تربیت اسلامی؛ رمز ایجاد جامعه سالم

گروه اجتماعي «خبرگزاري دانشجو»، سید محمد مهدی موسوی؛ از این منظر باید گفت که آموزش و پرورش به معنای اعم آن، فرآیندی است که از راه آن، افراد به یادگیری نقش ها، قواعد، روابط و به طور کلی فرهنگ جامعه خود می پردازند.

 

مدرسه با آن که واسطه عمده انتقال دانش و مهارت فنی است، به اجتماعی کردن افراد و همسازی آنان با اخلاق اجتماعی، از راه انتقال ارزش ها، هنجارها و نگرش های اجتماعی مطلوب و مناسب، توجه خاص دارد.

 

بر همین اساس، شهیدان رجایی و باهنر در دوران تصدی وزارت آموزش و پرورش، در هشتم اسفندماه 1359، اقدام به تأسیس ستادهای امور تربیتی در مدارس کردند تا ضمن گسترش فرهنگ اسلامی، دانش آموزان را به احترام و عمل به ارزش های اسلامی ترغیب كرده، آنها را به اخلاق پسندیده روحی و شخصیتی بیارایند.

 

تربیت، ضرورتی اجتناب ناپذیر در زندگی اجتماعی انسان است. کما این که اهمیت و ضرورت تربیت در نگاه اسلامی نیز برکسی پوشیده و پنهان نیست؛ اساسا اسلام، دین تعلیم و تربیت است و خداوند نخستین آیاتی را که بر پیامبر والامقام خود، حضرت محمد (ص) فرو فرستاد، با دستور قرائت و خواندن او و با یاد پروردگار انسان همراه بود.

 

این همه تاکید از آن روست که براستی اگر انسان از تعلیم و تربیت صحیح و دینی برخوردار باشد به خوبی می تواند جامعه را به سوی کمالات انسانی و الهی سوق دهد، ضمن آن که چنین فردی بی درنگ می تواند افراد جامعه را از نابودی و فرو رفتن در انحرافات اخلاقی و فساد اجتماعی نجات دهد و جامعه ای به وجود آورد که الگوی همه انسان ها قرار گیرد.

 

اسلام بر آن است تا افراد با آموزش و پرورش متناسب با برنامه های مقدس الهی، به حیات انسانی زنده گردیده و ذخایر مقدسی که در باطنشان به ودیعت گذاشته شده، از قوه به فعلیت درآید. از این حیث است که تربیت، همواره دغدغه جدی اولیای دین بوده، و آن بزرگواران در روایات فراوانی، تربیت را مورد اهتمام و تأکید خویش قرار داده اند.

 

آن گونه که پیامبر اکرم (ص) می فرمایند: «فرزندان خویش را گرامی بدارید و آنها را نیکو تربیت کنید تا خداوند شما را بیامرزد.» همچنین امام علی (ع) نیز با تاکید بر اینکه« فقدان ادب و تربیت صحیح، ریشه و سبب هر شر و بدی است»، می فرمایند: «بهترین ارث پدران برای فرزندانشان، ادب و تربیت است.»/انتهاي پيام/