اعتکاف يعني غبار روبی جان و دل

گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»؛ شب گذشته اعتکاف که فرصتی سه روزه به منظور غبار روبی جان و دل است با حضور پرشور جوانان و مشتاقان آغاز شد.

 

 

از آن جهت که «ایام البیض» فرصتی برای یافتن آرامش در هیاهوی زندگی پر دغدغه امروز است، فرصتی حداقل سه روزه تا روان را از تمام آلودگی های بشری تصفیه کنیم.

 

چه زیبا سخن گفته اند مولایمان امیرالمؤمنین(ع) که «براستی هر که خود را شناخت، خدا را شناخت» اعتکاف فرصتی را به انسان می دهد که در مسیر خود شناسی به خداشناسی برسد.

 

اعتكاف فرصت ‏بسیار مناسبى است تا انسانى كه در پیچ و خم‏هاى زندگی مادى غرق شده، خود را بازیابد و به قصد بهره بردن از ارزش‏هاى معنوى از علایق مادى دست ‏بكشد و خود را در اختیار پروردگار بگذارد و تقاضا كند كه او را در راه راست ثابت نگهدارد تا بتواند به دریاى بیكران انس و مهر خداوند كه یكسره مغفرت و رحمت است، متصل شود.

 

در اعتكاف مى‏توان خانه دل را از اغیار تهى كرد و نور محبت‏ خدا را در آن جلوه گر ساخت، مى‏توان خود را وقف عبادت كرد و لذت میهمان شدن بر سر سفره احسان و لطف الهى چشید، مى‏توان زمام دل و جان را به دست‏ خدا سپرد و همه اعضا و جوارح را در حصار اراده حق به بند كشید.

 

 

انسان آمیزه ای است از این دو و نیازمند پرورش در ابعاد وجودی خود، انسان به دنبال سعادت و کمال است، روح انسان نیازمند نیایش است، مناجاتی شیرین و زیبا، هم‏کلامی موجودی ضعیف با منشأ قدرت‏ها.

 

 

آیا در شرایط کنونی که جامعه ما از بحرانهای هویتی و اجتماعی رنج می برد، فرصت این نیست که با واکاوی ابعاد مختلف آیین اعتکاف و یافتن راه های اثربخشی آن، غبار غفلت از وجوه مختلف آن زدوده شود؟ انسان لابه‌لاي زندگي ماشيني، فولاد شود، تجلي آن در ذهن، روان را تازه مي كند.

 

حلاوت اين تازگي روح در ماه رجب كه به واقع از شور انگيزترين ماه هاي خداست، بيشتر بر رگهاي وجودي جان مي نشيند.

 

مطالعات نشان می دهد که معتکفین در زمان اعتکاف بسیار با هم رئوف و سازگار هستند، زیرا قلب آن ها شفاف شده و آمادگی روحی بالایی پیدا کرده اند...

 

 

 تخلیه روح از سموم و آفات بیرونی و پر شدن خلأ وجودی انسان از عشق به خدا دو مرحله اساسی از اعتکاف است.

 

زمانی که عشق خدا در دل انسان تعبیه می شود، زندگی او عوض می شود و به عبارتی انسان دوباره متولد می شود.

 

در این شرایط که انسان مصون از آسیب ها شده، می تواند زندگی خودش را بسازد و این همان مرحله خود سازی است.

 

در این شرایط فرد در نماز خود معراج را حس کرده و رابطه او با دیگران بهبود می یابد.

 

روحش بالاتر می رود و ارتباط بهتری با مردم دارد.

 

زمانی که درون انسان تلطیف شود، او از زیبایی های بیرونی لذت می برد و آن را تحسین می کند/انتهای پیام/