کدام یک از پایگاه‌های آمریکا در تیررس موشک‌های ایران قرار دارند؟

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو؛ در هفته‌های اخیر، هم‌زمان با افزایش لفاظی‌های جنگ‌طلبانه واشنگتن و تل‌آویو، شاهد آرایش نظامی بی‌سابقه‌ای در منطقه خاورمیانه هستیم.

اعزام گسترده تجهیزات، انتقال سامانه‌های پدافندی، افزایش پروازهای ترابری سنگین و استقرار جنگنده‌های پیشرفته، همگی نشان از نیات شوم دشمن برای برافروختن آتشی دیگر در این منطقه استراتژیک دارد. تحلیلگران آمریکایی و رسانه‌های وابسته به آن‌ها از این تحرکات با عنوان «اقدام احتیاطی» یا «بازدارندگی» یاد می‌کنند، اما برای هر کارشناس نظامی آگاه، این تحرکات معنایی جز آماده‌سازی برای نقشه های شوم احتمالی ندارد. 

با این حال، استراتژیست‌های آمریکایی یک حقیقت کلیدی را نادیده گرفته یا تعمداً کتمان می‌کنند: شبکه‌ای که آن‌ها دهه‌ها برای تثبیت هژمونی خود در منطقه تنیده‌اند، اکنون به یک کلکسیون ثابت از آسیب‌پذیری‌ها تبدیل شده است. هر پایگاه، هر مرکز لجستیکی و هر نقطه تجمع نیرو، یک هدف ثابت و از پیش تعیین‌شده برای پاسخ قاطع و پشیمان‌کننده محور مقاومت به رهبری جمهوری اسلامی ایران است.

در ادامه، به تشریح این پایگاه ها و سناریوهای احتمالی هدف قرار گرفتن آن در صورت وقوع یک جنگ منطقه‌ای می‌پردازیم. برخلاف تصور خام دشمن، جنگ آینده محدود به یک تبادل آتش هوایی نخواهد بود و شاهد یک نبرد تمام‌عیار، چندلایه و فرسایشی خواهیم بود که تمام منافع آمریکا و متحدانش را در زمین، دریا و هوا به چالش خواهد کشید.

نقطه ثقل راهبردی دشمن، اسرائیل، بزرگ‌ترین پایگاه غیرشناور آمریکا

پیش از پرداختن به پایگاه‌های رسمی، باید به مهم‌ترین و در عین حال، آسیب‌پذیرترین دارایی استراتژیک آمریکا در منطقه اشاره کردو چیزی نیست جز رژیم صهیونیستی.

 این رژیم یک پایگاه نظامی-اطلاعاتی غول‌پیکر و غرق در تسلیحات پیشرفته آمریکایی با نیروی انسانی آموزش دیده برای ترور و تخریب است. انبارهای اضطراری تسلیحات، سامانه‌های پدافندی مشترک (پیکان، فلاخن داوود)، همکاری‌های اطلاعاتی تنگاتنگ و حضور مستشاران متعدد، اسرائیل را به پایگاه ثابت استراتژیک برای آمریکا تبدیل کرده است.

با این حال، همین نقطه قوت، به پاشنه آشیل آن نیز بدل شده است. با فاصله کمتر از ۱۵۰۰ کیلومتر از مرزهای ایران، تمام نقاط حساس این رژیم در برد موشک‌های بالستیک و کروز دقیق ایرانی قرار دارد و در طول دفاع مقدس 12 روزه صابون موشک های مقاومت بر تن رژیم صهیونیستی کشیده شده بود.

سناریوی خطرناک‌تر برای دشمن، یک حمله ترکیبی و هم‌زمان از سوی تمام اعضای محور مقاومت است. شلیک هم‌زمان هزاران راکت و پهپاد از سوی حزب‌الله لبنان از شمال، گروه‌های مقاومت فلسطینی از داخل، حملات پهپادی موشکی نیروهای مقاومت عراق  و موشک‌های دوربرد انصارالله یمن از جنوب، می‌تواند گنبد آهنین و دیگر سامانه‌های پدافندی را که با بودجه آمریکا توسعه یافته‌اند، به طور کامل اشباع و فلج کند.

 در چنین شرایطی، مراکز فرماندهی، فرودگاه‌های نظامی، نیروگاه‌ها و زیرساخت‌های حیاتی اسرائیل، اهداف اولیه خواهند بود. حمله به این پایگاه اصلی اراده سیاسی واشنگتن برای ادامه جنگ را با تحمیل هزینه‌های غیرقابل‌جبران بر مهم‌ترین متحدش، به شدت تضعیف خواهد کرد و مانند جنگ 12 روزه بازتاب یک باتلاق نظامی پر هزینه برای گاوچران ها خواهد بود.

 دایره اول آتش، پایگاه‌های خلیج فارس، اهداف در دسترس

پایگاه‌های نظامی آمریکا در کشورهای حاشیه خلیج فارس، به دلیل نزدیکی جغرافیایی به ایران، در خط مقدم هرگونه درگیری قرار دارند. این پایگاه‌ها که زمانی نماد قدرت‌نمایی آمریکا بودند، اکنون به گروگان‌های ثابتی تبدیل شده‌اند که در صورت بروز جنگ، اولین سیلی را دریافت خواهند کرد.

پایگاه هوایی العدید، قطر، قلب فرماندهی در معرض خطر

ماموریت و تجهیزات:

 العدید، با میزبانی از مقر پیشرو فرماندهی مرکزی ایالات متحده (سنتکام) و مرکز عملیات هوایی مشترک (CAOC)، مغز متفکر عملیات‌های هوایی آمریکا در کل منطقه است. استقرار جنگنده‌هایی نظیر F-15، بمب‌افکن‌های B-52، هواپیماهای شناسایی RC-135 و پهپادهای پیشرفته، این پایگاه را به یک گنجینه از اهداف باارزش تبدیل کرده است.

سناریوی حمله:

 با فاصله تنها ۳۰۰ کیلومتر از سواحل ایران، العدید یک هدف ایده‌آل برای موج اول حملات موشکی بالستیک و کروز است. یک حمله غافلگیرکننده و اشباعی با ده‌ها موشک دقیق می‌تواند باندهای پرواز، آشیانه‌های هواپیما، مرکز فرماندهی CAOC و مخازن سوخت را هدف قرار دهد.

 هم‌زمان، پهپادهای انتحاری با پرواز در ارتفاع پایین، می‌توانند سامانه‌های پدافندی پاتریوت را هدف گرفته و راه را برای موج‌های بعدی حملات باز کنند.

 فلج شدن العدید در ساعات اولیه جنگ، به معنای کور شدن سیستم فرماندهی و کنترل دشمن در کل منطقه خواهد بود. ایران یک بار در جریان عملیات بشارت فتح یک حمله نسبتا سبک به این پایگاه داشت که منجر به کور شدن رادارهای اصلی آن شد و موشک ها با عبور از سپر موشکی تعریف شده اهداف مورد نظر خود را منهدم کردند.

پایگاه پشتیبانی دریایی، بحرین، انهدام توان دریایی دشمن

تصاویر ماهواره نور 2 سپاه از تاسیسات نظامی دریایی آمریکا در بحرین

ماموریت و تجهیزات:

 این پایگاه، مقر ناوگان پنجم نیروی دریایی آمریکاست و وظیفه کنترل آبراه‌های استراتژیک خلیج فارس، دریای عمان و تنگه هرمز را بر عهده دارد. حضور ناوها، ناوشکن‌ها و زیرساخت‌های پشتیبانی، آن را به حساس‌ترین پایگاه دریایی آمریکا بدل کرده است.

سناریوی حمله:

نزدیکی به سواحل ایران، این پایگاه را به یک هدف بسیار آسیب‌پذیر در برابر موشک‌های کروز ضدکشتی و قایق‌های تندروی سپاه تبدیل می‌کند. یک حمله ترکیبی شامل شلیک موشک از ساحل، حمله پهپادهای انتحاری و عملیات ازدحامی  قایق‌های تندرو می‌تواند اسکله‌ها، کشتی‌های پهلوگرفته و مراکز فرماندهی را نابود کند. هدف قرار دادن این پایگاه، توانایی آمریکا برای عملیات دریایی در خلیج فارس را به شدت مختل کرده و راه را برای کنترل کامل تنگه هرمز توسط ایران باز می‌کند.

پایگاه هوایی الظفره، امارات، مرکز جاسوسی زیر آتش

ماموریت و تجهیزات:

الظفره با تمرکز بر ماموریت‌های اطلاعاتی، نظارتی و شناسایی (ISR) و میزبانی از هواپیماهای  آواکس، RQ-4 Global Hawk و جنگنده‌های F-22 و F-35، چشم و گوش آمریکا در منطقه است.

سناریوی حمله:

 با فاصله کمتر از ۲۵۰ کیلومتر، این پایگاه نیز در برد کامل موشک‌ها و پهپادهای ایرانی قرار دارد. حمله به الظفره با هدف نابودی دارایی‌های گران‌قیمت شناسایی مانند گلوبال هاوک و کور کردن توانایی دشمن برای جمع‌آوری اطلاعات از میدان نبرد، یک اولویت راهبردی است. علاوه بر این، هدف قرار دادن تأسیسات نفتی و اقتصادی امارات در نزدیکی این پایگاه، فشار مضاعفی بر این کشور برای عدم همراهی با آمریکا وارد خواهد کرد.

پایگاه هوایی «موفق السلطی» اردن؛ آشیانه جنگنده‌های آمریکایی در تیررس موشک‌های ایرانی

• پایگاه هوایی «موفق السلطی» اردن، که زمانی صرفاً یکی از نقاط استقرار نظامی آمریکا در غرب آسیا به شمار می‌رفت، اکنون به کانون آرایش تهاجمی واشنگتن علیه ایران تبدیل شده و نقش آن از یک متحد منطقه‌ای به یک همکار عملیاتی تمام‌عیار در مقابله با محور مقاومت ارتقا یافته است. این پایگاه که در جریان جنگ ۱۲ روزه با مشارکت مستقیم در رهگیری پهپادهای ایرانی و در اختیار قرار دادن حریم هوایی خود به آمریکا و اسرائیل، وفاداری خود را به اثبات رساند، امروز میزبان تجهیزات و نیروهایی است که آن را به یک هدف راهبردی و در عین حال، یک «پاشنه آشیل» برای پنتاگون بدل کرده است.

  تحرکات اخیر و تصاویر ماهواره‌ای، از استقرار گسترده و معنادار نیروهای آمریکایی در این پایگاه پرده برداشته است. دست‌کم ۱۷ فروند جنگنده ضربتی «اف-۱۵ ایی»، هواپیماهای پشتیبانی نزدیک هوایی «ای-۱۰ تاندربولت» که برای مقابله با پهپادهای انتحاری بهینه‌سازی شده‌اند، و جنگنده‌های نسل پنجم «اف-۳۵» در پایگاه موفق السلطی مستقر شده‌اند. این آرایش تهاجمی با اعزام چهار فروند جنگنده جنگ الکترونیک «ایی‌ای-۱۸جی گراولر» تکمیل می‌شود که وظیفه کور کردن و سرکوب پدافند هوایی ایران را بر عهده دارند. پروازهای جاسوسی مداوم پهپادها و هواپیماهای تخصصی جمع‌آوری اطلاعات مانند «آرسی-۱۳۵» نیز مقدمه‌ای برای عملیاتی شدن این جنگنده‌های الکترونیک بوده است.

  

  تصویر منتشر شده از پرسنل نیروی هوایی آمریکا "332nd" AEW در پایگاه هوایی "موفق سلطي" در اردن، پشت سر آنها جنگنده‌های "F-15E" مستقر شده‌اند که به اسکادران جنگنده "391st" اختصاص دارند.

  حضور این تجهیزات پیشرفته نشان می‌دهد که واشنگتن در یک درگیری احتمالی، روی برتری هوایی مطلق حساب باز کرده است. با این حال، همین تمرکز نیرو، نقطه ضعف بزرگ آمریکا را نیز آشکار می‌سازد. نقطه ثقل آمریکا در این پایگاه، نه آسمان، بلکه زمین است. جنگنده‌های «اف-۱۵ ایی» که روی باندهای پرواز آشیانه کرده‌اند، آسیب‌پذیرترین دارایی عملیاتی واشنگتن محسوب می‌شوند.

  

   حیاتی‌ترین و هوشمندانه‌ترین پاسخ،حمله به زیرسلاخت های پروازی است. با تخریب باندهای پرواز پایگاه موفق السلطی، جنگنده‌های چند ده میلیون دلاری آمریکا زمین‌گیر شده و قادر به برخاستن نخواهند بود. این استراتژی به ایران فرصت می‌دهد تا برای موج‌های بعدی حملات موشکی آماده شود و برتری هوایی دشمن را پیش از آنکه شکل بگیرد، خنثی سازد. در واقع، اردن با پذیرش این نقش، امنیت خود را به قماری خطرناک گره زده و پایگاه موفق السلطی را به هدفی اولویت‌دار در هرگونه تقابل نظامی آینده تبدیل کرده است.

   

پایگاه هوایی شاهزاده سلطان، عربستان، عمق استراتژیک شکننده

ماموریت و تجهیزات:

این پایگاه که پس از حملات موفق انصارالله یمن به اهداف سعودی اهمیت بیشتری یافت، میزبان جنگنده‌های F-15، هواپیماهای آواکس و سامانه‌های پاتریوت است. آمریکا تلاش دارد با انتقال بخشی از مرکزیت عملیات به این پایگاه، از آسیب‌پذیری العدید بکاهد.

سناریوی حمله: اگرچه فاصله ۶۰۰ کیلومتری، آن را از تیررس برخی سلاح‌های کوتاه‌برد خارج می‌کند، اما این پایگاه کاملاً در برد موشک‌های بالستیک میان‌برد ایران و همچنین موشک‌ها و پهپادهای دوربرد انصارالله یمن قرار دارد. حمله به این پایگاه، نشان خواهد داد که هیچ نقطه‌ای در شبه‌جزیره عربستان برای نیروهای آمریکایی امن نیست. اخیراً نیز آمریکا در حال توسعه یک پایگاه لجستیکی در «ینبع» در سواحل دریای سرخ است تا از برد موشک‌های کوتاه‌برد ایران دور باشد، اما این پایگاه نیز در برابر موشک‌های دوربردتر آسیب‌پذیر است و نشان از هراس دشمن از توانمندی‌های ایران دارد.

پایگاه‌های کویت و عمان، دروازه‌های آسیب‌پذیر

کویت:

کمپ عریفجان به عنوان یک هاب لجستیکی عظیم و پایگاه هوایی علی السالم، دروازه ورود نیرو و تجهیزات به عراق هستند. این دو پایگاه به دلیل نزدیکی شدید به مرزهای ایران و عراق، اهداف بسیار ساده‌ای برای حملات موشکی و همچنین عملیات زمینی گروه‌های مقاومت عراقی محسوب می‌شوند.

عمان:

پایگاه‌های مصیره و ثمریت، امکان عملیات بر فراز دریای عرب و اقیانوس هند را به آمریکا می‌دهند.

این پایگاه‌ها نیز در برد موشک‌های بالستیک ایرانی قرار دارند و هدف قرار دادن آن‌ها، توانایی آمریکا برای عملیات در خارج از خلیج فارس را محدود خواهد کرد.

دایره دوم، اهداف در شام و آناتولی

حوزه نبرد تنها به خلیج فارس محدود نخواهد بود. پایگاه‌های آمریکا در کشورهای همسایه غربی ایران نیز نقش کلیدی در استراتژی دشمن دارند و به همان نسبت، اهداف مهمی برای محور مقاومت هستند.

پایگاه‌های عراق و سوریه (عین‌الاسد، حریر، التنف)

 این پایگاه‌ها که نماد اشغالگری آمریکا هستند، سال‌هاست که توسط گروه‌های مقاومت اسلامی عراق با راکت و پهپاد هدف قرار می‌گیرند. در صورت وقوع جنگ، این حملات پراکنده به یک کارزار تمام‌عیار و سازمان‌یافته تبدیل خواهد شد.

پایگاه التنف که در عمق خاک سوریه و با هدف قطع کریدور زمینی مقاومت ایجاد شده، در محاصره نیروهای سوری و متحدانش قرار دارد و می‌تواند هدف حملات زمینی و هوایی هم‌زمان قرار گیرد.

عین‌الاسد و حریر نیز با حملات مستمر، به جهنمی برای نیروهای آمریکایی تبدیل خواهند شد و خطوط تدارکاتی آن‌ها از اردن و کویت نیز ناامن خواهد گشت.

البته پایگاه های امریکا در عراق تا حد زیادی از ترس حملات مستقیم نیروهای مقاومت تخلیه شده  اند.

پایگاه اینجرلیک، ترکیه

 این پایگاه با میزبانی از سلاح‌های هسته‌ای تاکتیکی آمریکا، یک هدف استراتژیک ویژه است. هرچند ترکیه به عنوان عضو ناتو ممکن است در برابر استفاده از این پایگاه برای حمله به ایران مقاومت کند، اما در یک جنگ تمام‌عیار، اینجرلیک نمی‌تواند از معادله خارج بماند. نفس حضور سلاح‌های هسته‌ای، آن را به یک نقطه اشتعال خطرناک تبدیل می‌کند که ایران نمی‌تواند آن را نادیده بگیرد. 

لازم به ذکر است که دولت ترکیه اختلافات جدی با آمریکا روی عملیات این پایگاه دارد و رسماً اعلام شده مخالف استفاده از خاک خود در عملیات علیه ایران است

جنگ نامتقارن، حمله به منافع اقتصادی و عملیات زمینی

پاسخ ایران و محور مقاومت صرفاً به پایگاه‌های نظامی محدود نخواهد بود. استراتژی آمریکا به شدت به ثبات متحدان منطقه‌ای و جریان آزاد انرژی وابسته است.

حمله به منافع انرژی: همان‌طور که حملات انصارالله به تأسیسات آرامکو نشان داد، زیرساخت‌های انرژی عربستان و امارات بسیار شکننده هستند. در صورت جنگ، پالایشگاه‌ها، پایانه‌های صادراتی و میدان‌های نفتی در سراسر خلیج فارس به اهداف مشروعی برای موشک‌ها و پهپادها تبدیل خواهند شد.

این حملات، اقتصاد کشورهای میزبان پایگاه‌های آمریکایی را فلج کرده و با ایجاد یک شوک نفتی جهانی، فشار اقتصادی غیرقابل تحملی را به واشنگتن تحمیل می‌کند. علاوه بر این، بستن تنگه هرمز، یک گزینه کاملاً در دسترس است که شاه‌رگ انرژی جهان را قطع خواهد کرد.

نقش‌آفرینی محور مقاومت در نبرد زمینی

 جنگ آینده، صرفاً یک جنگ موشکی نخواهد بود. نیروهای مقاومت در عراق و سوریه، با تجربه سال‌ها نبرد، می‌توانند عملیات‌های تهاجمی علیه پایگاه‌ها و کاروان‌های لجستیکی آمریکا را سازماندهی کنند. حزب‌الله لبنان، با زرادخانه عظیم راکتی و نیروهای ویژه آموزش‌دیده خود، می‌تواند جبهه شمالی علیه اسرائیل را شعله‌ور سازد.

 انصارالله یمن نیز با هدف قرار دادن منافع آمریکا و متحدانش در دریای سرخ و عمق خاک عربستان، جبهه سومی را خواهد گشود. این نبرد چندجبهه‌ای، ارتش آمریکا را در یک باتلاق فرسایشی گرفتار خواهد کرد که توان خروج از آن را نخواهد داشت.

نتیجه‌گیری، جنگی که آمریکا توان پیروزی در آن را ندارد

آرایش نظامی کنونی آمریکا در خاورمیانه، بیش از آنکه نشانه قدرت باشد، بیانگر اوج آسیب‌پذیری است. ده‌ها پایگاه نظامی، هزاران سرباز و میلیاردها دلار تجهیزات، اکنون به اهداف ثابتی در یک جغرافیای محدود تبدیل شده‌اند که از هر سو در تیررس موشک‌ها، پهپادها و نیروهای یک محور مقاومت منسجم و باانگیزه قرار دارند.

دشمن با تصور یک جنگ کوتاه و پاکیزه، خود را برای یک نبرد منطقه‌ای آماده می‌کند، اما حقیقت آن است که هرگونه تجاوز به ایران، ماشه جنگی تمام‌عیار را خواهد کشید که هیچ‌یک از منافع آمریکا در منطقه، از پایگاه‌های نظامی گرفته تا ثبات اقتصادی متحدانش، از آن در امان نخواهد بود. برخلاف جنگ‌های گذشته آمریکا، این بار دشمن با یک قدرت دولتی منسجم و یک شبکه منطقه‌ای قدرتمند روبروست که توانایی تحمیل هزینه‌های راهبردی، نظامی و اقتصادی غیرقابل تحملی را دارد. شبکه عنکبوتی پایگاه‌های آمریکا، در برابر طوفان پاسخ محور مقاومت، فرو خواهد ریخت.