مرهم؛ شكوه شكست

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ بامداد سه شنبه در كاخ جشنواره بيست و نهم فيلم فجر كه محل گردهمايي اهالي رسانه و منتقدين سينماست، بهترين فيلم جشنواره تا اين لحظه و قطعا يكي از بهترين هاي جشنواره امسال به نمايش در آمد.

فيلم سينمايي «مرهم» ساخته عليرضا داوودنژاد، فيلمي كه چه از نظر ساخت و ساختار سينمايي و چه از نظر مضمون و موضوعي كه در آن به عنوان تم اصلي و فرعي مورد توجه كارگردان قرار گرفته بود، يكي از مهمترين و تاثيرگذارترين فيلم هاي جشنواره فيلم فجر امسال و چه بسا تاريخ سينمايي ايران باشد.

فيلم «مرهم» حديث سرگذشتگي، عصيان، طغيان و در عين حال مظلوميت و معصوميت حاكم بر نسل جوان امروز ايران است. داستان دختري فراري از خانه و خانواده كه به اجبار و براي تجربه محيط غير از فضاي تاريك و بدون ادراك خانواده اش به جايي ديگر مي شتابد كه اين جاي «ديگر»، الزاما مكان مطلوب دخترفراري نيست؛ بلكه محلي است كه او به ناگزير و به اجبار آن را انتخاب كرده در واقع دختر نه به سمت محافل نامانوس و نامتجانس با فرهنگ خانواده به معناي درستش شتافته، بلكه به مكاني نامعلوم براي لحظه اي خلسه، فرار كرده است.

فيلم مرهم يك اثر اجتماعي است، اثري كه گويا و جويايي هويت سرگشته و به معناي درست بي هويتي حاكم بر نسل طغيان زده امروزي است.

فيلمي كه در تلخي و تاريكي و عذاب غوطه ور است، اما در وراي اين تلخي و تاريكي يك دلسوزي و حس همدردي ديده مي شود كه مي تواند همچون دري كمياب به روح سينماي ايران جان تازه بدمد.

اين فيلم به لحاظ ساختاري اثر بسيار گرم و قابل دفاعي است، داستان فيلم روان و خوب روايت مي شود و بازي هاي آن كاملا متناسب و متناجس است. شخصيت هاي فيلم به خوبي در كنار يكديگر به تكميل پازل روايت مزمون فيلم نائل مي آيند و فيلم را براي مخاطب در بستري سينماورزانه به خوبي روايت مي كنند.

فيلم مرهم با ميزانسي خوب، با قدرت و خلاقيت، روايتي گرم و جذاب را براي ببينده به ارمغان مي آورد.

نگاهي كه عليرغم تلخي و تاريكي بر فيلم حاكم است، نگاهي آسيب شناسانه و دردمند است نگاهي كه مي توان به پاكي و صداقت آن ايمان آورد.

فيلم ارزشمند «مرهم» در فضاي كنوني سينماي ايران يك گوهر به غنيمت آمده است كه حلقه مفقودي سينماي تاثير گذار و دردمند اجتماعي را به خوبي و گرمي احيا كرده است.

فيلم مرهم با روايتي جدي، شخصيت پردازي درست، ميزانس صحيح و بازي هاي خوبش يكي از جديترين و خوبترين آثار سينماي ايران در حوزه فيلم هاي اجتماعي و آسيب شناسانه است، فيلمي كه متاسفانه و در اقدامي غير منصفانه و نادرست به بخش مسابقه سينماي ايران راه نيافت و منتقدان را حيرت زده كرد.

اين فيلم با داستان نگران، مادرانه و معصومانه اش قلب هر مخاطبي را به درد آورد و در خاطره آنان جاودانه شد.

گفتني است، فيلم مرهم فرصت واسعه مي طلبد كه در مجال هاي آينده بيشتر به آن خواهيم پرداخت و ارزش هاي آن را باز خواهيم گفت./انتهاي پيام/