان داده که ایران هرگز زیر بار یوغ استعمار نخواهد رفت.