جهان کمتر کار می‌کند، اما نه همه‌جا؛ شکاف ۳۰ ساعته میان کشورها در سال ۲۰۲۵

به گزارش خبرنگار دانش و فناوری خبرگزاری دانشجو، کار بخش اصلی زندگی ماست. کاری است که تقریباً هر روز، بخش عمده‌ای از روز، و برای دهه‌ها انجام می‌دهیم. از آنجا که بسیار مهم است، نگاه دقیق به میزان زمانی که صرف کار می‌کنیم می‌تواند چیز‌های زیادی در مورد زندگی و جوامعی که در آن زندگی می‌کنیم به ما بگوید.

مردم در سراسر جهان چقدر کار می‌کنند؟ امروزه در بسیاری از کشورها، مردم بسیار کمتر از ۱۵۰ سال گذشته کار می‌کنند. کار کمتر به معنای توانایی صرف وقت برای تحصیل بیشتر یا صرفاً لذت بردن از اوقات فراغت است.

این پیشرفت قابل توجهی است، اما هنوز نابرابری‌های عظیمی در سراسر و درون کشور‌ها وجود دارد و هنوز پیشرفت‌هایی باید حاصل شود.

در اینجا داده‌های مربوط به ساعات کاری را ارائه می‌دهیم. بررسی می‌کنیم که چگونه این ساعات در کشور‌های مختلف و در طول زمان متفاوت است و چگونه این تفاوت‌ها برای زندگی مردم اهمیت دارد.

قبل از اینکه به اعداد و ارقام بپردازیم، بیایید یک نکته را روشن کنیم: ساعات کاری آنقدر‌ها هم که به نظر می‌رسند، سرراست نیستند.

بعضی کشور‌ها ساعات کاری که طبق قرارداد تعیین شده را اندازه‌گیری می‌کنند، در حالی که بعضی دیگر ساعات کاری واقعی را اندازه‌گیری می‌کنند - از جمله زمان رفت و آمد، کشیک کاری، سفر، ایمیل‌های پیگیری و «وظایف پنج دقیقه‌ای» کوچکی که به طرز جادویی به ۴۵ دقیقه تبدیل می‌شوند.

کارمندان اغلب احساس می‌کنند که بیشتر از آنچه در لیست حقوقشان آمده کار می‌کنند - و در بسیاری از شرکت‌ها، اشتباه نمی‌کنند.

چرا این موضوع مهم است؟ چون ساعات کاری بر بهره‌وری، فرسودگی شغلی، هزینه‌های عملیاتی، روحیه تیمی و حتی توانایی شما در استخدام و حفظ استعداد‌های برتر تأثیر می‌گذارد.

چگونه ساعات کاری در طول زمان تکامل یافته است

اگر از زاویه دید وسیع‌تری به موضوع نگاه کنیم، تکامل ساعات کاری تقریباً نموداری از پیشرفت بشر است.

اوایل دهه ۱۹۰۰: هفته‌های ۶۰ تا ۷۰ ساعته امری عادی بود.

اواسط دهه ۱۹۰۰: هفته کاری ۴۰ ساعته در سراسر ایالات متحده و اروپا ریشه دواند.

دهه ۲۰۰۰: جهانی شدن و فناوری «ساعات کاری غیررسمی» را افزایش دادند.

دهه ۲۰۲۰: دورکاری، تیم‌های ناهمزمان و آزمایش‌های ۴ روز در هفته، برنامه‌های سنتی را به چالش کشیدند.

اکنون، در سال ۲۰۲۵، ما در یک اقدام متعادل‌کننده هستیم - تلاش برای حفظ بهره‌وری بدون قربانی کردن رفاه.

نگاهی به وضعیت جهانی: ساعات کاری در سال ۲۰۲۵

در اینجا نگاهی گذرا به جایگاه جهان می‌اندازیم:

میانگین جهانی ساعات کار در هفته: حدود ۳۶ تا ۴۲ ساعت، بسته به منطقه. طبق بررسی نیروی کار یوروستات در سال ۲۰۲۴، میانگین واقعی ساعات کار هفتگی در اتحادیه اروپا ۳۶.۰ ساعت بوده است که از ۳۲.۱ ساعت در هلند تا ۳۹.۸ ساعت در یونان متغیر است - یکی از وسیع‌ترین تغییرات داخلی در یک منطقه اقتصادی توسعه‌یافته.

ساعات کاری سالانه: اکثر کشور‌ها بین ۱۶۰۰ تا ۲۱۰۰ ساعت در سال هستند

کشور‌های با ساعات کاری کوتاه: دانمارک، هلند، آلمان (OECD: حدود ۱۳۵۰ تا ۱۵۰۰ ساعت در سال)

کشور‌های با ساعات کاری طولانی: مکزیک، کره جنوبی (برخی صنایع) و بخش‌هایی از آسیا و آمریکای لاتین.

اما میانگین‌ها تمام ماجرا را بیان نمی‌کنند. فرهنگ، اجرای قانون، نوع شغل، فشار صنعت و شرایط اقتصادی، مدت زمان واقعی کار افراد را تعیین می‌کنند.

ساعات کاری بر اساس منطقه: مروری بر سال ۲۰۲۵

اروپا: ساعات کاری کوتاه‌تر، بهره‌وری بالاتر

کشور‌هایی مانند فرانسه و آلمان ساعات کاری واقعی هفتگی خود را بین ۳۵ تا ۳۷ ساعت حفظ می‌کنند. داده‌های یورواستات در سال ۲۰۲۴ نشان می‌دهد که ۳۷.۳ درصد از اروپایی‌های شاغل بین ۴۰ تا ۴۴.۵ ساعت در هفته کار می‌کنند و این میزان، رایج‌ترین محدوده ساعات کاری در سراسر اتحادیه اروپا است. قوانین سختگیرانه کار و تمرکز بر تعادل بین کار و زندگی، ساعات کاری را بدون آسیب رساندن به بهره‌وری، پایین نگه می‌دارد.

آمریکای شمالی: استاندارد ۴۰ ساعت کار در هفته (اما اغلب بیشتر)

ایالات متحده از استاندارد ۴۰ ساعت کار پیروی می‌کند، اما ساعات کاری واقعی حدود ۳۶ تا ۳۸ ساعت است - و ایمیل‌های پس از ساعات کاری بی‌سروصدا به این عدد واقعی اضافه می‌شوند.

آسیا و اقیانوسیه: اصلاحات پس از کار طاقت‌فرسا

استاندارد ۴۴ ساعته چین هنوز رایج است، هرچند فرهنگ بدنام «۹۹۶» به آرامی در حال محو شدن است.

ایران به طور متوسط حدود ۴۳.۲ ساعت در هفته کار می‌کند که پایین‌تر از کشور‌های ترکیه (۴۳.۸)، عمان (۴۳.۶)، اما بالاتر از سایر کشور‌هایی  مانند هنگ کنگ (۴۳.۱ ساعت)، ترکمنستان (۴۱.۹ ساعت) و کره جنوبی (۳۶.۸ ساعت) است.

کره جنوبی میانگین ساعات کاری هفتگی را در بسیاری از بخش‌ها به زیر ۴۰ ساعت کاهش داده است.

آمریکای لاتین: ساعات طولانی کار

مکزیک اغلب در صدر جدول‌های مربوط به برخی از بالاترین ساعات کاری سالانه در سطح جهان قرار دارد.

آفریقا و خاورمیانه

صنایع سنگین و بخش‌های غیررسمی، ساعات کاری را فراتر از هنجار‌های جهانی افزایش می‌دهند.

سخت کوش‌ترین کشور‌های جهان در سال ۲۰۲۵

این تصویرسازی، بیش از ۱۵۰ کشور را بر اساس تعداد معمول ساعات کار در هفته در سال ۲۰۲۵ رتبه‌بندی می‌کند.

در حالی که میانگین ساعات کار جهانی حدود ۳۸.۷ ساعت در هفته است، شکاف بین سخت‌کوش‌ترین و سبک‌کوش‌ترین کشور‌ها نزدیک به ۳۰ ساعت است.

داده‌های این تصویرسازی از «مرور جمعیت جهان» گرفته شده است. این گزارش، برآورد‌های ملی از میانگین ساعات کاری هفتگی در بخش‌های رسمی و غیررسمی کار را گردآوری می‌کند.

بوتان در صدر ساعات کاری جهان قرار دارد

در سال ۲۰۲۵، بوتان با میانگین ۵۴.۵ ساعت کار در هفته، به عنوان سخت‌کوش‌ترین کشور جهان شناخته می‌شود. بسیاری از اقتصاد‌های جنوب و جنوب شرقی آسیا نیز در نزدیکی صدر جدول قرار دارند، از جمله امارات متحده عربی (۴۸.۴ ساعت)، پاکستان (۴۷.۵ ساعت) و هند (۴۵.۸ ساعت).

افزایش ساعات کاری در این مناطق اغلب نشان‌دهنده‌ی صنایع کاربر، مشاغل پاره وقت کمتر و شبکه‌های تأمین اجتماعی کوچک‌تر است - عواملی که باعث افزایش ساعات کاری هم برای کارمندان و هم برای کارگران آزادکار می‌شوند.

ساعات کاری بر اساس صنعت و نوع شغل

ساعات کاری به طور چشمگیری بر اساس حرفه متفاوت است:

کارکنان فناوری و دانش

ممکن است روی کاغذ ساعت‌ها متعادل به نظر برسند، اما کار واقعی اغلب تا آخر شب ادامه پیدا می‌کند.

بینش متخصص: در تمام تیم‌هایی که طی بیش از ۱۰ سال گذشته از آنها حمایت کرده‌ام، «اضافه‌کاری نامرئی» بزرگترین عامل هدررفت خاموش در حوزه فناوری اطلاعات است - افرادی که ۶ تا ۸ ساعت اضافه کاری در هفته انجام می‌دهند و هرگز ثبت نمی‌شوند.

بهداشت و درمان

بسیاری از نقش‌های خط مقدم بیش از ۵۰ ساعت در هفته طول می‌کشد.

تولید و لجستیک

شیفتی، اغلب نزدیک به حداکثر قانونی + اضافه کاری منظم.

کارگران گیگ و پلتفرم

ساعات کاری پراکنده؛ بسیاری از افراد چندین نقش را با هم انجام می‌دهند.

«کشاورزی، جنگلداری و ماهیگیری با ۴۱.۲ ساعت، طولانی‌ترین هفته کاری را در سال ۲۰۲۴ ثبت کردند، در حالی که آموزش با ۳۱.۹ ساعت، جزو کوتاه‌ترین هفته‌های کاری بود.»

آیا ساعات کاری طولانی‌تر باعث افزایش بهره‌وری می‌شود؟ نه واقعاً.

این یکی از اشتباه‌ترین روابط در کسب و کار است.

کشور‌هایی که ساعات کاری طولانی‌تری دارند (مثل مکزیک) همیشه بهره‌وری ساعتی بالاتری نسبت به کشور‌هایی که ساعات کاری کوتاه‌تری دارند (مثل دانمارک) ندارند.

پس از مشاهده صد‌ها تیم، متوجه افت شدید کیفیت تصمیم‌گیری افراد شده‌، زمانی که به طور مداوم از ۴۸ تا ۵۰ ساعت در هفته عبور می‌کنند. خستگی سریع‌تر از آنچه مدیران تصور می‌کنند، تشدید می‌شود.

ساعات کاری طولانی‌تر به معنای نتایج بهتر نیست، بلکه سیستم‌های هوشمندتر این کار را می‌کنند.

ساعات کاری قانونی در مقابل زمان واقعی کار

بیشتر مناطق دارای سقف قانونی هستند:

اتحادیه اروپا: حداکثر ۴۸ ساعت در هفته

ایالات متحده: استاندارد ۴۰ ساعته

هند: ۴۸ ساعت در هفته

چین: ۴۴ ساعت در هفته

استرالیا: ۳۸ ساعت در هفته

ساعات واقعی اغلب به دلیل فرهنگ، حجم کار یا اجرای ضعیف، متفاوت است.

بررسی نیروی کار یورواستات در سال ۲۰۲۴ تفاوت چشمگیری را در حجم کار واقعی نشان می‌دهد: افراد خوداشتغال با کارمندان به طور متوسط ۴۶.۷ ساعت در هفته کار می‌کنند، در حالی که کارمندان به طور متوسط ۳۶.۶ ساعت کار می‌کنند - شکافی بیش از ۱۰ ساعت در هفته.

هفته‌های کاری کوتاه اروپا، نشان‌دهنده اقتصاد‌های توسعه‌یافته است

در سوی دیگر طیف، اروپای غربی و شمالی برخی از کوتاه‌ترین هفته‌های کاری ثبت‌شده را دارند. هلند (۲۶.۸ ساعت)، نروژ (۲۷.۱ ساعت) و دانمارک (۲۸.۸ ساعت) همگی کمتر از ۳۰ ساعت در هفته کار می‌کنند.

این کشور‌ها از بهره‌وری قوی، اتوماسیون بالا و حمایت‌های سخاوتمندانه از نیروی کار بهره‌مند هستند. میانگین ساعات کاری کوتاه‌تر اغلب با استاندارد‌های زندگی بالاتر و تعادل بهتر بین کار و زندگی همراه است.

ایالات متحده در میانه جدول قرار دارد

ایالات متحده به طور متوسط حدود ۳۶.۱ ساعت در هفته کار می‌کند که پایین‌تر از میانگین جهانی، اما بالاتر از سایر کشور‌های توسعه‌یافته بزرگ مانند کانادا (۳۲.۳ ساعت)، بریتانیا (۳۱.۰ ساعت) و فرانسه (۳۰.۸ ساعت) است.

در مقابل، بازار‌های نوظهور - به ویژه در آفریقا - برخی از بالاترین ساعات کاری هفتگی را نشان می‌دهند، مانند سودان (۵۰.۸ ساعت) و لسوتو (۵۰.۲ ساعت)، جایی که ضرورت اقتصادی باعث طولانی‌تر شدن روز‌های کاری می‌شود.

روند‌های نوظهور ساعات کاری در سال ۲۰۲۵

۱. افزایش کار انعطاف‌پذیر و پاره وقت

کارمندان بیشتری برنامه کاری ۸۰ درصدی یا پاره وقت را انتخاب می‌کنند.

۲. آزمایش‌های هفته کاری ۴ روزه

ده‌ها شرکت در سراسر جهان در حال آزمایش هفته‌های کاری کوتاه‌تر هستند - و اکثر آنها بهره‌وری برابر یا بهتری را گزارش می‌دهند.

۳. تغییر شکل مرز‌ها از راه دور و ترکیبی

ساعت‌ها دیگر خطی نیستند.

۴. هوش مصنوعی و اتوماسیون

پتانسیل کاهش ساعات کاری برای برخی وظایف و در عین حال افزایش انتظارات در کار‌های دانش‌محور.

 الگویی که طی این سال‌ها بار‌ها دیده‌ شده است: تیم‌هایی که بر برنامه‌های خود کنترل دارند، همواره از تیم‌هایی که ساعات کاری تجویزی و سفت و سختی دارند، عملکرد بهتری دارند.

چگونه ساعات کاری شرکت خود را محک بزنید

۱. داده‌های ساعات کاری واقعی را جمع‌آوری کنید

برگه‌های زمانی، ردیاب‌های زمانی، خروجی‌های HRIS.

۲. مقایسه با معیار‌های کشور و صنعت

از مجموعه داده‌های ILO/OECD برای معیار‌های هفتگی و سالانه استفاده کنید.

۳. آن را بر اساس تیم یا نقش تقسیم کنید

نقاطی از کار بیش از حد یا استفاده ناکافی را شناسایی کنید.

۴. ارزیابی ریسک‌ها

شکاف‌های انطباق، پتانسیل فرسودگی شغلی، عوامل محرک ترک خدمت.

۵. برنامه‌ها و سیاست‌ها را دوباره طراحی کنید

 طبق تجربه متخصصان، تیم‌ها به ندرت متوجه الگو‌های ناسالم ساعتی می‌شوند تا زمانی که در سطح یک بخش بررسی شوند - اینجاست که کار زیاد و ناکارآمدی پنهان می‌شود.

پیگیری و بهینه‌سازی اخلاقی ساعات کاری

نکته کلیدی این است: شما شفافیت می‌خواهید، نه نظارت.

راه‌های اخلاقی برای پیگیری ساعات کاری شامل موارد زیر است:

ردیابی زمان شفاف

برگه‌های زمانی خودکار

تجزیه و تحلیل بهره‌وری

ارتباط شفاف

آنچه بیشترین اهمیت را دارد

برای مدیریت جزئی، پیگیری نکنید. برای بهبود عدالت، توزیع حجم کار و رفاه، پیگیری کنید.

نکات کلیدی - آنچه ساعات کاری ۲۰۲۵ به ما می‌گوید

ساعات کاری جهانی به آرامی در حال کاهش است، البته با استثنائاتی.

کار بیش از حد هنوز در برخی بخش‌ها و مناطق رایج است.

شرکت‌هایی که از داده‌های ساعات کاری به صورت استراتژیک استفاده می‌کنند، از نظر بهره‌وری و حفظ کارکنان سود می‌برند.