«ننه دلاور و فرزندانش» ؛ متن فرنگي – اجراي فرنگي‌تر!

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»، شايد اگر جناب برتولت برشت مي دانست كه قرار است روزي متن نمايش «ننه دلاور و فرزندانش» او توسط يك كارگردان ايراني در جشنواره اي دانشگاهي به روي صحنه رود، حتما به او يادآوري مي كرد كه اجراي يك اثر از يك فرهنگ و قبيله ديگر در سرزميني ديگر آنهم با تفاوت ها و تمايزات فاحش و مختلف و انكارنشدني حتما بايد حائز دو مولفه و شاخصه آن هم به صورت جدي و حرفه اي و معتبر و تمرين شده و ضمانت گشته باشد:

اولا آنكه متن بايد كاملا حرفه اي و با ميزانسن هاي تئاتري باشد و همه چيز در حد متن برتولت برشت برسد و بعد روي سن برود نه اينكه اجرا در حد ابتدايي و مبتديانه اش روي صحنه برود و نه ريتمش درست باشد و به ويژه نه پايان بندي اش كه كليت كار را بهسقوط كشاند و رساند.

دوم اينكه كارگردان اثر حتما بايد در نظر داشته باشد كه متن اش براي چه مخاطبي يا چه ويژگي هايي و در چه جايگاهي عرضه مي شود. ايران، جشنواره تئاتر دانشگاهي، مخاطب عام!

احتمالا اينها مولفه هاي ساختاري و متني و فرامتني يك اجراي نمايشي اقتباس و اخذ شده از «يك جاي ديگر» و يك «آدم ديگر» با «فرهنگ» ي ديگر است و اگر اينها در متن و اجرا لحاظ شود آن وقت نتيجه همين مي شود كه در نمايش «ننه دلاور و فرزندانش» به كارگرداني مريم مالمير ديديم.

 

كسي در توانايي بازيگران – به ويژه برخي از آنها – در اين تئاتر، شكي ندارد، هر چند امكانش بود كه با يك كارگرداني و بازيگراني حرفه اي تر و جدي تر، بازي ها خيلي بهتر از اين باشد و معطوف به بازيگر نقش دختركان نوجوان نشود اما آنچه در راس اصول و اصالت هاي يك اجراي نمايشي آن هم با ويژگي هاي تئاتري مثل «ننه دلاور و فرزندانش» است همان 2 فاكتور و مولفه جدي است كه متاسفانه در اين اجرا كمتر نشاني از آنها بود.

اينكه يك كارگردان ايراني با يك گروه و فضاي دانشگاهي، صرفا به كپي و رونويسي و اجراي فعل به فعل يك «متن فرنگي» كه متعلق به فضا و فرهنگي ديگر است رو بياورد و هيچ «آن» هنرورزانه اي از خودش به متن و اجرا نيافزايد هنر نيست بلكه تقليد صرف و بي سبب و بي نتيجه است.

خلاصه آنكه، ‌آن دو مولفه پيش گفته يعني اجراي حرفه اي و محكم و منسجم و شناخت و دخالت دادن فضا و موقعيت منطقه اجرايي، لحاظ نشود.

نمايش «ننه دلاور و فرزندانش» مثل بسياري از آثار ديگر اين جشنواره، صرفا تصوير نحيف و كمرنگي است از يك متن غير اينجايي بدون لحاظ كردن مختصات هنر اصيل تئاتر.

 

و اين جاي تاثر دارد و افسوس و ... ديگرهيچ! /انتهاي پيام/