بانوی ایرانی که بود؟

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»، نفیسه فاضلی؛ در سال 1265 ه.ش خداوند به حاج سید محمد علی امین التجار اصفهانی و همسر مکرمه اش نوزاد دختری عطا فرمود که او را سیده نصرت نامیدند.

 

در روزگاری که جامعه، سواد آموزی دختران را امری بیهوده و غیرضروری قلمداد می کرد، خانواده دختر کوچک چهارساله که نسب شریفش با سی واسطه به امیرالمؤمنین علی (ع) می رسد را برای قرآن آموزی به مکتب می فرستند.

 

کودک که با نبوغ و علاقه بسیار به کسب علوم همت می گمارد، اسباب شگفتی استادان خود را فراهم می سازد، در پانزده سالگی هنگامی که دختری جوان بوده و از علوم دینی بهره ای دارد با معین التجار ازدواج می کند و همزمان با انجام وظایف در حیطه خانواده، تحصیلات خود را با جدیت تمام ادامه می دهد.

 

وی در منزل از محضر اساتیدی چون آیت الله سید محمد علی نجف آبادی و شیخ مرتضی مظاهری کسب فیض می کند. با وجود مشکلات بسیار و چندین مرتبه تحمل مرگ فرزندان به علل مختلف، تا جایی پیش می رود که در سن چهل سالگی به درجه اجتهاد رسیده و از مراجعی مانند شیخ عبدالکریم حائری یزدی و آقایان سید محمد کاظم شیرازی، ابراهیم حسینی شیرازی و شیخ محمدرضا نجفی اصفهانی اجازه اجتهاد دریافت می کند.

 

نخستین تألیف او با نام اربعین الهاشمیه به زبان عربی است و حاوی چهل حدیث در توحید و صفات حضرت حق، احکام شرعی و نیز شامل بیانات فلسفی ایشان و اصول فقهی است. در همه تألیفات، با عنوان «بانوی ایرانی» قلم می زند و نام خود را روی کتاب هایش نمی آورد.

 

علامه محمد تقی جعفری درباره ایشان اینگونه اظهار نظر می کند: با نظر به مقامات عالیه روحی که ایشان [به درک آن] موفق شده است، باید ایشان را نخبه ای از دانشمندان به شمار آورد که به اضافه فراگرفتن دانش، به تولد جدیدی در زندگی نائل می شوند.

 

یکی از کارهای ارزشمند این بانوی مجتهده تأسیس دبیرستان برای دخترانی بود که نمی خواستند در مدارس آن زمان که فضایی آلوده و فاقد ارزش های اسلامی داشت، تحصیل کنند.

 

یکی از شاگردان ایشان می گوید: در مورد زندگی خانم امین باید بگویم که در تنظیم وقت، ابتکاری عجیب داشتند. چنان اوقات خود را تنظیم می کردند که به تمام کارهایشان می رسیدند. گویا خداوند به وقت ایشان هم برکت داده بود. 

 

بانو در مورد تألیفات خود این چنین می فرمایند: در نوشته هایم کمتر از امور خارجی کمک گرفته ام. نمی گویم که از غیب خبر دارم اما اغلب معنویات و معارف را از استاد فرا نگرفته ام و غالب نوشته هایم با ارشاد و کمک او بوده است. 

 

در سال های تلخ کشف حجاب، وی با هجرتی چند ماهه به شهر مقدس قم، حاضر نشدن در جلسات مورد نظر حکومت [ چرا که همسر ایشان از تجار بنام بود و ارتباطات گسترده ای داشت .] و نیز تبیین مسئله حجاب و ارتقای سطح معرفت مردم و تبلیغ زبانی، نه تنها مخالفت صریح خود را با این پروژه شیطانی آشکارا اعلام می دارد بلکه موضع شفاف و صحیح دین مبین درباره حجاب بانوان را به همگان اعلام می دارد.

 

از دیگر آثاری که در طول زندگی پربرکتش به تألیف آنها همت می گمارد عبارتند از: روش خوشبختی و توصیه به خواهران دینی و ایمانی، معاد یا آخرین سیر بشر و نیز اخلاق و راه سعادت که اقتباس و ترجمه ای است از طهارۀ الاعراق ابن مسکویه .

 

بانو در مقوله علم می فرماید: علم با عمل، علم با تهذیب، علم با تزکیه. اگر علم بدون تزکیه شد برای انسان غرور و حجاب می آورد. ممکن نیست که انسان بتواند صعود کند، سقوط حتمی و صددرصد است. 

 

این بانوی عالیقدر که به حق الگوی زن مسلمان در عصر حاضر بود در 23 خردادماه سال 1362 ه.ش پس از عمری مجاهدت علمی و عملی، آبرومند و سرافراز به دیار حق شتافت و در تکیه خانوادگی امین التجار واقع در تخت فولاد اصفهان به خاک سپرده شد. بنایی که بر سر مزار وی ساخته شده تلفیقی از معماری مدرن و اسلامی بوده و بیانگر حجاب زن مسلمان می باشد.

 

کسب علم آنچنان در نظر ایشان ارزشمند بود که استاد ایشان آیت الله میر سید علی نجفی این چنین روایت می کند: روزی شنیدم فرزند ایشان فوت کرده، فکر کردم خانم درس را تعطیل خواهد کرد اما دو روز بعد خدمتکار ایشان به سراغ من آمد و از من خواست که برای تدریس بروم. من از این علاقه او به ادامه تحصیل خیلی متعجب شدم. 

 

مقام معظم رهبری نیز درباره گرامیداشت مقام وی می فرمایند: تجلیل از بانوی بزرگوار اصفهانی و ارائه شخصیت عرفانی و فقهی و فلسفی برجسته یک زن در کشور ما، کاری سودمند در جهت احیای ارزش های اسلامی در زنان به نظر می رسد. 

 

چه خوب است نهادهای مختلف مرتبط با امور بانوان، دانشگاه ها، مدارس و حتی خانواده ها با چراغ راه قرار دادن زندگانی این بانوی عالم اصفهانی هر روز بیشتر از روز قبل، انتظارات جامعه اسلامی از بانوان را محقق کرده و گام مؤثری در حل معضلات پیچیده کنونی جامعه بردارند.

 

بی شک زنده نگه داشتن یاد و خاطره بانو مجتهده امین و امثال او که در روزگار ما مغفول مانده و مورد بی مهری قرار گرفته است، می تواند راهنمای جوانانی باشد که در این روزگار آخرالزمان و در خیل انبوه عرفان های کاذب و مکاتب دروغین، به دنبال مسیر صحیح و عملی برای سیر الی الله می گردند./انتهاي پيام/