فرهنگ پوشش محلی را در موزه‌ها بجوییم

گروه فرهنگي «خبرگزاری دانشجو»، زهرا منصورنیا؛ حجاب و پوشش به عنوان يک مفهوم ديني و يک وظيفه و تکليف انسانی است و بايد پرسیدکه ایراد نسل گذشته در کجا بوده است که اکنون شاهد بدحجابی ها و بی حجابی های موجود در جامعه هستیم.

زنان و مادران ما در ارتباط با حجاب و با توجه به محيط خودشان ، از مراحل انس و عادت عبور کرده و در اجتماع به صورت شاکله ديني مشاهده مي شوند، اما به دليل ضعف معرفت ديني، مادران نتوانسته اند پاسخگوي سوالات ساده فرزندان خود باشند تا چه رسد که بتوانند به شبهات آنها نيز پاسخ دهند.

 

دختر جوان امروزي بر خلاف مادر يا مادربزرگ خود، در صحنه اجتماع بيش از گذشته حضور دارد و همچنین بيش از زنان گذشته در مقابل سيل تهاجمات فرهنگي قرار دارد.

 

دختران امروزي براي زیباتر شدن، یا جلب توجه کردن و یا شاید هم رقابت با دیگر همسالان عطاي پوشش سنتي را به لقايش بخشيده است و خود را با حداقل هاي مورد پذيرش همسالان خود قانع کرده است؛ به طوری که شاهد هستیم، حتی دختران روستایی نیز مانند شهرنشینان مد پرست لباس می پوشند و آرایش کرده، با مانتوهای آنچنانی در روستا تردد می کنند و دیگر خبری از لباس های محلی نیست.

 

این گونه به نظر می رسد که در سال های آینده زمانی که پیرزنان لباس محلی پوش ما دار فانی را وداع گویند باید در موزه ها بدنبال فرهنگ پوشش محلی خود بگردیم و این برای شخص بنده بسیار دردناک است.

 

روش های غلط و اجبار می تواند جوان ما به مراحل دورتری از حجاب بکشاند، بنا به استناد کتاب هاي تعليم و تربيت ديني، روش هاي الگويي تکريم شخصيت، محبت، پند و موعظه، تشويق و تنبيه، استدلال و برهان و ... مورد تاکيد قرار گرفته شده است که این روش ها می تواند تاثیر بسیار کارآمدتری را در مورد مقابله با بدحجابی داشته باشد.

 

بديهي است که حجاب و پوشش اسلامي به عنوان يک ارزش اجتماعي و تکليف ديني بايد با بهترين روش ها به نسل جديد ارائه شود، اما اين روش ها معمولاً در کلي گويي باقي مانده اند./انتهاي پيام/