مسیح سراج؛ صدابرداری با سه فیلم در جشنواره فجر/ تجربیات متفاوتی که در رقابت محک میخوردند
به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، سراج، صدابردار سه فیلم «تقاطع نهایی»، «قمارباز» و «پل» است؛ سه فیلمی که در بخش رقابتی جشنواره حاضر هستند.
این صدابردار درباره فیلمهای خود گفت: این سه فیلم برای من تجربههای متفاوتی بودند. دو تای این فیلمها در یک لوکیشن روایت میشود، اما از نظر فضای صوتی و نوع روایت کاملاً تفاوت دارند. یکی از این فیلمها، که بیشتر دیالوگمحور است، به طور خاص چالشهای زیادی را در حوزه صدابرداری به همراه داشت.
وی ادامه داد: وقتی فیلمی بر اساس دیالوگ پیش میرود، باید توجه خاصی به جزییات صدا داشته باشیم تا از نظر شنیداری دچار مشکل نشویم. برای «قمارباز»، کارگردان ما از زاویههای مختلف و لنزهای متفاوتی استفاده میکرد که این به معنی کنترل دقیقتر صدا بود. به طور خاص، حفظ داینامیک رنج صدا و انتقال درست حس بازیگران از طریق صدا، چالشهای بزرگی برای تیم صدابرداری به همراه داشت. فضای پیچیدهای هم داشتیم، زیرا داستان در دوران جنگ است و به نوعی باید تهران خالی از سکنه به نظر میرسید، اما در واقع فیلمبرداری در تهران امروز انجام میشد.
وی درباره فیلم دیگر خود توضیح داد: در فیلم بعدی «تقاطع نهایی» تجربه کاملاً متفاوتی داشتم. این پروژه به دلیل فضای صمیمی که کارگردان، سعید جلیلی، برای تیم فراهم کرده بود، برای من بسیار لذتبخش بود. با اینکه فیلم بودجه محدودی داشت و تیم ما به شدت با کمبود منابع روبهرو بود، اما چالشها و سختیهای زیادی را در کنار هم پشت سر گذاشتیم. فیلمبرداری این پروژه در دو بخش انجام شد، یکی پارسال و دیگری امسال، و همین فاصله یک ساله هم به نوعی باعث پیچیدگیهای اضافی در صدابرداری میشد. اما در نهایت، این پروژه برای من تجربهای بسیار ویژه بود و فضای کار با سعید جلیلی این امکان را به من داد که خودم را به چالش بکشم و فراتر از چهارچوبهای مرسوم عمل کنم.
مسیح سراج درباره فیلم «پل» نیز توضیح داد: فیلم «پل» یکی از سختترین پروژههایی بود که در آن مشارکت داشتم. این فیلم برای من یادآوری یک تجربه بسیار سخت بود که در فیلم «موقعیت مهدی» داشتم. در این فیلم ما مجبور بودیم در جغرافیایی بسیار خاص فیلمبرداری کنیم، جایی که شرایط محیطی و سختیهای طبیعی کار را پیچیده میکرد. فیلم «پل» به نوعی در همان منطقهای که در «موقعیت مهدی» سکانس سختی را تجربه کرده بودیم، ادامه پیدا کرد. در این پروژه، به رغم تمام چالشها، کار با همکاران خوبم از جمله صداگذارهای حرفهای همچون آقای لاجوردی باعث شد که فضای صدا و موسیقی در فیلم به خوبی منتقل شود.
این هنرمند ادامه داد: فیلم «پل» تجربهای بود که به من ثابت کرد، حتی در شرایط سخت، میتوان به یک فیلم استاندارد و با کیفیت رسید. این پروژه چالشی بود که برای من و تیم صدابرداری یادآوری میکرد که هرگز نباید از ابزارهای موجود صرفنظر کرد، بلکه باید همیشه به دنبال راههایی باشیم که صدای واقعیتری را به دست آوریم.
سراج در بخش دیگری از صحبتهای خود بیان کرد: فیلمهای کوتاه همیشه برای من تجربههای ارزشمندی بودهاند. در فیلمهای کوتاه میتوان آزادی بیشتری داشت و میتوان با خلاقیت بیشتری از امکانات موجود استفاده کرد. من در سالهای گذشته تلاش کردهام که با فیلمهای کوتاه استاندارد و با کیفیت بالا کار کنم. یکی از تجربیات جالبی که در فیلمهای کوتاه داشتم این بود که اجازه دادم به آدمهایی که خارج از قاب بودند، دیالوگهای خود را بیان کنند. این تصمیم، حس صحنه را واقعیتر و طبیعیتر میکرد. این تجربه در فیلمهای بلند به من کمک کرده است تا در لحظات بحرانی و پیچیده، بتوانم به بازیگران و تیم فیلمبرداری کمک کنم تا صحنهها به شکلی باورپذیرتر اجرا شوند.