نيايش امام سجاد (ع) هنگامي كه به دنياداران مي نگريست

به گزارش گروه انديشه «خبرگزاري دانشجو» از تبريز، امام عارفان امام سجاد (ع) زماني مي زيست و در جامعه اي رهبري اسلامي و امامت امت را بر عهده داشت كه بيشتر راه هاي بيان معارف دين به روي ايشان بسته بود و حاكمان غاصب و ناصالح و ستم پيشه، بيشتر مجال ها و راهكارهاي تبيين احكام و قوانين شريعت را از ايشان ستانده بودند و امام عليه السلام ابناي وظيفه امامت مسلمانان و بيان معارف دين را در قالب مجال باقي مانده و با راهكار ممكن يعني مجال و راهكار «وي» سامان مي داد يكي از دعاها و نيايشهاي امام سجاد (ع) در كتاب عارفانه خويش يعني صحيفه سجاديه دعايي است كه ايشان به هنگامي است كه به دنيا داران مي نگريست.

 

امام سجاد (ع) در اين باب از دعا مي فرمايد:

به درگاهت سپاس مي گذارم و به فرمان او سر تسليم و رضا فرو مي آورم جان من گواهي مي دهد كه پروردگار متعال، روزي روزي خواران را بر هندسه عدالت قسمت فرموده و مصالح زندگاني بندگانش را در اين قسمت رعايت داشته است.

 

اي خداي بزرگ! به روان مقدس محمد و آل محمد (ص) رحمت فرست و چشمان مرا به توانگري و دارايي ديگران با حسرت مگشاي و قلب مرا در آرزوي ثروت و مكنت به فتنه ميفكن. و همچنان ارباب ثروت و مكنت را نيز از فتنه ثروت و مكنت ايمن دار تا به مال دنيا مغرور نشوند و از دنيا فريب نخورند.

پروردگار من! روا مدار كه به دنياي دنياداران رشك برم و حسودانه به زر و زيور آنان نگرم و در رنج رشك و حسد از فرمان مصلاح و مقدس تو سر بپيچم و تو را اي آفريدگار عزيز و عظيم فراموش كنم.

پروردگارا! به روان محمود محمد و آل محمد (ص) رحمت فرست و چنان كن كه با خرسندي و خشنودي، تقدير تو را بپذيرم و به قسمت و نصيب خويش رضا دهم چنان كن كه قلب من آسوده و خاطرم آرام و سينه ام گشوده باشد تا احكام اعلاي تو را امتثال آورم و به انجام وظايف خويش مشتاقانه برخيزم چنان كن كه بنيان توكل در نهاد من تحكيم نشود و توفيقي عنايت فرماي كه به حكومت تقدير صميمانه ايمان آورم، تا ايمان آورم و اعتراف كنم كه قضاي تو، همواره با مصلحت من مقرون است و آنچه تو از تلخ و شيرين و گوارا و ناگوار به كامم ريزي، خير من خواهي و به صلاح  و صواب من تقدير فرمايي.

 

پروردگار من! آن كساني كه خود پرست و خودبين باشند به لطف تو چي نبردند و منع تو را در همه جا حرمان پندارند.اين قوم ندانند كه منع و قبول تو هر دو عين لطف است زيرا با مصلحت آنان و خيرجويي تو قرين باشد.

پروردگار من! از تو مي خواهم كه شكر مرا در مقابل حرمان و منع بر شكر من در مقابل كامراني و پيروزي بيفزايي و توفيقم دهي كه به روزگار بينوايي و مستمندي بيش از هميشه سپاس تو بگذارمو شكر تو به جاي آورم.

پروردگارا! مرا از انديشه هاي ناهنجار باز دار و مگذار مردم تهيدست را خوار و ضعيف بشمارم و براي دنياداران به عنوان دنياداري فضيلتي بينديشم؛ زيرا فضليت و شرف، ويژه قومي است كه به طاعت و عبادت تو برخواسته اند و شرف طاعت و فضليت عبادت يافته اند.

 

عزيز آن كس باشد كه به درگاه تو پيشاني مذلت بر خاك نهد و خويشتن را در مقام بندگي ذليل و پست انگارند.

 

همچنان به روان پاك محمد و آل محمد رحمت فرست و به ما ثروتي عطا فرماي كه هرگز كاهش نپذيرد و به نيستي نگرايد و عزت و حرمتي بخش كه همواره بر جاي بماند و فنا نگيرد.

سلطنت ابدي به ما عنايت كن زيرا تو خداوند يكتا و يگانه مايي؛ خداوندي كه بي شريك و نظير است.

 

خداوندي كه نه از كس زاييده شده و نه كسي را زاييده و نه در ماسواي او همسر و همتايي شايسته او است./انتهاي پيام/